tag:blogger.com,1999:blog-33650222010650026522012-02-13T03:32:29.727-08:00Με την αριστερά της ανατροπής για τις επαναστάσεις της νέας εποχής!ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-25686117606706130742012-02-13T03:32:00.000-08:002012-02-13T03:32:29.741-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ήταν η βδομάδα που όλα τέθηκαν καθαρά. Στο στόχαστρο είναι ακριβώς η εργαζόμενη πλειοψηφία. Η χρεωκοπία αφορά ακριβώς αυτούς.</span><br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"><strong>Μιλάμε για τον ορισμό της ταξικότητας της επίθεσης. </strong>Όσο φτωχότερος είναι κάποιος, τόσο περισσότερο πρέπει να χτυπηθεί. Τη μεγαλύτερη μείωση αποδοχών θα την έχουν αυτοί που παίρνουν απλά τον βασικό μισθό. Αυτοί που έχουν ανάγκη την Εργατική Εστία ακόμη και για ένα εισιτήριο στο θέατρο ή για μια βόλτα στα λουτρά της Αιδηψού. Όσοι έχουν ανάγκη ένα χαμηλότοκο δάνειο από τον ΟΕΚ. Αυτοί οι δύο οργανισμοί καταργούνται…</span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"><strong>Αλλά και η εκδικητικότητα ενός γερασμένου συστήματος σε όλο της το μεγαλείο. </strong>Όσο πιο νέος είναι κάποιος, τόσο περισσότερο πρέπει να τιμωρηθεί. 22% η γενική μείωση στον βασικό μισθό, αλλά 32% στους νεοπροσλαμβανόμενους…</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">Ότι πρέπει να μας στοιχειώνει…</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. το Νοέμβριο το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα έφτασε το 20,9%, έναντι 13,9% που ήταν ένα χρόνο πριν και 18,2% που ήταν τον Οκτώβριο του 2011.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ο αριθμός των ανέργων ανήλθε στους 1.029.587 άτομα. Μόνο μέσα σε ένα μήνα έχασαν τη δουλειά τους 126.062 άτομα, δηλαδή, κάθε ημερολογιακή ημέρα έβγαιναν στην ανεργία 4.200 άτομα.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Μέσα σε έναν χρόνο βρέθηκαν εκτός εργασίας 337.010 άτομα, 923 άτομα κάθε ημέρα που περνούσε.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ο αριθμός των ανέργων το Νοέμβριο του 2011 σε σύγκριση με το Νοέμβριο του 2010 είναι αυξημένος κατά 48,7%.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το 27,7% του πληθυσμού ή 3,031 εκατομμύρια άτομα ζουν στα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">…αλλά και να μας οδηγεί σε συμπεράσματα</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Πως μπορεί να θεωρείται προοδευτικός ένας τρόπος παραγωγής, ο οποίος σκορπάει την μέγιστη κοινωνική δυστυχία, ακριβώς όταν βρίσκεται στο απόγειο δημιουργίας και συγκέντρωσης πλούτου; Χωρίς μάλιστα ποτέ να αγγίζεται η εταιρική ή ατομική περιουσία, ούτε το εισόδημα της μεγάλης ατομικής ιδιοκτησίας;</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Είναι δυνατόν να θεωρείται ‘’διέξοδος’’ από την καπιταλιστική κρίση, η λεγόμενη jobless recovery (ανάπτυξη με ανεργία); Αποτελεί πρόοδο για μια κοινωνία, να θέτει στόχο να μην δουλεύει ένα όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού, για να εκβιάζεται το υπόλοιπο;</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Η μεγάλη ανεργία είναι το όπλο για να επιβληθεί χαμηλός μισθός. Το έχουμε καταλάβει, αλλά ομολογείται κιόλας από τους εκπροσώπους της κεφαλαιοκρατίας. Είναι δυνατόν έπειτα να θεωρούμε το καπιταλιστικό σύστημα δημοκρατικό, επειδή απλά, σε αυτό το πλαίσιο πάντα, θεωρητικά, σου δίνει τη δυνατότητα να διαλέξεις κόμμα; Όλως περιέργως βέβαια τα ελεγχόμενα από τους επιχειρηματίες ΜΜΕ προβάλλουν κατά βάση τα κόμματα απολογητές του συστήματος, που εκτός των άλλων είναι τρόφιμα της κρατικής χρηματοδότησης.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">Ότι θα έπρεπε να μας προσανατολίζει πολιτικά…</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το 79% του λαού είναι κατά του μνημονίου, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το 51% του κόσμου έχει αρνητική γνώμη για την ΕΕ, ενώ πριν ένα μόλις το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 41%.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το 35% των πολιτών έχει αρνητική γνώμη για το ευρώ παρά την κινδυνολογία, ενώ πριν ένα μόλις μήνα το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 32%.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το 63,3% των επισκεπτών του μεγαλύτερου και μάλιστα συντηρητικού portal ειδήσεων, ζητούν σε σχετική ψηφοφορία, να κηρύξει η Ελλάδα στάση πληρωμών.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">…και να μας οδηγεί σε τόλμη και όχι σε μισά λόγια</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ο κόσμος έχει τις ευθύνες του και τις αμαρτίες του. Τα βολέματα, τους εφησυχασμούς και τα ‘’δε βαριέσαι, εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα’’. Αλλά δεν δικαιούνται οι λεγόμενες πρωτοπορίες του, να χρησιμοποιούν όλα αυτά σαν άλλοθι της δικής τους ατολμίας. Δεν αποδείχτηκαν οι ίδιες ως πρωτοπορίες, δεν κατέχτησαν την αναγνώριση.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Δύο ήταν και είναι τα κεφαλαιώδη ζητήματα της περιόδου. Το ζήτημα του χρέους και η συμμετοχή σε ευρωζώνη και ΕΕ. Δίδυμα αδελφάκια. </span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ας θυμηθούμε λοιπόν.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><strong><span style="font-family: inherit;">Δύο χρόνια πήρε στην κοινοβουλευτική αριστερά να καταλάβει ότι είναι δίκαιο, σωστό και ρεαλιστικό, να θέσει θέμα για ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ και ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΟΥΣ (έστω με παλινωδίες).</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ένα της τμήμα (του ‘’σοσιαλισμού που γνωρίσαμε’’), θεωρούσε το στόχο αυτό αποπροσανατολιστικό, ρεφορμιστικό και ενσωμάτωση στον καπιταλισμό.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Η άλλη της εκδοχή (η ‘’ευρωπαϊκή’’), τη μια στιγμή μίλαγε για ‘’αναδιαπραγμάτευση του χρέους’’, την άλλη έψαχνε να βρει ποιο είναι το δίκαιο και ποιο το άδικο χρέος, μην τυχόν και αδικήσει κανένα δανειστή, την επομένη ήθελε να το ‘’μετρήσει’’. Έμπλεξε το τεχνικό διαχειριστικό μέρος, με το πολιτικό αίτημα ως εργαλείο πολιτικής παρέμβασης και λαϊκής δράσης. (Προτάσεις της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ για διέξοδο από την κρίση: <em>‘’Μια επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους του, επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου. Να διεκδικήσουμε, καταρχήν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μια δίκαιη ρύθμιση του Χρέους, αφού πρώτα προχωρήσουμε σε έναν εξονυχιστικό λογιστικό έλεγχο του Χρέους -και είναι αδιανόητο ότι η κυβέρνηση κωλυσιεργεί και αρνείται- για να δούμε ποιο μέρος του είναι παράνομο και επαχθές’’</em>, εφημερίδα </span><a href="http://www.edromos.gr/index.php?option=com_k2&amp;view=item&amp;id=5162:%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BE%CE%B5%25"><span style="font-family: inherit;">Δρόμος της Αριστεράς</span></a><span style="font-family: inherit;">)</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Αλλά και το ζήτημα της συμμετοχής στην ευρωζώνη και την ΕΕ, από σημείο επικοινωνίας της αριστεράς, με τις λαϊκές διαθέσεις, αποτέλεσε στοιχείο ανυποληψίας και πολιτικής υστέρησης.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Όπως δεν μπορείς να βρεις στον Ριζοσπάστη σήμερα καμία παραπομπή στις συγκυβερνήσεις ΚΚΕ/ΣΥΝ με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ το 89/90, έτσι και δεν θα βρίσκεις το 2032 τις περίφημες δηλώσεις της Α. Παπαρήγα για την </span><a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.article&amp;id=279877"><span style="font-family: inherit;">‘’καταστροφή με την έξοδο από το ευρώ</span></a><span style="font-family: inherit;">’’ και την κινδυνολογία ότι άμα φύγουμε ‘’θα έρθουν αυτοί που έχουν τα κεφάλαια τους έξω να τα πάρουν όλα μπιτ παρά’’.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Για την λεγόμενη ευρωπαϊκή αριστερά, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Παρά τις διαφοροποιήσεις τμημάτων του, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι σταθερά υπέρ της συμμετοχής στην Ευρωζώνη και την ΕΕ. Αλλά και όσοι τοποθετούνται κριτικά, ανακάλυψαν μια περίεργη θεωρία, πως πρέπει να τεθεί θέμα εξόδου από ευρώ αλλά όχι και από την ΕΕ. Το τελευταίο θεωρείται λαθεμένο ή μαξιμαλιστικό και αντικαθίσταται με το βολικό ‘’ρήξη με την ΕΕ’’. Έλα όμως που η λαϊκή αντίθεση στην ΕΕ είναι ευρύτερη από την απόρριψη του ευρώ, όπως έδειξε και η </span><a href="http://www.publicissue.gr/1954/varometro-feb-2012/"><span style="font-family: inherit;">τελευταία δημοσκόπηση</span></a><span style="font-family: inherit;">! Ψιλά γράμματα για την ..αντισεχταριστική αριστερά.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το να είσαι εκατό βήματα μπροστά από τις λαϊκές διαθέσεις, σημαίνει ότι είσαι απλά στον κόσμο σου (στην παλαιοκομμουνιστική γλώσσα είσαι ένας ρομαντικός βολουνταριστής ή αριστεριστής).</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το να κινείσαι με το βηματισμό του κόσμου, σημαίνει πως απλά δεν τολμάς να πρωτοπορήσεις, δεν συμβάλεις με κανένα ιδιαίτερο τρόπο. ‘’Πρέπει να μιλήσουμε στο στόμα του λαού όχι όμως με το στόμα του λαού’’, έλεγε ο μεγάλος Μ. Μπρέχτ, που δεν μασούσε τα λόγια του, ήθελε τους επαναστάτες ένα βήμα μπροστά και όχι υποταγμένους και κόλακες στη μέση συνείδηση.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το να είσαι όμως πάντα ένα βήμα πιο πίσω είναι η καταστροφή σου και αυτό συμβαίνει με την κοινοβουλευτική αριστερά και στις δύο εκδοχές της και παρά τις διαφορές της. Σήμερα τα λέει καλύτερα και για το χρέος και (λιγότερο) για το ευρώ. </span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Λέει όμως σήμερα, αυτό που έπρεπε να έχει πει χτες και όχι αυτό που θα φώτιζε την αυριανή μέρα.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ακριβώς πάντα ένα βήμα πίσω…</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">Δημοκρατία είναι η εξέγερση</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Δεν σκαλίζουμε το παρελθόν για να απαξιώσουμε κανένα, αλλά για να λογαριαστούμε με τα αμείλικτα ερωτήματα του παρόντος.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Απέναντι μας μια κυβέρνηση διορισμένη από την ευρωπαϊκή κεφαλαιοκρατία, τις τράπεζες, τους δανειστές. Με τους μεγάλους ντόπιους επιχειρηματίες να είναι οι μόνοι ευτυχείς συνοδοιπόροι των αντεργατικών ανατροπών και τη μεγάλη μάζα του λαού στα πρόθυρα της καταστροφής.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το πρώτο καθήκον και δικαίωμα των εργαζομένων είναι η εξέγερση για την ανατροπή. Υποχρέωση της αριστεράς, είναι να συμβάλει στην ανάγκη αυτή. Να την υποστηρίξει, να την τεκμηριώσει, να της δώσει προοδευτικό αντικαπιταλιστικό, αντιΕΕ πρόσημο.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία αυτή τη στιγμή, σημαίνει ακριβώς να επιβληθεί το δίκιο και το συμφέρον των εργαζομένων και της κοινωνίας, πάνω στη σκοταδιστική, βάρβαρη επίθεση του αντιδραστικού συνασπισμού εξουσίας. Της τρόϊκας, του κεφαλαίου, των αστικών ελληνικών κομμάτων.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Δημοκρατία στον παρόντα χρόνο, είναι η εργατική εξέγερση, η λαϊκή επανάσταση. Δεν κρίνει αυτό απαραίτητα τον συνολικό κοινωνικό προσανατολισμό. Αλλά είναι όρος επιβίωσης του λαού, προϋπόθεση για να αποφευχθεί μια πρωτοφανής κοινωνική καταβύθιση και ήττα του κόσμου της εργασίας.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Η αριστερά, θα κριθεί πριν από όλα στη στάση της απέναντι στο ερώτημα της ανατροπής. Αλλά και στην έμπρακτη συμβολή της στο πρόσημο που αυτή θα έχει. Αν θα είναι δηλαδή ένα βήμα προς μια πορεία αντικαπιταλιστική, με κριτήριο τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, έξω από τα δεσμά της ΕΕ και το μολώχ του καπιταλιστικού κέρδους ή αν θα είναι μια αντιδραστική αναδίπλωση με τη σφραγίδα των αντιδραστικών δήθεν ‘’πατριωτικών’’ δυνάμεων.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Η αριστερά διστάζει να θέσει το ζήτημα της εξέγερσης, με εξαίρεση την αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά, που δεν μπορεί ωστόσο να σφραγίσει τις εξελίξεις, παρά τη μεγάλη συμβολή της.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Δεν εννοούμε αν καλεί σε συλλαλητήρια, ‘’συγκρούσεις’’ και άλλες αναγκαίες μορφές. </span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Μιλάμε για την ανάγκη να τεθεί το ζήτημα της ανατροπής με καθαρά ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ, με πρώτο βήμα την αποχώρηση από τη βουλή-δούλο της τρόϊκας και την συμβολή στη συγκρότηση ανταγωνιστικών κοινωνικών και πολιτικών μορφών οργάνωσης του λαού, με συμμετοχή των συνδικάτων βάσης, εκλεγμένων εκπροσώπων των λαϊκών συνελεύσεων, επιτροπών ανέργων ή/και απολυμένων, τοπικά, αλλά και ΚΕΝΤΡΙΚΑ.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ποιος αμφιβάλει για τη δυναμική που θα είχε αυτή η πολιτική πρωτοβουλία στην ταχύτατη κλιμάκωση της εργατικής και λαϊκής κινητοποίησης με καταλήψεις όλων των δημοσίων κτιρίων και οργανισμών και παραμονή στις πλατείες, μέχρις να ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ;</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Χωρίς αυτή την πολιτική στάση, η κοινοβουλευτική αριστερά απλά πετάει την μπάλα στην κερκίδα. Και ο κόσμος δεν είναι αφελής…</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Όχι μόνο δεν υπάρχει η τόλμη, αλλά οι κοινοβουλευτικές ηγεσίες της αριστεράς εύχονται να γυρίσουν όλα στην κανονικότητα, να προκηρυχτούν τάχιστα εκλογές, να απαντήσει ο λαός με τα χαρτάκια και να μείνει η εξουσία στην οικονομική και πολιτική ολιγαρχία.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">Η αντι-δημοκρατική αστική αντ-επανάσταση και η ειλικρίνεια του Χρυσοχοϊδη</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Επιβίωση με την ανατροπή των μνημονίων και της νέας δανειακής συνθήκης και λαϊκή εξέγερση, πάνε μαζί. </span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Ακριβώς όπως πάνε μαζί για τους αντιπάλους μας, η επιβολή των αντεργατικών μέτρων με την άγρια καταστολή της δημοκρατίας και της ελευθερίας.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Γράφηκαν πολλά ευφυή και σκωπτικά για τους λόγους που ο Χρυσοχοϊδης ‘’δεν πρόλαβε’’ να διαβάσει το μνημόνιο που ψήφισε αυτός και το ΠΑΣΟΚ. Αγνοήθηκε όμως η αλήθεια που είπε ο ίδιος, και αποκαλύπτει το δεσμό μεταξύ αντεργατικής πολιτικής και κατάργησης της δημοκρατίας για το λαό.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><em><span style="font-family: inherit;">‘’Σας θυμίζω επίσης ότι ήμουν ο υπουργός-διαχειριστής κρίσεων επί πολλές ημέρες και εβδομάδες, με το Κοινοβούλιο αποκλεισμένο από χιλιάδες οργισμένους πολίτες. Κινδύνεψε πολλές φορές να καταληφθεί το Κοινοβούλιο τότε’’. (</span></em><a href="http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=442007"><span style="font-family: inherit;">http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=442007</span></a><span style="font-family: inherit;"> )</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtecenter"><strong><span style="font-family: inherit;">Η ευκαιρία της αριστεράς: Και πλατιά και ριζοσπαστικά</span></strong></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtecenter"><span style="font-family: inherit;"></span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το ζήτημα της ανατροπής είναι ανοιχτό. Να το δούμε σαν θετική πρόκληση. </span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Το δίλλημα μασημένα και μισά λόγια ‘’για να μην φοβηθεί ο λαός’’ ή λεκτικές απογειώσεις στο υπερπέραν για να κρατηθεί μακριά (και να φοβηθεί!) ο λαός, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Της αριστεράς της ήττας και της γραφειοκρατικής σκέψης, που δεν εμπιστεύεται τις λαϊκές δυνάμεις, δεν ζει με την αγωνία των ανέργων και των εργατικών στρωμάτων. Μιας αριστεράς που φοβάται το απελευθερωτικό λυτρωτικό λαϊκό πανηγύρι της εξέγερσης. Μιας αριστεράς που διστάζει να δει το βάθος της καπιταλιστικής κρίσης και την αναγκαιότητα ενός μεγάλου επαναστατικού κοινωνικού μετασχηματισμού με κλονισμό της εξουσίας του χρήματος και της ατομικής ιδιοκτησίας, σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Σήμερα, οι επαναστατικοί στόχοι της αριστεράς, μπορούν να αναδεικνύονται όχι σαν ιδιοτελή ή ηθικά προτάγματα της ίδιας, αλλά ακριβώς σαν ανάγκη της κοινωνίας. Ακόμη και αυτών που δεν φαντάστηκαν ποτέ ότι θα μπορούσαν να έχουν σχέση με μια κομμουνιστική επανασυγκρότηση της κοινωνίας στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας και της δημοκρατίας των παραγωγών και του κοινωνικού πλούτου.</span></div><span style="font-family: inherit;"></span> <br /><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;"></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-family: inherit;">Διαγραφή του χρέους, έξοδος από ευρωζώνη και ΕΕ, χτύπημα της μεγάλης ατομικής ιδιοκτησίας με κοινωνικοποιήσεις, ανατροπή του υπηρετικού προς το κεφάλαιο και την τρόικα πολιτικού συστήματος, είναι οι στόχοι που σηματοδοτούν τη συνάντηση μιας μεγάλης αναγεννημένης αντικαπιταλιστικής αριστεράς με τις εργατικές ανάγκες και τις λαϊκές προσδοκίες όχι μόνο για επιβίωση, αλλά και για ένα καλύτερο μέλλον.</span></div><div class="rtejustify"><strong><span style="font-family: inherit;">Του </span><a href="http://aristeroblog.gr/node/462" target="_blank"><span style="color: red; font-family: inherit;">Παναγιώτη&nbsp; Μαυροειδή</span></a></strong><span style="font-family: inherit;">&nbsp;</span></div><span style="font-family: inherit;"></span><a href="http://www.blogger.com/sites/default/files/epan.jpg"></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2568611760670613074?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-85496736100610877362012-01-27T10:03:00.001-08:002012-01-27T10:11:57.364-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 1cm; margin-right: 19.85pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;"><br />Το νέο έτος ήρθε και απ'ότι φαίνεται θα είναι το πιο κρίσιμο για την πορεία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι προϋπολογισμοί των ιδρυμάτων για το 2012 μας στέλνουν κάποια πρώτα μηνύματα όπως και ο νέος κρατικός προϋπολογισμός που η ψηφισή του ήταν το πρώτο βήμα της συγκυβέρνησης των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Αλήθεια γιατί την ίδια στιγμή που οι κρατικές δαπάνες στον προϋπολογισμό ανέρχονται στα 170δις περίπου η παιδεία και η υγεία αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία τους; Φταίει το υπέρογκο δημόσιο, οι αιώνιοι φοιτητές και οι υπεράριθμοι συνταξιούχοι; Ας ρίξουμε μια ματιά λοιπόν πως κατανέμονται αυτά τα 170δις του κρατικού προϋπολογισμού, τι θέλει να πετύχει με αυτό η κυβέρνηση και η ΕΕ και τι αυτό σημαίνει για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους σ' αυτήν. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 19.85pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">&nbsp; &nbsp;<u>Την ίδια στιγμή λοιπόν που το 71,1% του προϋπολογισμού (120,9δις) πηγαίνει για τόκους, χρεολύσια και για την ενίσχυση των τραπεζών, οι δαπάνες για το ΝΑΤΟ αυξάνονται κατά 16,8% και για το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη κατά 4,4% μόλις το 11,4% των δαπανών (19,4δις) αφορούν μισθούς και συντάξεις και 10,1% (17,1δις) προορίζονται για παιδεία, υγεία, ασφαλιστικά ταμεία, συγκοινωνίες.</u></span><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">&nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><b style="font-family: Calibri, sans-serif;">Συγκεκριμένα για την παιδεία οι δαπάνες έπεσαν στο 2,75% του ΑΕΠ που είναι οι πιο χαμηλές των τελευταίων δεκαετιών, έτσι οι λειτουργικές δαπάνες για τα σχολεία μειώνονται κατά 83,3% για την πρωτοβάθμια και κατά 57,8% για τη δευτεροβάθμια. Παρόμοια είναι και η κατάσταση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση με την πλειοψηφία των ιδρυμάτων να έχουν καταρτίσει προϋπολογισμούς μειωμένους κατά 50% σε σχέση με πέρσι!</b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;"> Το μόνο κονδύλι το οποίο αυξήθηκε είναι αυτό για τη Δια Βίου Μάθηση (αυτό που έχουν πιο πολύ ανάγκη οι εργοδότες δηλαδή, για τη γρήγορη κατάρτιση των εργαζομένων-λάστιχο). Τι θα σημάνουν όμως όλα αυτά για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους μες στα ιδρύματα;</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 19.85pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Δίδακτρα:</span></b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;"> Είναι ζήτημα χρόνου να μας ζητήσουν να πληρώνουμε προκειμένου να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας. Πώς άλλωστε θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τα ιδρύματα την ίδια στιγμή που 1δις την εβδομάδα απ'τον προϋπολογισμό πάει στις τράπεζες για τοκοχρεολύσια; “Πλήρωνε λοιπόν” μας λένε για ένα πιστοποιητικό-διαβατήριο για την ανεργία ή στην καλύτερη για μια δουλειά των 500 ευρώ. <i><u>Διαμορφώνεται έτσι μια παιδεία για λίγους αφού οι νέοι από φτωχές οικογένεις δεν θα μπορούν να σπουδάσουν ή θα αναγκάζονται να δουλέψουν όταν οι άνεργοι είναι πάνω από 1εκ.<o:p></o:p></u></i></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 17pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><b><i><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Φοιτητική μέριμνα: </span></i></b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Συγγράμματα; Σίτιση και στέγαση; Όλα αυτά είναι πολυτέλειες στην εποχή των μνημονίων και του Πανεπιστημίου της αγοράς. <b>Ήδη πολλά απ' τα συγγράμματα που δίνονταν έχουν κοπεί σε ορισμένες σχολές, με κατεύθυνση, όπως φαίνεται και απ' τον νέο νόμο, την πλήρη κατάργησή τους και την αντικατάστασή τους το πολύ από ηλεκτρονικές σημειώσεις.<o:p></o:p></b></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 14.15pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Όσο αφορά τη σίτιση και τη στέγαση, λόγω των απολύσεων και της υποχρηματοδότησης, θα είναι αδύνατον για τα ιδρύματα να μπορέσουν να διασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία τους χωρίς να ανεβάσουν τις τιμές ή να εκχωρήσουν αυτές τις λειτουργίες σε ιδιώτες. <i><u>Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των εστιών οι οποίες μετά την κατάργηση του ΕΙΝ από 1/1/2012 περνάνε στη δικαιοδοσία των ιδρυμάτων τα οποία όμως δεν έχουν κονδύλια για να τις λειτουργήσουν. Έτσι είτε αυτές θα κλείσουν, είτε θα μπουν ενοίκια περνώντας σε ιδιώτες κλπ</u></i>. Άλλωστε και ο νέος νόμος προβλέπει ότι αυτές τις λειτουργίες μαζί με την έρευνα θα τις διαχειρίζεται μία ιδιωτική εταιρεία (Α.Ε. όπως αναφέρει) με κριτήριο τη μέγιστη οικονομική τους απόδοση και όχι φυσικά τις ανάγκες των φοιτητών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 11.35pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Απολύσεις-εφεδρείες: </span></b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Οι άνεργοι μπορεί να έχουν ξεπεράσει το 1εκ. αλλά η κυβέρνηση Παπαδήμου συνεχίζει όντως να ενισχύει την “ανταγωνιστικότητα της χώρας” (των επιχειρήσεων δηλαδή). Να απολύει, να μειώνει μισθούς και να ξεπουλάει δημόσια αγαθά. Ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική και με αφορμή την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων πάρα πολλοί <b>εργαζόμενοι στα ιδρύματα, μετά την περικοπή των μισθών τους, αντιμετωπίζουν την απειλή της απόλυσης,</b> έτσι ώστε όταν ολοκληρωθεί αυτή τη διαδικασία το νέο Πανεπιστήμιο της αγοράς να μπορέσει να κάνει προσλήψεις με νέες συμβάσεις, πολύ χειρότερες απ' τις υπάρχουσες. Το παρόν αυτών των ανθρώπων δείχνει το μέλλον το δικό μας. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 8.5pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Συγχωνεύσεις-καταργήσεις τμημάτων:</span></b><span style="font-family: Calibri, sans-serif;"> Το υπουργείο ήδη έχει εκφράσει την πρόθεσή του για 100 συγχωνέσεις και καταργήσεις τμημάτων μέσα στο 2012. <b>Η λογική τους απλή: όποιες σχολές δεν παράγουν έρευνα και εργαζόμενους χρήσιμους για την κερδοφορία των επιχειρήσεων δεν έχουν λόγο ύπαρξης και θα κλείσουν.</b> Έτσι οι εισακτέοι στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα είναι όσοι και τις δεκαετίες του '50 και του '60 και<i> απ'τη μία όσοι λίγοι έχουν την οικονομική δυνατότητα ή είναι άριστοι θα εισάγονται στα κέντρα αριστείας που θα φτιάχνουν τα στελέχη της παραγωγής και απ'την άλλη οι υπόλοιποι θα αγοράζουν πιστοποιητικά προοριζόμενοι να γίνουν τα πιο αποδοτικά και φθηνά γρανάζια της καπιταλιστικής κερδοφορίας.<o:p></o:p></i></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 8.5pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Λένε ότι οι περικοπές στην παιδεία (και γενικά στο δημόσιο) είναι αναγκαίες, ώστε να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος, για το οποίο φταίμε όλοι αφού «μαζί τα φάγαμε». <b>Αυτό το χρέος δεν είναι του λαού – Απαιτούμε τη διαγραφή του. </b>Το δημιουργήσανε οι αλλεπάλληλες επιδοτήσεις στις τράπεζες και οι φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο, μαζί με τα δάνεια και τις επιχορηγήσεις της ΕΕ. Και τώρα θέλουν να το αποπληρώσουν καταργώντας τα δημόσια αγαθά, κόβοντας μισθούς και συντάξεις, συνεχίζοντας την φοροεπιδρομή. Θέλουν να φορτώσουν στις πλάτες μας τις συνέπειες της καπιταλιστική κρίσης. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 5.65pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Συνοψίζοντας κάθε τι που θεωρείται απαραίτητο για την επιβίωση και την αξιοπρεπή ζωή ενός ανθρώπου γκρεμίζεται συθέμελα επειδή η φούσκα των τραπεζών έσκασε και ο καπιταλισμός “έχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας”. <b>Εμείς και οι οικογενειές μας έχουμε πληρώσει ήδη πολλά και για τις σπουδές μας και για τα χαράτσια τους και στον ορίζοντα βλέπουμε μόνο φτώχεια και ανεργία! Η ανατροπή της επίθεσης που μας εξαπολύουν είναι ζήτημα επιβίωσης, όσο μένουμε αδρανείς δεν θα μπορέσουμε να σώσουμε ούτε ένα απ'τα δικαιωματά μας.</b> Πρέπει να αποτρέψουμε την εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου. Κάνενας φοιτητής δεν πρέπει να πληρώσει για τα βιβλία του, για σίτιση και στέγαση, κανένα Συμβούλιο Διοίκησης δεν πρέπει να εκλεγεί! Μαζί με τους εργαζόμενους των Ίδρύμάτων να παλέψουμε ενάντια στις απολύσεις και για τη συνολική ανατροπή-απόσυρση του νέου νόμου. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; margin-left: 35.45pt; margin-right: 2.85pt; margin-top: 0cm; text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<i><u>Συνάδελφε/ισσα οργανώσου στον φοιτητικό σου σύλλογο και στη γενική σου συνέλευση, για ένα φοιτητικό κίνημα που θα υψώσει τοίχος στη συγκυβέρνηση, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Μέσα απ'τις καθημερινές μεγάλες ή μικρές μάχες του να συμβάλει σε ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό διαρκείας για να φύγουν όλοι αυτοί και μαζί τους η φτώχεια, η ανασφάλεια,και η ανέχεια. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις σύγχρονες ανάγκες και τα δικαιώματά μας.<o:p></o:p></u></i></span></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; margin-left: -16.5pt; margin-right: -14.25pt; margin-top: 0cm; mso-pagination: widow-orphan; text-align: justify;"><div style="text-align: left;"><span style="font-family: Calibri, sans-serif;">Το&nbsp;</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-8549673610061087736?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-18453544938665899722012-01-06T05:47:00.001-08:002012-01-06T05:47:24.208-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="field field-name-body field-type-text-with-summary field-label-hidden view-mode-full"><div class="field-items"><div class="field-item even" property="content:encoded"><div class="rteright"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Παναγιώτης Μαυροειδής</strong></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><a href="http://nostou-algos.pblogs.gr/files/135485-life.jpg"><img alt="" height="300px" src="http://aristeroblog.gr/sites/default/files/resize/remote/e012b770642bb7f141b4d7b7cb1a6440-300x300.jpg" style="border-bottom: 10px solid; border-left: 10px solid; border-right: 10px solid; border-top: 10px solid; float: left; height: 300px; margin: 10px; width: 300px;" width="300px" /></a></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Σε πολλούς ιστότοπους, διαφορετικών πολιτικών κατευθύνσεων, ειδικά στις αμπώτιδες της λαϊκής δράσης, συναντάμε ερωτήματα ή/και αναθέματα για την αδιαφορία μικρού ή/και μεγάλου μέρους του κόσμου απέναντι σε μια κοινωνική κατάσταση γεμάτη απειλές.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η αγωνία των προβληματισμών αυτών υπογραμμίζεται με την επιστράτευση σχετικών αποφθεγμάτων από γραπτά ξεχωριστών ανθρώπων του παρελθόντος.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Τίποτα πιο φυσιολογικό. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν αυτοί που πρωτοπορούν στην αντίσταση και στην πραγματοποίηση των κοινωνικών τομών και αυτοί που ακολουθούν ή απλά αδιαφορούν. Τουλάχιστον, &nbsp;όσο η πολιτική&nbsp; και κοινωνική πάλη, είναι ακριβώς στοιχεία διαχωρισμού και ειδικής ενασχόλησης και όχι εκφράσεις συλλογικής κοινωνικής δραστηριότητας.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Ας δούμε ορισμένες κορυφαίες μορφές &nbsp;στηλίτευσης της <strong>αδιαφορίας</strong>, &nbsp;με&nbsp; διαφορές αλλά και κοινά στοιχεία.</span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>‘’Μισώ τους αδιάφορους’’, &nbsp;Αντόνιο Γκράμσι ⁽¹⁾</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα&nbsp; σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν. Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;</span></span></div><div class="rtejustify"><br /><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.</span></span></div><div class="rtejustify"><br /><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong><em>⁽¹⁾</em></strong><em>Ο Αντόνιο Γκράμσι (1891-1937) ήταν Ιταλός συγγραφέας, πολιτικός επιστήμονας και γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας. Το κείμενο γράφηκε το 1917.</em></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>‘’Άκου ανθρωπάκο’’, Βίλχελμ Ράϊχ ⁽²⁾</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">"Δε σʼαγαπούν ανθρωπάκο, σε περιφρονούν, επειδή περιφρονείς τον εαυτό του. Σε ξέρουν απʼ έξω κι ανακατωτά. Γνωρίζουν τις χειρότερες αδυναμίες σου, όπως θα έπρεπε να τις γνωρίζεις εσύ. Σε θυσίασαν σʼ ένα σύμβολο κι εσύ τους έδωσες τη δύναμη να σʼ εξουσιάζουν. Εσύ ο ίδιος τους αναγόρευσες αφεντικά σου και συνεχίζεις να τους στηρίζεις, παρόλο που πέταξαν τις μάσκες τους. Στο είπαν κατάμουτρα: «Είσαι και θα είσαι πάντα κατώτερος, ανίκανος να αναλάβεις την παραμικρή ευθύνη». Κι εσύ τους αποκαλείς καθοδηγητές και σωτήρες και φωνάζεις «ζήτω, ζήτω»" ... ..."Σε φοβάμαι, ανθρωπάκο. Σε τρέμω, επειδή από σένα εξαρτάται το μέλλον της ανθρωπότητας. Σε φοβάμαι επειδή το κυριότερο μέλημα σου στη ζωή είναι να δραπετεύεις από τον εαυτό σου. Είσαι άρρωστος, ανθρωπάκο, άρρωστος βαριά. Δε φταις εσύ γιʼ αυτό, μα έχεις υποχρέωση να γιατρευτείς. Θα ʽχες από καιρό αποτινάξει τα δεσμά σου, αν δεν ενθάρρυνες ο ίδιος την καταπίεση και δεν τη στήριζες άμεσα με τις πράξεις σου''....</span></span></div><div class="rtejustify"><br /><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">....."Θα σου πω γιατί γελούν μαζί σου, ανθρωπάκο: επειδή σε παίρνω στα σοβαρά, πολύ στα σοβαρά. To σκεπτικό σου πάντα χάνει την ουσία. Μου θυμίζεις δεινό σκοπευτή που σκόπιμα χάνει το κέντρο του στόχου, από καπρίτσιο.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">&nbsp;Διαφωνείς; Θα σου το αποδείξω. Αν η σκέψη σου επικεντρωνόταν στην ουσία, θα 'χες γίνει κύριος της ζωής σου από καιρό.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Θα σου δώσω ένα παράδειγμα της σκέψης σου:</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Για όλα φταίνε οι Εβραίοι», λες.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Τι είναι ο Εβραίος;» σε ρωτώ.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Κάποιος που στις φλέβες του κυλάει εβραϊκό αίμα», απαντάς.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Και πώς ξεχωρίζεις το εβραϊκό αίμα από το αίμα των άλλων;» Η ερώτηση σου προκαλεί σύγχυση. Μπερδεύεσαι, κομπιάζεις.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Ύστερα λες, «Εννοούσα ότι ανήκει στην εβραϊκή φυλή».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Τι είναι η φυλή;» σε ρωτώ.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Η φυλή; Αυτό είναι προφανές. Όπως υπάρχει γερμανική φυλή, έτσι υπάρχει κι εβραϊκή».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της εβραϊκής φυλής;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Ο Εβραίος έχει μαύρα μαλλιά, μακριά, γαμψή μύτη και δια-περαστικό βλέμμα. Οι Εβραίοι είναι άπληστοι και κεφαλαιοκράτες».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Αν δεις ένα Γάλλο της Μεσογείου ή έναν Ιταλό δίπλα σ' έναν Εβραίο, θα τον ξεχωρίσεις;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Ε, όχι, για να είμαι ειλικρινής...»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Τότε, λοιπόν, τι είναι ο Εβραίος; To αίμα του δε διαφέρει από το αίμα των άλλων. Η εμφάνισή του δε διαφέρει από εκείνη ενός Γάλλου ή ενός Ιταλού. Και μια και το 'φερε η συζήτηση, έχεις δει Γερμανοεβραίους;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Μοιάζουν με τους Γερμανούς».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Τι είναι ο Γερμανός;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Ο Γερμανός ανήκει σιη βόρεια φυλή των Αρίων».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Οι Ινδοί είναι Άριοι;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Ναι».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Είναι βόρειοι;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Όχι».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Είναι ξανθοί;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Όχι».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Βλέπεις; Δεν ξέρεις καν ποιος είναι ο Εβραίος και τι ο Γερμανός».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Μα, υπάρχουν Εβραίοι!»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">&nbsp;«Ασφαλώς και υπάρχουν. Όπως υπάρχουν Χριστιανοί και Μωαμεθανοί».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Σωστά! Να, αυτό εννοούσα, την εβραϊκή θρησκεία».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Ήταν Ολλανδός ο Ρούσβελτ;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Όχι».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Και γιατί ονομάζεις τον Εβραίο απόγονο του Δαβίδ κι όχι τον Ρούσβελτ Ολλανδό;» «Με τον Εβραίο είναι διαφορετικό».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Σε τι διαφέρει;»</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">«Δεν ξέρω».</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Τέτοιες κουταμάρες λες, ανθρωπάκο.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">&nbsp;Και με τέτοιες κουταμάρες, συγκροτείς ένοπλες συμμορίες που σκοτώνουν δέκα εκατομμύρια ανθρώπους επειδή είναι Εβραίοι κι ας μην ξέρεις να μου πεις τι είναι ο Εβραίος.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Να γιατί γελάνε μαζί σου. Να γιατί όποιος θέλει να κάνει κάτι σοβαρό σε αποφεύγει. Να γιατί είσαι χωμένος στο βούρκο μέχρι το λαιμό. Όταν αποκαλείς κάποιον «Εβραίο», αισθάνεσαι ανώτερος.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Αισθάνεσαι ανώτερος, επειδή νιώθεις κατώτερος. Νιώθεις κατώτερος, επειδή εκείνο που θέλεις να εξοντώσεις στους ανθρώπους που αποκαλείς Εβραίους, είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Και τούτο είναι απλά ένα δείγμα του τι είσαι στ' αλήθεια, ανθρωπάκο. Όταν αποκαλείς κάποιον περιφρονητικά «Εβραίο», η αίσθηση της μηδαμινότητάς σου ξαλαφρώνει. Αυτό το ανακάλυψα μόλις πρόσφατα. Αποκαλείς Εβραίο όποιον σου εμπνέει είτε υπερβολικό, είτε ελάχιστο σεβασμό. Σαν να 'σαι αντιπρόσωπος κάποιας ανώτερης δύναμης επί της γης, ανέλαβες να αποφασίζεις ποιος είναι και ποιος δεν είναι Εβραίος. Αμφισβητώ το δικαίωμά σου να το κρίνεις αυτό, είτε είσαι τιποτένιος Άριος, είτε τιποτένιος Εβραίος. Μόνο εγώ έχω το δικαίωμα να πω τι είμαι. Είμαι βιολογικός και πολιτισμικός μιγάς κι είμαι περήφανος γι' αυτό. ούτε σωβινιστής όπως εσύ, ασήμαντε φασίστα, όποια κι αν είναι η εθνικότητά σου, η φυλή και η τάξη σου."....</span></span></div><div class="rtejustify"><br /><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">......."Όταν ζεις για μακρύ διάστημα στο βάθος μιας σκοτεινής σπηλιάς<br />θα σιχαθείς το φως του ήλιου. Και το πιθανότερο είναι ότι τελικά<br />τα μάτια σου θα χάσουν τη δύναμη αν αντέχουν.<br />Να γιατί καταλήγουμε να μισούμε το φως του ήλιου."...</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><em>⁽²⁾</em><em> Ο Βίλχελμ Ράιχ (<a href="http://el.wikipedia.org/wiki/1897" title="1897">1897</a> - <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/1957" title="1957">1957</a>) ήταν <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1" title="Αυστρία">Αυστριακός</a> <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A8%CF%85%CF%87%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE" title="Ψυχιατρική">ψυχίατρος</a>, <a href="http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=%CE%A8%CF%85%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%83%CE%B7&amp;action=edit&amp;redlink=1" title="Ψυχανάλυση (δεν έχει γραφτεί ακόμα)">ψυχαναλυτής</a> και <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1" title="Επιστημονική έρευνα">ερευνητής</a>. Υπήρξε ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους διανοητές της σύγχρονης εποχής. Πέθανε στιγματισμένος και περιθωριοποιημένος στη φυλακή. Το βιβλίο ‘’άκου ανθρωπάκο’’, γράφηκε το 1948</em></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Και δύο καλά σχετικά βιντεάκια</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=2VYQpv0d1aE&amp;feature=share">http://www.youtube.com/watch?v=2VYQpv0d1aE&amp;feature=share</a></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=77DsS32MEOo">http://www.youtube.com/watch?v=77DsS32MEOo</a></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>‘’Για τον παροιμιώδη μέσο ανθρωπάκο’’, Wolf Birman⁽³⁾</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Τους έχω βαρεθεί! Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,<br />τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,<br />που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά<br />κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,<br />σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,<br />τους έχω βαρεθεί.<br />Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,<br />των γραφειοκρατών η φάρα,<br />στήνει με ζήλο περισσό,<br />στο σβέρκο του λαού χορό,<br />στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,<br />την έχω βαρεθεί.<br />Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,<br />τους Ευρωπαίους, τους προφεσόρους,<br />που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,<br />αν δεν γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,<br />υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,<br />τους έχω βαρεθεί.<br />Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,<br />κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,<br />κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,<br />με ιδεώδεις υποτακτικούς,<br />που είναι στο μυαλό νωθροί,<br />μα υπακοή έχουν περισσή,<br />τους έχω βαρεθεί.<br />Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,<br />κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,<br />που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,<br />αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά<br />κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,<br />τον έχω βαρεθεί.<br />Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,<br />υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,<br />κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,<br />με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,<br />σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,<br />τους έχω βαρεθεί.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong><em>⁽³⁾</em></strong><em> Γερμανός συνθέτης και τραγουδιστής. Γεννήθηκε το 1936&nbsp; στο Αμβούργο της Γερμανίας. Γνωστός ως υποστηρικτής του σοσιαλισμού μέσα στην αντικομουνιστική μεταπολεμική Δυτική Γερμανία, μετακινήθηκε στην Ανατολική Γερμανία, για να μετατραπεί στη συνέχεια σε πολέμιο του καθεστώτος της. </em></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Στον παρακάτω σύνδεσμο το ποίημα μελοποιημένο, &nbsp;με &nbsp;τη φωνή της &nbsp;Μαρίας Δημητριάδη&nbsp; σε μουσική του&nbsp; Θάνου Μικρούτσικου.<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=VVjRyxjTaHM&amp;feature=player_embedded#">http://www.youtube.com/watch?v=VVjRyxjTaHM&amp;feature=player_embedded#</a>!</span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>" Από τους θεατές περιμένουμε τουλάχιστον να ντρέπονται.",&nbsp; Μπ. Μπρεχτ(3)</strong> <em>Όταν αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στο Άδικο<br />Δείχνουν τα πληγωμένα τους πρόσωπα<br />Είναι η ανυπομονησία εκείνων που ήταν ασφαλείς,<br />Μεγάλη.</em><br />Γιατί παραπονιέστε, ρωτάνε<br />Παλέψατε το Άδικο! Τώρα<br />Αυτό σας νίκησε: σωπάστε λοιπόν!<br />Όποιος αγωνίζεται, λένε, πρέπει να ξέρει να χάνει<br />Όποιος ψάχνει τον καυγά, μπαίνει σε κίνδυνο<br />Όποιος συμπεριφέρεται βίαια<br />Δεν μπορεί να κατηγορεί τη βία.<br />Αχ, φίλοι, που είστε ασφαλείς<br />Γιατί τόσο εχθρικοί; Εμείς είμαστε,<br />Οι εχθροί σας, που είμαστε οι εχθροί του Άδικου;<br />Αν οι αγωνιστές ενάντια στο Άδικο νικηθούν<br />Το Άδικο πράγματι δεν έχει δίκαιο!<br />Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν<br />Τίποτα παραπάνω από το ότι<br />Είμαστε λίγοι<br />Αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό<br />Και από τους θεατές περιμένουμε<br />Τουλάχιστον να ντρέπονται.</span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Η αγωνία (και συχνά η μοναξιά)</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Δεν είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς το κοινό στοιχείο. Η <strong>αγωνία</strong> όσων αγωνίζονται να <strong>αφυπνίσουν</strong> τη μάζα των υπολοίπων.<em> </em></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><em>‘’Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα’’</em>, προειδοποιεί για τους κινδύνους της ο <strong>Γκράμσ</strong>ι.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><em>"Σε φοβάμαι, ανθρωπάκο. Σε τρέμω, επειδή από σένα εξαρτάται το μέλλον της ανθρωπότητας’’</em>, φωνάζει με τη σειρά του ο <strong>Ράϊχ</strong>.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Ο <strong>Μπίρμαν</strong> θα συμπληρώσει με πίκρα για τον ‘’παροιμιώδη μέσο ανθρωπάκο’’,<br />πως&nbsp; <em>‘’συνηθίζει στην κάθε βρωμιά, αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά’’.</em></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Όσο για τον <strong>Μπρέχτ</strong>, θα αντιδράσει στην ήττα&nbsp; με επαναστατικό πείσμα, δηλώνοντας ‘’<em>Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο κακό και από τους θεατές περιμένουμε τουλάχιστον να ντρέπονται’’.</em></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο κοινό στους τέσσερις διανοητές. Όλοι τους ήταν κομμουνιστές ή πρώην κομμουνιστές, ανεξάρτητα τι&nbsp; πρόσφεραν, τι κατάφεραν ή πως κατάντησαν. <em>Προσπάθησαν ωστόσο να θέσουν την ζωή τους στην διάθεση των ‘’άλλων’’ και να μην την καταναλώσουν απλά. </em></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Δύο σχόλια για τους πρωτοπόρους</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η ωραιοποίηση της εργατικής τάξης και η φετιχοποίηση του ‘’ιστορικού’’ της ρόλου, είναι συχνό φαινόμενο σε πολλούς αγωνιστές του κομμουνιστικού και ευρύτερου αριστερού κινήματος, όλων σχεδόν των παραλλαγών. Η επαναστατική αισιοδοξία συναντάται με την <strong>θρησκευτική πίστη σε ένα σχεδόν ‘’άγιο λαό’’</strong>, που αποτελεί τον νεκροθάφτη του καπιταλισμού και της αδικίας και που αργά ή γρήγορα θα βρει το δρόμο του. <strong>Η &nbsp;ριζοσπαστικοποίηση θεωρείται σχεδόν βέβαιη, συχνά ως μηχανιστικό αποτέλεσμα της έντασης της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, με την απαραίτητη βοήθεια της προπαγάνδας αφύπνισης.</strong> Αυτή όμως η αφύπνιση, δεν επισημαίνει τις ευθύνες και το ρόλο του δυνητικού υποκειμένου της ανατροπής, απλά το αποθεώνει και το κολακεύει.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Υπάρχει όμως και το <strong>αντιδιαμετρικό σημείο </strong>αυτής της αντιδιαλεκτικής προσέγγισης. Όταν η αφύπνιση δεν πετυχαίνει το σκοπό της και ο ‘’γίγαντας λαός’’ δεν εξεγείρεται περήφανος και θαρραλέος, <strong>οι πραγματικοί ή κατά φαντασία πρωτοπόροι, μετατρέπονται σε σφοδρούς και βίαιους επικριτές του</strong>. Από το μετριοπαθές ‘’μα πρόκειται για αδιάφορους!’’, έως το αλαζονικό ‘’μα δε μας καταλαβαίνουν επιτέλους;’’</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η μετακίνηση από το ένα σημείο στο άλλο δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη και η πιθανότητα μιας τραγικής κατάληξης είναι ισχυρή. Μόλις κλείσει αυτή η διαδρομή,&nbsp; τα όρια ανάμεσα στον ‘’απογοητευμένο πρώην αριστερό’’ και τον ‘’αδίστακτο και με υπερβάλλοντα ζήλο γενίτσαρο’’ που μισεί πλέον ότι ύμνησε, δεν είναι πάντα σαφή. Ας κοιτάξουμε γύρω μας και θα βρούμε πολλές θλιβερές επιβεβαιώσεις…</span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtecenter"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Ένα σχόλιο για τους ‘’άλλους’’, για τους ‘’πολλούς’’</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Στη διαδρομή αυτή είναι πανταχού παρόντες και οι ‘’άλλοι’’, οι ‘’πολλοί’’. Στηλιτεύουν και αυτοί πολύ δυνατά την ‘’αδιαφορία’’ των …υπολοίπων. <strong>Πληρώνουν έτσι την αφύπνιση που επιχειρεί ο ‘’πρωτοπόρος’’,&nbsp; με το ίδιο νόμισμα:</strong> &nbsp;Κολακεύουν τα δικά του αυτιά, λέγοντας του πονηρά ‘’καλά τα λες, αλλά δε σε καταλαβαίνουν’’. &nbsp;Οι άλλοι, όχι αυτός… Και έτσι ελπίζουν, να <strong>εξασφαλίσουν το δικό τους&nbsp; άλλοθι</strong>, να αποφύγουν τα βαθιά και κρίσιμα ερωτήματα που τίθενται προς τον εαυτό τους, τη συνείδησή τους. Να αποφύγουν να πάρουν θέση απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό και τη ζωή τους.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Ικανοί και για το καλύτερο και για το χειρότερο</strong></span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Θα φανεί ίσως υπερφίαλο να επιχειρηθούν απαντήσεις σε τόσο δύσκολα θέματα που λύγισαν, πίκραναν, κούρασαν και τους πιο πρωτοπόρους.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Ίσως και να φανούν κοινοτυπίες τα παρακάτω. Πρέπει να&nbsp; διανύσουμε όμως την παραπάνω διαδρομή αντίστροφα:&nbsp; από την ‘’περιφρόνηση’’ του λαού προς την ‘’αποθέωση’’ του. Για να τα απορρίψουμε και τα δύο, από τη σκοπιά της διαλεκτικής.&nbsp;</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Αν δεν αγαπήσεις ένα λαό, με τις αντιφάσεις του, τις αμαρτίες &nbsp;και τις αδυναμίες του, καλύτερα να μη μιλήσεις στο όνομα του. </strong></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Αν τον δεις αλαζονικά, απέξω και αφ’ υψηλού, ως ελευθερωτής ‘’με άστρο’’, &nbsp;άστο καλύτερα</strong>….</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Αν δεν καταδεχτείς να μπουσουλήσεις μαζί του, ξέχνα τις κουβέντες για επαναστατικά άλματα.</strong></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η αριστερά, σάρκα από τη σάρκα των ανθρώπων της εργασίας, <strong>διεκδικεί να περπατήσει μαζί τους</strong>, να συμβάλλει &nbsp;στην αναζήτηση και το χάραγμα του δρόμου για τη νέα κοινωνία.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Ο κόσμος της εργασίας θα ελευθερωθεί ό ίδιος. Οι πρωτοπόροι θα κριθούν και θα κερδίσουν το σεβασμό, αν είναι οι καλύτεροι μαχητές αυτού του αγώνα.</strong> Δεν είναι οι ίδιοι απελευθερωτές…</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Δεν αποτελεί ένδειξη καμίας εμπιστοσύνης στους εργαζόμενους η κολακεία.&nbsp; Ούτε &nbsp;&nbsp;ο φόβος να συγκρουστούμε, δημιουργικά αλλά και με δεινότητα,&nbsp; με τις προλήψεις, την αμάθεια, τη φοβία, τις ταλαντεύσεις. Ο Γκράμσι, ίσως είναι πολύ δηκτικός, αλλά τιμάει πραγματικά την εργατική τάξη και την επαναστατική της δυνατότητα, &nbsp;όταν δηλώνει: <em>‘’Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος…’’</em></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η εργασία στον καπιταλισμό δεν νοείται έξω από τη σχέση της με το κεφάλαιο.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Οι τάσεις χειραφέτησης και ενσωμάτωσης της πολυσύνθετης σύγχρονης εργατικής τάξης συνυφαίνονται, αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοαποκλείονται.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο η δυνατότητα για το καλύτερο και το χειρότερο συνυπάρχουν.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Όταν λέμε ότι το μέλλον ανήκει στον κόσμο της <strong>εργασίας</strong>…</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Όταν πιστεύουμε ότι η <strong>χειραφέτηση</strong> θα νικήσει την εκμετάλλευση….</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Όταν ελπίζουμε και παλεύουμε για το <strong>καλύτερο</strong>….</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Πρέπει να το αντιλαμβανόμαστε, με <strong>πολιτικό, διαλεκτικό τρόπο</strong>.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Η ουσία της <strong>επαναστατικής πολιτικής</strong> δεν προκύπτει από ένα ιδιότυπο επαναστατικό κοινωνικό αυτοματισμό, ούτε &nbsp;&nbsp;είναι αποτέλεσμα τυχαίων αυθόρμητων γεγονότων σε μια άναρχη κίνηση.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Είναι η συνειδητή, αλλά και κοινωνικά και ταξικά&nbsp; προσδιορισμένη στο χώρο και στον χρόνο, προσπάθεια για να αποκτήσουν ιστορικό <strong>προβάδισμα </strong>&nbsp;οι προοδευτικοί πόλοι των αντιθέσεων. Η δημιουργική χειραφετημένη εργασία σε ένα περιβάλλον δημόσιας κοινωνικής προσφοράς και ελευθερίας, απέναντι στην υποταγή, την χειραγώγηση, την εκμετάλλευση και την ατομική ιδιοποίηση.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Συνίσταται στην &nbsp;<strong>ανάδειξη της &nbsp;αντικειμενικής δυνατότητας</strong> που αναβλύζει από&nbsp; όλους τους πόρους του άδικου κόσμου, αλλά και τη δυναμική της εργασίας και της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων γενικά.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Στην τεκμηρίωση, <strong>ισχυροποίηση της προοπτικής για ένα άλλο κόσμο δικαιοσύνης, ισότητας και ελευθερίας</strong>, που &nbsp;αποτελεί σταθερό ή φευγαλέο όνειρο κάθε φτωχού και καταπιεσμένου, με ανατροπή των σημερινών παραγωγικών και κοινωνικών σχέσεων.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Αυτή η δυνατότητα, <strong>πραγματώνεται ωστόσο υποκειμενικά</strong>,&nbsp; με ένα&nbsp; νέο συνδυασμό ενός νέου συνειδητού και ενός νέου αυθόρμητου &nbsp;κινήματος, στη συγκλονιστική <strong>ταξική πολιτική πάλη</strong> της εποχής μας.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Με τη συμμετοχή ανθρώπων με σάρκα και οστά, αντρών και γυναικών, με αυτό ή το άλλο μορφωτικό επίπεδο και συνείδηση, με αδυναμίες και χαρίσματα.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Με συνάντηση, τόσων και τόσων διαφορετικών φωνών και θελήσεων.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Με συμβολή των επαναστατικών κομμουνιστικών ή άλλων αγωνιστικών και αντισυστημικών &nbsp;πρωτοποριών στην πρωτότυπη, μετασχηματισμένη αλλά πάντα πολύχρωμη δράση των ηρωποιημένων&nbsp; ή λοιδωρημένων ‘’ανθρωπάκων’’.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Ο επαναστάτης κρίνεται πάντα στην αναμέτρηση με τον <strong>πραγματικό κόσμο</strong>. Και πράγματι αυτός και η συνείδηση του, είναι ο πιο δύσκολος ‘’αντίπαλος’’.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Μήπως δεν το βλέπουμε γύρω μας;</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Εύκολα ξιφουλκούν πολλοί&nbsp; αριστεροί και κομμουνιστές απέναντι στον αντίπαλο. Ακόμη ευκολότερα απέναντι στην διπλανή αριστερή οργάνωση. Φυσικά αψηφούν&nbsp; τα ΜΑΤ και τα χημικά. Αλλά μπροστά στον πραγματικό κόσμο και τα απλά ερωτήματα είναι απροετοίμαστοι, απαίδευτοι. στριφνοί και άτολμοι.</span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;">Εδώ είναι το στοίχημα ωστόσο…. ‘’Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα’’.</span></span></div><div class="rtejustify">&nbsp;</div></div></div></div><section class="field field-name-field-perigrafi field-type-text-long field-label-above view-mode-full"><h2 class="field-label">Σύντομη Περιγραφή:&nbsp;</h2><div class="field-items"><div class="field-item even"><div class="rteright"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><strong>Παναγιώτης Μαυροειδής</strong></span></span></div><div class="rtejustify"><span style="font-size: 12px;"><span style="font-family: tahoma,geneva,sans-serif;"><a href="http://nostou-algos.pblogs.gr/files/135485-life.jpg"><img alt="" height="100px" src="http://aristeroblog.gr/sites/default/files/resize/remote/e012b770642bb7f141b4d7b7cb1a6440-100x100.jpg" style="border-bottom: 10px solid; border-left: 10px solid; border-right: 10px solid; border-top: 10px solid; float: left; height: 100px; margin: 10px; width: 100px;" width="100px" /></a>Αν δεν αγαπήσεις ένα λαό, με τις αντιφάσεις του, τις αμαρτίες &nbsp;και τις αδυναμίες του, καλύτερα να μη μιλήσεις στο όνομα του. Αν τον δεις αλαζονικά, απέξω και αφ’ υψηλού, ως ελευθερωτής ‘’με άστρο’’, &nbsp;άστο καλύτερα….Αν δεν καταδεχτείς να μπουσουλήσεις μαζί του, ξέχνα τις κουβέντες για επαναστατικά άλματα.</span></span></div><div class="rtejustify"><br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-1845354493866589972?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-27858964313116912012011-12-30T04:38:00.000-08:002011-12-30T04:38:34.030-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">«Κάλεσμα - Ψήφισμα<br />46η ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ<br />Προς την εργατική τάξη, τον εργαζόμενο λαό<br />Συνάδελφοι<br />Οι απεργοί χαλυβουργοί χαιρετίζουμε όλους όσους πάλεψαν για την επιτυχία της 24ωρης απεργίας που νέκρωσε όλο το Θριάσιο.<br />Σφίγγουμε το χέρι στους εκατοντάδες εργάτες που έσπασαν το φόβο, απέργησαν για πρώτη φορά.<br />Σφίγγουμε το χέρι στους συνάδελφους που αγωνίζονται για να μην περάσουν οι απολύσεις στο χώρο τους, η εκ περιτροπής εργασία, οι μειώσεις μισθών και η κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους.<br />Εδώ στο Θριάσιο, που χτυπά η καρδιά των βιομηχανικών εργατών, στείλαμε μήνυμα στους ιδιοκτήτες και τη μαύρη κυβέρνησή τους: Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αίμα, δεν θα γίνουμε δούλοι στα εργοστάσια για τα κέρδη σας! Ο Μάνεσης και οι υπόλοιποι βιομήχανοι πήραν το μήνυμα.<br />Οι χαλυβουργοί δεν είμαστε μόνοι στον αγώνα! Δεν έχουν μόνο μία φωτιά να σβήσουν!<br />Εχουμε μαζί μας όλη την εργατική τάξη τους εργαζόμενους που καταλαβαίνουν ότι είναι αγώνας που τους αφορά.<br />Αν κάνουμε πίσω, ανοίγουν διάπλατα οι πόρτες για να μη μείνει τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο. Θα είναι μια μεγάλη νίκη για όλο το εργατικό κίνημα!<br />Η στήριξη στους χαλυβουργούς δυναμώνει. Τόσες μέρες, ο λαός μας που υποφέρει στέκεται με πείσμα στο πλευρό μας. Παίρνει δύναμη από τον αγώνα μας και μας δίνει δύναμη μεγαλύτερη. Πίσω δεν κάνουμε! Ερχονται απολυμένοι εργάτες και μας ενισχύουν από την πενιχρή αποζημίωσή τους! Φτωχός λαός δίνει από το υστέρημά του, αλλά πιο πολύ μας δίνει την ψυχή του όταν μας λέει: ΚΡΑΤΑΤΕ!<br />Στην πύλη της Χαλυβουργίας συγκρούονται δύο κόσμοι:<br />Από τη μια οι βιομήχανοι με τους ανθρώπους τους, την κυβέρνησή τους, που θέλουν να μας βάλουν μέσα στα εργοστάσια με μισθούς πείνας, χωρίς δικαιώματα. Από την άλλη οι εργάτες που παλεύουμε για τη ζωή και το ψωμί των παιδιών μας και στηριζόμαστε ο ένας στον άλλο. Δεν είμαστε μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είναι όλοι οι εργαζόμενοι. Η επίθεση σε όλους τους χώρους δουλειάς μεγαλώνει.<br />Είμαστε όλοι χαλυβουργοί! Ολοι οι εργασιακοί χώροι να γίνουν χαλυβουργίες οργάνωσης και αγώνα! Η φωτιά που άναψε εδώ να ανάψει σε όλα τα εργοστάσια!<br />Είμαστε πιο πολλοί, πιο δυνατοί, πιο ενωμένοι, πιο έμπειροι! Μάθαμε να ξεχωρίζουμε φίλους και εχθρούς.<br />Κάνουμε στην άκρη τους ανθρώπους των βιομηχάνων που απειλούν, συκοφαντούν τον αγώνα μας, προσπαθούν να σπάσουν την ενότητά μας, μας συμβουλεύουν να υποταχθούμε! Περιφρουρούμε τον αγώνα μας. Οι βιομήχανοι και η κυβέρνησή τους δεν διστάζουν απέναντι σε τίποτα, τους ξέρουμε καλά!<br />Συμμετέχουμε με αποστολή αντιπροσωπείας στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στο Βόλο την Παρασκευή 16/12/2011.<br />Καλούμε όλους τους εργαζόμενους σε Παναττικό Συλλαλητήριο Στήριξης του αγώνα μας το Σάββατο 17/12/2011 και ώρα 11 π.μ. στην Ομόνοια.<br />Καλούμε όλα τα εργατικά κέντρα της Αττικής (Αθήνας, Πειραιά, Θριασίου, Λαυρίου, Μεγάρων) να κηρύξουν 24ωρη απεργία.<br />Η συμμετοχή στον αγώνα δεν είναι μόνο θέμα αλληλεγγύης στους χαλυβουργούς, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη!<br />Ολοι στον αγώνα, η νίκη θα είναι δύσκολη μα θα είναι δική μας!<br />Η Γενική Συνέλευση των απεργών χαλυβουργών.<br />Ασπρόπυργος 15/12/2011».</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2785896431311691201?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-66558192839524907572011-12-13T06:37:00.000-08:002011-12-13T06:37:38.795-08:00ΠΛΗΡΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΗΜΙΚΟΥ!<br />ΣΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ 13/12 ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΕΙ Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ.<br />ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΘΑ ΔΟΘΟΥΝ ΜΙΑ ΤΟΝ ΦΕΥΡΟΥΑΡΙΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ.<br /> ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΣΥΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ,ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΤΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ! <br />ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ.<br /> ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ!!ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-6655819283952490757?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-59181109523586103722011-12-05T05:30:00.001-08:002011-12-05T05:34:26.764-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TunuxvIPH4c/TtzIXvPjBpI/AAAAAAAAAJk/tsWT03bJaQQ/s1600/3682-003523_0901191158_1.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="179" width="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-TunuxvIPH4c/TtzIXvPjBpI/AAAAAAAAAJk/tsWT03bJaQQ/s320/3682-003523_0901191158_1.jpg" /></a></div><br />είμαστε τα αγέννητα παιδιά του Πέτρουλα<br />είμαστε να μικρά αδέλφια<br />του Κουμή της Κανελλοπούλου<br />της Βασιλακοπούλου<br />είμαστε οι ισόβιοι συμμαθητές<br />του Καλτεζά<br />είμαστε οι μετεξεταστέοι<br />μαθητές του Τεμπονέρα<br />είμαστε οι ανάξιοι δάσκαλοι<br />του Γρηγορόπουλου<br />είμαστε η οικογένια του Κοτσαρίδη<br /><br />όμως δεν είμαστε εδώ<br />για να κλαίμε στα κανάλια τους...<br /><br />ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ<br />ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ<br />ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-5918110952358610372?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-71983569655430361032011-12-04T15:27:00.000-08:002011-12-04T15:27:28.400-08:00ΨΗΦΙΣΜΑ<br /><br />Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό.<br /><br />Συνάδελφοι<br /><br />Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!<br />Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.<br />Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!<br />Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε.<br />Σπάσαμε την σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού.<br />Αν τα μέτρα περάσουν στην χαλυβουργία, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια.<br />Μην ακούτε τα ψέμματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους. Δεν θα δουλεύουν αυτοί, για ψίχουλα στα εργοστάσια. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους.<br />Αφού οι «επισκέψεις» στα σπίτια, οι «επιστολές», η τρομοκρατία με τα εξώδικα, έπεσαν στο κενό, τώρα βάζουν το Υπουργείο Εργασίας να μας «συμβουλεύει»: «Δεχθείτε τους όρους του Μάνεση, διαφορετικά θα βρεθείτε όλοι στο ταμείο ανεργίας». Μας απειλούν με 180 ακόμα απολύσεις!<br />Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση!<br />Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.<br />Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι τελευταίες εξελίξεις είναι αποκάλυψη. Οι βιομήχανοι αξιοποιούν τους νόμους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Καρατζαφέρη.<br />Επιβάλλουν την εκ περιτροπής εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μειώσεις μισθών στα 450 – 500 ευρώ.<br />Όπου οι εργάτες υποχώρησαν η επίθεση της εργοδοσίας γιγαντώθηκε. Ακολούθησαν απολύσεις, εντατικοποίηση της εργασίας, μέχρι και κλείσιμο των επιχειρήσεων, με τους εργάτες απλήρωτους για πολλούς μήνες.<br />Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.<br />Συνάδελφοι εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται, δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι.<br />Ήρθε η ώρα ο αγώνας σαν φωτιά να ανάψει στα εργοστάσια. Τώρα η συμμετοχή σας στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη.<br />Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση.<br />Κάντε γενική συνέλευση, ελάτε σε επαφή μαζί μας, αποφασίστε απεργία. Είναι η ώρα οι βιομήχανοι να πάρουν ένα καθαρό μύνημα που μόνο ο αγώνας των εργατών στα εργοστάσια μπορεί να δώσει.<br /><br />Όλοι στον αγώνα. Η νίκη θα είναι δική μας.<br /><br />Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας<br /><br />Ασπρόπυργος 30/11/2011<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-7198356965543036103?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-28122474593458666122011-12-04T06:45:00.000-08:002011-12-05T05:40:43.467-08:00Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε..Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαικό ανάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης..Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες είναι οι ίδιες οι λαικές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα.Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι πάνω απλο τους αγώνες του χτές.Είναι η θέληση μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανασταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες:γιαυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη γι’αυτό είναι απαραίτητη η επανασύνδεση μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικου επαναστατικού κινήματος.Εξήνταεφτά χρόνια μετά τα Δεκεμβριανά το ’44 και Τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Δεκεμβρη τα αίτια που τους προκάλεσαν παραμένουν ακόμα υπαρκτά. Το Δεκέμβρη του ’44 τέθηκε το πρόβλημα που βάζει κάθε επανάσταση: Ποιος κυβερνάει ποιον; Σ’ αυτό το ερώτημα οι Έλληνες αγωνιστές απάντησαν με το αίμα τους. Το συλλαλητήριο στις 3 του Δεκέμβρη γίνεται στο σύνταγμα και πνίγεται στο αίμα. Εικοσιοχτώ νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Η Αθήνα για πρώτη φορά στην ιστορία της βομβαρδίζεται από αγγλικά αεροπλάνα και το μπλοκ ταγματασφαλητών και άγγλων οργιάζει. Ο Τσόρτσιλ με τηλεγράφημα του στον στρατηγό Σκόμπι τον διατάζει: «Είσθε υπεύθυνος δια την τήρησιν της τάξεως εις τας Αθήνας και δια την καταστροφήν όλων των ομάδων ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Μη διστάσετε να ενεργήσετε ως να ευρίσκεσθε εις μίαν μόλις καταληφθείσα υπό του στρατού πόλιν, όπου έχει εκραγεί επαναστατικόν κίνημα. Πρέπει να κρατήσουμε τας Αθήνας και να επιβληθώμεν. Εάν τούτο το επιτύχετε χωρίς αιματοχυσίαν, θα είναι διά σας, αλλά και με αιματοχυσίαν θα είναι επίσης κατόρθωμα εάν αυτή είναι απαραίτητος». Έτσι άρχισε ο Μεγάλος Δεκέμβρης. Η ανθρώπινη αντίσταση ενάντια στη μηχανοκίνητη βία. Έτσι άρχισαν 33 ημέρες ηρωικής πάλης, που όμοιες τους μόνο σ’ ελάχιστες περιπτώσεις στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος μπορούμε να βρούμε.Οι ηρωικοί προλετάριοι, υπακούοντας στο υγιές ταξικό τους ένστικτο, ρίχτηκαν με μανία ενάντια στην πλουτοκρατία και τους συμμάχους Εγγλέζους ιμπεριαλιστές.Ο ελληνικός λαός ζητούσε την αποτίναξη από τον ξένο αλλά και εγχώριο ζυγό και έβαζαν πτωτάγματα όπως λαοκρατία.Ο Δεκέμρης του ’08 δεν είχε τα ίδια πολιτικά χαρακτηριστικά αλλά για ακόμα μια φορά φάνηκε πως ο ελληνικός λαός ξεσηκώνεται.Ηδιεθνής απήχηση του Δεκέμβρη δεν ήταν καθόλου τυχαία αλλά στάθηκε γεγονός που επηρέασε παγκόσμια τους λαούς και υπήρξε πυροδότης λαικών εξεγέρσεων και κινημάτων που δεν έχουν τέλος. Η εξέγερση έφερε στο προσκήνιο ένα αντιφατικό ρεύμα αμφισβήτησης με ποιοτικά ριζοσπαστικά κοινωνικά και πολιτικά χαρακτηριστικά κάτι το οποίο εκφράστηκε με την αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική την εναντίωση σε εμπορευματικούς θεσμούς(τράπεζες),σε καταναλωτικά πρότυπα,την αντίθεση στον αυταρχισμό της κρατικής καταστολής και συνολικά στον κυρίαρχο τρόπο ζωής. Το 2008 η Ελλάδα ζούσε τα προμηνύματα της θύελλας που επρόκειτο να ξεσπάσει με τη ραγδαία όξυνση της κρίσης χρέους, ένα χρόνο μετά.Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν μόνο η αφορμή,τα αίτια ήταν βαθύτερα και οφείλονται στην ασκούμενη πολιτική του κεφαλαίου τόσων χρόνων και συνολικά στην ασφυκτική κατάσταση που το ίδιο έχει διαμορφώσει.Η εργατική περιπλάνηση,η λιτότητα,η ακρίβεια,η αβεβαιότητα για το αύριο και η βεβαιότητα ταυτόχρονα ότι η νέα γενιά θα είναι η πρώτη που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη είναι χαρακτηριστικά της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος που στάθηκαν και στέκονται βάρος στις πλάτες των εργαζομένων μα που επαγρυπνούν τις συνειδήσεις και γεννούν εξεγέρσεις.Τέτοιες εξεγέρσεις έχουν αρχίσει να ξυπνάνε στο σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο μετά από χρόνια νηνεμίας φανερώνοντας πως το υπάρχον σύστημα έχει σαπίσει και είναι όχι μόνο αναγκαίο αλλά και εφικτό να ανατραπεί.Οι εξεγέρσεις στην Αίγυπτο,την Αργεντινή,την Αγγλία,οι κινητοποιήσεις στην Γαλλία, στην Ισπανία,στις ΗΠΑ, αλλά και το κύμα των απεργιών στην Ελλάδα που έχουν καταλύσει τομείς του εγχώριου κεφαλαίου, όπως η ανυποχώρητη απεργία των χαλυβουργών εδώ και ένα μήνα,οι απεργιακές κινητοποιήσεις σε πάμπολλες μεγαλοβιομηχανίες και οι καταλήψεις πολλων Δεκο δείχουν πως η υπάρχουσα εποχή,μια εποχή που η κρίση,οδηγεί ολόκληρους λαούς στην πείνα ενώ μεγαλώνει η ψαλίδα ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργαζομένους έχει μπολιαστεί με το όραμα της ανατροπής και της αντικαπιταλστικής επανάστασης.Ο εργαζόμενος λαός έχει συνειδητοποιήσει πως δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με την αστική τάξη και δεν διστάζει να το φωνάξει.Ήρθε η στιγμή που τελικά αυτά τα ορμητικά ποτάμια των περασμένων Δεκέμβρηδων πρέπει να γίνουν ανεξέλεγκτα και να πάρουν κατεύθυνση τέτοια που θα καταπνίξουν το βάρβαρο αυτό πολιτικό σύστημα.<br />“Εμείς που φτιάξαμε τον κόσμο αυτό,πάνω του θα ταξιδέψουμε”Μπέρτολτ Μπρέχτ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2812247459345866612?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-25685265438382682962011-12-03T08:17:00.001-08:002011-12-03T08:17:02.689-08:00Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε… Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαϊκό ανάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης… Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες είναι οι ίδιες οι λαϊκές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα…<br /><br />Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι απάνω από τον Κόκκινο Δεκέμβρη του ’44. Είναι η θέλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανάσταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες: γι’ αυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη, γι’ αυτό είναι απαραίτητη η επανασύνδεσή μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικού επαναστατικού κινήματος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2568526543838268296?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-62558164943632476412011-12-03T07:44:00.001-08:002011-12-03T07:44:22.016-08:00Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’την Ευρώπη,το φάντασμα της εξαθλίωσης..Όταν ογδόντα χιλιάδες παιδιά υποσιτίζονται σήμερα στην Αθήνα. Ένα εκατομμύριο άνεργοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Πεντακόσιες είκοσι κλίνες δημόσιων νοσοκομείων παραδίδονται στα χέρια ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών Η δωρεάν παιδεία καταργείται, βιβλία δεν υπάρχουν, δάσκαλοι δεν υπάρχουν.Μισθοί, συντάξεις πετσοκόβονται. Ιατρικές εξετάσεις κόβονται και όσες παραμένουν παύουν να είναι δωρεάν. Φόροι, φόροι, φόροι! <br />Και μιλάμε σε μια περίοδο που όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα του σαπίσματος του καπιταλιστικού συστήματος, ενός συστήματος που περνάει την πιο μεγάλη δομική κρίση του και βρίσκει πάτημα σωτηρίας στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση του λαού.Και ενώ ένα προηγούμενο διάστημα η άρχουσα τάξη προσπαθούσε να αποκρύψει την κατοχή της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό και εγχώριο κεφάλαιο, τώρα με την επιβολή της κυβέρνησης ‘Εθνικής Σωτηρίας’ γίνεται ξεκάθαρο και επίσημα ποιοί μας εξουσιάζουν.<br />Οι ίδιοι άνθρωποι που ως τώρα κυβερνούσαν έμειναν σε γενικές γραμμές στη θέση τους ,απλά άλλαξαν την "κεφαλή" της κυβέρνησης και τώρα ήταν η ώρα να φέρουν έναν "αγνό" αντικαταστάτη, για να συνεχίσει όμως το ίδιο ακριβώς έργο του Παπανδρέου και δεν είναι άλλος από τον λομπίστα του πολυεθνικού κεφαλαίου που διορίζεται πρωθυπουργός ερήμην του λαού. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μέλος του λόμπι που ονομάζεται Τριμερής Επιτροπή. Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών. Ο κύριος Παπαδήμος που είναι μέχρι σήμερα μέλος αυτής της ομάδας πίεσης έρχεται να εκπληρώσει την ιδρυτική αποστολή της : να επιβάλει την απάθεια στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται ενάντια στα άδικα μέτρα και να «μετριάσει» το δικαίωμά του να διαλέγει ποιος θα τον κυβερνάει. Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του. Δεν πρέπει να αναμένεται λοιπόν ότι ο κύριος αυτός θα «χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του και τις επαφές του για να ωφελήσει τον ελληνικό λαό», όπως λένε τα παπαγαλάκια. Πρόκειται για εκπρόσωπο του διεθνούς τραπεζικού και πολυεθνικού κεφαλαίου που έρχεται με τρόπο ανάλογο που τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά τη δεκαετία του ’30, καθώς και με τη θετική έγκριση των ευρωπαϊκών ελίτ.<br />Και μετά απ’όλα αυτά είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για μια κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και όχι του λαού καθώς ειπώθηκε ξεκάθαρα και από αξιωματούχο της Ε.Ε ο οποίος ανέφερε « Χρειαζόμαστε κάποιον που να μιλάει ελληνικά, αλλά να μην είναι με την πλευρά των Ελλήνων»<br />Ξυπνήστε!<br />Δεν είναι ηλίθιοι, είναι ιδεολόγοι. Αυτό πιστεύουν. Στο κεφάλαιο, στις ελεύθερες αγορές, στην ιδιωτικοποίηση, στο ξεπούλημα των πάντων για το κέρδος.Είναι εχθροί μας, ταξικοί εχθροί.Δεν κόπτονται για εμάς αλλά για την τάξη τους, τα προνόμιά τους, τα κέρδη τους, την εξουσία τους.<br />Τα δικά τους παιδιά δεν θα πεινάσουν. Δεν θα σταθούν στις ουρές του ΙΚΑ δύο και τρεις μήνες για να δουν έναν γιατρό. Δεν θα ξεπαγιάζουν σε άθλιες σχολικές αίθουσες. Δεν θα μεταναστεύσουν για να βρουν δουλειά. Δεν θα νοσηλευτούν σε άθλια νοσοκομεία. Δεν θα υπηρετήσουν τη «μαμά» πατρίδα. Δεν θα γίνουν φθηνοί εργάτες με μισθούς πείνας. Δεν θα κυνηγηθούν στους δρόμους από τα σκυλιά τους διεκδικώντας τα αυτονόητα. Δεν θα σταθούν στις ουρές του ΟΑΕΔ για ένα εξευτελιστικό επίδομα ανεργίας. Δεν θα σκοτωθούν στα γιαπιά, στα εργοτάξια, στα καράβια και στα εργοστάσια λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας. Δεν θα τους πάρουν τα σπίτια τους οι τράπεζες. Δεν θα τους κόψουν το ρεύμα γιατί δεν θα έχουν να πληρώσουν. Δεν, δεν, δεν...Τίποτα από όλα αυτά που εμείς ζούμε δεν θα τους αγγίξει.<br />Τώρα που η νέα κυβέρνηση είναι πραγματικότητα,τώρα που η εξαθλίωση της εργατικής τάξης και της νεολαίας έχει ξεπεράσει κάθε όριο και αναγκάζεται να γυρίσει αιώνες πίσω, σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή για το λαό είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να βάλουμε μπροστά τις δικιές μας ανάγκες,να κάνουμε προτάγματα τα δικά μας όνειρα,για μια χειραφετημένη εργασία,για μια απελευθερωτική παιδεία,για μια άλλη κοινωνία.. <br /><br />ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-6255816494363247641?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-29563387678745835702010-09-18T21:39:00.000-07:002010-09-21T10:38:49.315-07:00<span style="font-style:italic;">Αναδημoσίευση απο την εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ".</span><br /><br /><br />Δεν είναι μικρή η έκπληξη που περιμένει όποιον αναγνώσει την διάταξη του κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Μέσα στη φασαρία που έχει προκύψει από το νέο Ασφαλιστικό, με τις συντάξεις, τον τρόπο υπολογισμού τους και όλα τα σχετικά, πέρασε απαρατήρητο ότι εν έτη 2010, εξήντα χρόνια μετά τον Εμφύλιο, παραμένει ακόμη σε ισχύ η νομοθεσία που δίνει τη δυνατότητα να «μετρήσουν» μέχρι διπλάσια, μέχρι και έξι συντάξιμα, τα χρόνια όσων πολέμησαν τους «κομμουνιστοσυμμορίτες» <span style="font-style:italic;">(σ.σ. έτσι ονομάστηκαν οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος στα μετεμφυλιακά χρόνια,<span style="font-weight:bold;">η σημείωση δική μας</span>).</span><br /><br />Η εν λόγω διάταξη θεσμοθετήθηκε αρχικά τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Έκτοτε όμως επαναλαμβάνεται αυτούσια στους νόμους που ακολούθησαν, με τελευταίο αυτόν που ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο του 2010! Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς με πόσο «ενδιαφέρον» συντάσσουν οι νομοτεχνικοί και μελετούν οι Έλληνες βουλευτές τα νομοσχέδια τα οποία καλούνται να ψηφίσουν για να γίνουν νόμοι του κράτους. Νομοσχέδια τα οποία, στη συνέχεια, όπως ορίζει το Σύνταγμα, καλείται να υπογράψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.<br /><br />Έτσι, η υπογραφή του Καρόλου Παπούλια, αντιστασιακού κατά τον Πόλεμο και γνωστού ως "κομμουνιστοσυμμορίτη" την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, φέρει τόσο το προεδρικό διάταγμα του 2007, για τον Κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, όσο και ο ασφαλιστικός νόμος του 2010, που μετράει διπλά τον χρόνο υπηρεσίας όσων κυνήγησαν και εξόντωσαν «κομουνιστοσυμμορίτες».<br /><br />Τον Αύγουστο του 2007 συντάχτηκε υπό μορφή Προεδρικού Διατάγματος ο Κώδικας πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Το υπ' αριθμ. 169 Π.Δ., με ημερομηνία 29/8/2007, φέρει την υπογραφή του τότε υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη και φυσικά του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στο άρθρο 40 και υπό τον τίτλο «Υπολογισμός χρόνου υπηρεσίας στο διπλάσιο» διαβάζουμε ότι δικαίωμα υπολογισμού του χρόνου στο διπλάσιο έχουν μεταξύ άλλων και όσοι «Ελαβαν μέρος στον αγώνα κατά των "κομμουνιστοσυμμοριτών" και για όσο χρόνο διατέλεσαν στη ζώνη επιχειρήσεων. Ο χρόνος υπηρεσίας καθενός στη ζώνη των επιχειρήσεων βεβαιώνεται από την αρμόδια Διεύθυνση του οικείου Γενικού Επιτελείου ή του Αρχηγείου της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας πόλεων και του Πυροσβεστικού Σώματος. Η διάρκεια του αγώνα κατά των "κομμουνιστοσυμμοριτών" ορίζεται από την 1η Απριλίου 1946 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1949, με τη διατήρηση της ισχύος της παρ. 1 του άρθρου 2 του Ν.Δ. 2704/1953».<br /><br />Γίνεται προφανές λοιπόν πως οι νομοτεχνικοί που ανέλαβαν τη σύνταξη του Κώδικα απλώς έκαναν αντιγραφή των προηγούμενων διατάξεων (Α.Ν. 1854/51, όπως αντικαταστάθηκε με τον Ν. 4448/64), χωρίς κανείς να μπει στον κόπο να διαβάσει εκείνες τις διατάξεις και να διαγράψει τη νομοθετική αυτή ντροπή.<br /><br />Τον περασμένο Ιούλιο ψηφίστηκε από τη Βουλή η «Μεταρρύθμιση Συνταξιοδοτικού Συστήματος του Δημοσίου» (Νόμος 3865, ΦΕΚ 120 Α’ 21/7/2010). Στο άρθρο 2 αναφέρεται ότι «στο άρθρο 40 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (Π.Δ. 169/2007, ΦΕΚ 210 Α’) προστίθεται «παράγραφος 7...» (η παράγραφος αφορά τον επανακαθορισμό των μονάδων και υπηρεσιών, άσχετη με το θέμα που αναδεικνύουμε). Αποδεικνύει ωστόσο, και γι’ αυτό την παραθέτουμε, ότι το άρθρο 40 το είδαν, το διάβασαν και έκριναν απλώς ότι σε αυτό έπρεπε να προσθέσουν ακόμη μία παράγραφο. Τον τελευταίο αυτό νόμο υπογράφουν οι Γ. Παπακωνσταντίνου, Ευ. Βενιζέλος, Αν. Λοβέρδος, Μ. Χρυσοχοΐδης και φυσικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας!!!<br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Δεν συγκινούμαστε από την "ευαισθησία" της γνωστής αυτής αστικής φυλλάδας και το συντάκτη του άρθρου. Αυτό γιατί πρώτον, ο συντάκτης δεν γνωρίζει καν!!! ότι η λέξη κομμουνισμός γράφεται με 2 "μ" όχι με ένα και δεύτερον επιμένει συστηματικά ακόμα και εντός εισαγωγικών να αναφέρει τους αντάρτες του Δ.Σ.Ε. ως "κομουνιστοσυμμορίτες". Οποία υποκρισία!!!<br />Βέβαια ένας συντάκτης δεν επιδρά τόσο στον ελληνικό λαό. <br /><br />Όμως το έγκλημα της δήθεν "δημοκρατίας" που προσφέρει η αστική κυριαρχία, είναι ότι ακόμα μια φορά το Ελληνικό Κράτος και το ελληνικό κεφάλαιο τιμούν τον αντικομμουνισμό, τους προδότες και δυνάστες του ελληνικού λαού. Αποδεικνύουν ότι οι νεκροί αγωνιστές (κομμουνιστές και μη) της περιόδου 1942-49 στοιχειώνουν ακόμα την αστική τάξη και την ιδεολογική της ηγεμονία. Δείχνει ότι <span style="font-weight:bold;">50 χρόνια μετά ο μεγάλος Αγώνας της περιόδου 42-49 περιμένει καρτερικά την ιστορική του δικαίωση</span>...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2956338767874583570?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-49548679739910985942010-03-26T15:42:00.000-07:002010-03-26T15:45:18.388-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S604yiQxraI/AAAAAAAAADs/K2kVZnVC_uQ/s1600/marios.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S604yiQxraI/AAAAAAAAADs/K2kVZnVC_uQ/s320/marios.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453077164657323426" /></a><br />ΠΗΓΗ: ΔΙΚΤΥΟ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ<br /><br />Γράμμα από τις φυλακές Κορυδαλλού απέστειλε ο Μάριος Ζ, ο 27χρονος διαδηλωτής που συνελήφθη στην πορεία της Πέμπτης 11/03 και κατηγορείται για ρίψη και κατοχή μολότοφ, διατάραξη της κοινής ειρήνης και σκόπιμη σωματική βλάβη.<br />Η σύλληψή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις καθώς, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο 27χρονος δεν είχε καμία συμμετοχή στα επεισόδια, τα οποία είχαν σημειωθεί νωρίτερα στην περιοχή και την ώρα της σύλληψής του προσπαθούσε να προσεγγίσει το μπλοκ, στο οποίο ήθελε να ενταχθεί.<br />Το γράμμα<br />Α’ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ<br />19.03.2010<br />Στις 11 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη, έγινε η σύλληψή μου από τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής. Το αίσθημα της ελευθερίας και το δικαίωμα του διαδηλώνειν κόπηκε με μιας με μένος και βία από πάνοπλο αστυνομικό των ΜΑΤ, αφού του έχει δοθεί το δικαίωμα αυτό. Αφορμή της σύλληψης η συμμετοχή σε διαδήλωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων του εργαζόμενου και μη, πολίτη, έχοντας περίεργο κούρεμα και σακίδιο. Αιτία ο παραδειγματισμός.<br /><br />Στην χούντα έσκιζαν με μαστίγιο τα πρόσωπα των εφήβων σπουδαστών μέσα και έξω από την νομική σχολή. Τώρα, με την ίδια βαρβαρότητα, η ¨σοσιαλιστική¨ κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα της τα μέσα σκίζει και μαστιγώνει τις ζωές των ανθρώπων που έχουν μοχθήσει, εκείνων που μοχθούν και εκείνων που αντιστέκονται και δεν φοβούνται να υπάρχουν, με βίαιες οικονομικές και τρομοκρατικές πολιτικές.<br />Την πολιτική ευθύνη της παράλογης σύλληψης υποχρεούται να την αναλάβει το κράτος. Η καθολική πολιτική αντίδραση που εκφράστηκε μέσα από το κύμα διαμαρτυρίας, αποδεικνύει ότι η κοινωνία αντιστέκεται. Κι αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για ’μένα, που συνειδητά επέλεξα να παραμένω ανένταχτος. Το κράτος ζητά την ανυπαρξία μας και φοβάται την ύπαρξή μας.<br />Δεν είναι τόσο η δική μου περίπτωση προφυλάκισης, όσο τα αλλεπάλληλα παραδείγματα ψευδών κατηγοριών που αναδεικνύουν και αποδεικνύουν την προσπάθεια του κράτους να τρομοκρατήσει και να ταπεινώσει τον κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του, όσο και να αποθαρρύνει τον οποιονδήποτε άλλο διανοηθεί να τα υπερασπιστεί, δημιουργώντας κοινωνίες άβουλες που δεν θα αντιδρούν και δεν θα διεκδικούν.<br />Ευχαριστώ όσους αγωνίζονται για την αποφυλάκισή μου τόσο από την αρχή όσο και κατά την διάρκεια, από πραγματικό ενδιαφέρον, μακριά από κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες, είτε συμφωνώ με τις μορφές είτε όχι, γιατί δεν νιώθω ότι αυτό που είναι κρίσιμο αυτή την στιγμή είναι να συζητηθούν οι τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται αυτή η αλληλεγγύη, όσο να κριθεί το ίδιο το κράτος για τις πράξεις του.<br />Λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά, συνεχιστές στην προσπάθεια για απελευθέρωση των κρατουμένων και της σκέψης.<br />Από τα κρατητήρια στην ΓΑΔΑ, γραμμένος στους κίτρινους τοίχους όπου υπάρχουν ακόμα ξεχασμένοι κρατούμενοι για μέρες και μέρες μέσα σε άθλιες συνθήκες.<br />Χρυσό κλουβί, υγρό κλουβί, λίγο το νοιάζει το πουλί.<br />Μάριος Ζ.<br />Υ.Γ. «Απ΄ όσα παρέχει η σοφία για την ευτυχία της ζωής συνολικά, το κατά πολύ πιο σημαντικό είναι η απόκτηση φίλων» - ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-4954867973991098594?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-32298698360470445992010-03-26T15:36:00.000-07:002010-03-26T15:39:59.103-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S603tqewItI/AAAAAAAAADk/ZAVNp6bI1Ao/s1600/immigrants.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 239px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S603tqewItI/AAAAAAAAADk/ZAVNp6bI1Ao/s320/immigrants.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453075981452452562" /></a><br />Οι μετανάστες που ζούνε στην Ελλάδα είναι άνθρωποι που στην πλειοψηφία τους έχουν πολιτικά και κοινωνικά προβλήτα στις χώρες καταγωγής τους. Και ο πραγματικός λόγος για τον οποίο βρίσκονται στην Ελλάδα, είναι ότι αναζητούν μια αξιοπρεπή και ασφαλή ζωή.<br />Η πλειοψηφία από τους μετανάστες εξεπλάγη αντικρίζοντας το γεγονός ότι αποκτώντας τη Ροζ κάρτα δεν ωφελεί για τους εξής λόγους.<br />Α) ουδεμία αναγνώριση της κάρτας εκ μέρος κάποιων αρχών.<br />Β) δυσκολία στην έκδοση ΙΚΑ και άδεια εργασίας<br />Για τους παραπάνω λογούς πολύ αναζήτησαν εργασία χωρίς αποτέλεσμα, λόγο το ότι κανείς δεν τους προσλαμβάνει χωρίς Άδεια εργασίας. Έτσι πολύ στράφηκαν στις παραμεθοριακές πόλεις προσπαθώντας να φύγουν από τη χώρα γνωρίζοντας ότι αυτό μπορεί να τους οδηγήσει σε φυλάκιση η σε απέλαση προς την Τουρκία.<br />Πέρα από όλα αυτά μη παρέχοντας στέγαση από την πολιτεία πολύ στράφηκαν στο να εκλιπαρούν σε μία προσπάθεια να μαζέψουν φαγητό ή χρήματα για να πάρουν φαγητό. Σε περίπτωση που δεν το κατάφερναν, όπως και συνέβαινε τις περισσότερες φορές, αναγκάζονται να ψάξουν στους κάδους των Σουπερμάρκετ.<br />Τα αιτηματά μας είναι:<br />Α) Αναγνώριση της Ροζ κάρτας από τις Αρχές.<br />Β) Βοήθεια στην αναζήτηση εργασίας, ή χορήγηση επιδόματος ανεργίας.<br />Γ) Παροχή διαμονή σε όλους<br />Δ) Πρόσβαση για τη δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.<br />Ε) Διευκολύνσεις για την οικογενειακή συνένωση.<br />Ζ) Παροχή νόμιμων χαρτιών<br />Η) Πληρωμή εξόδων για όσους επιθυμούν να επιστρέψουν στη χώρα προέλευσης.<br />Θ) Σε περίπτωση αναγνώρισης της Ροζ κάρτας, να μην συλλάμβανονται.<br />Ι) Εξασφάλιση της σωματικής ακεραιότητας.<br />Δεσμευόμαστε<br />Α) Σεβασμό προς τον πολιτισμό και το λαό της χώρας.<br />Β) Να τηρήσουμε τους νόμους και υποταγή σε αυτά.<br />Γ) Υποστήριξη στην εξέλιξη της χώρας.<br />Σε περίπτωση μη αναγνώριση των αιτημάτων, δέσμευση από την πολιτεία στην εξασφάλιση της ασφαλείς έξοδο από τη χώρα.<br /><br /><a href="http://patras.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=7495 "></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-3229869836047044599?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-6905206937896074422010-03-26T15:34:00.001-07:002010-03-26T15:36:13.196-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S602zEk80FI/AAAAAAAAADc/wkXHhMv_gik/s1600/lo1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S602zEk80FI/AAAAAAAAADc/wkXHhMv_gik/s320/lo1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453074974845489234" /></a><br />Πρόσφατα, συναδέλφισσα, μέλος του σωματείου που επέστρεψε από νόμιμη ιατρική άδεια, απολύθηκε από το αφεντικό-ιδιοκτήτη της αλυσίδας καφετεριών VΙΑ VAI. Στις συναντήσεις που έγιναν με τους λογιστές της επιχείρησης, ώστε να τις αποδοθούν δεδουλευμένα, ένσημα και αποζημίωση, ο εργοδότης Στέλιος Καρέζος εμφανίστηκε προκλητικός απέναντι στην εργαζόμενη αλλά και στους εκπροσώπους του σωματείου, με αποκορύφωμα τη συνάντηση της 23ης Μάρτη, ημέρας που θα γινόταν ο τελικός διακανονισμός. Ο Καρέζος, αφού αντιλήφθηκε -δυσφορώντας- τη μαζική παρουσία μελών του σωματείου, άρχισε να τραβάει φωτογραφίες με ψηφιακή κάμερα.<br />Μετά από απαίτηση να σβήσει τις φωτογραφίες, σήκωσε την μπλούζα του κι επέδειξε το ΟΠΛΟ που έφερε στη ζώνη του. Η συνέχεια δόθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου οι αστυνόμοι αφού κατέγραψαν το γεγονός «συνέστησαν» στην εργαζόμενη και τα μέλη του σωματείου να μην προβούν σε μηνύσεις, ώστε να μη δεχθούν αντιμήνυση από τον Καρέζο (ο οποίος περίμενε απ’ έξω) κι οδηγηθούν όλοι στο αυτόφωρο. Ο Καρέζος καθ’ όλη τη διάρκεια του περιστατικού επαναλάμβανε τη φράση «Τώρα μπλέξατε»...<br /><br />Στις 24 Μάρτη αργά το απόγευμα, η συναδέλφισσα Κάρμεν Μ. δέχθηκε επίθεση από αγνώστους την ώρα που κατευθυνόταν στο σπίτι της. Τη χτύπησαν βάναυσα στο κεφάλι και την εγκατέλειψαν αιμόφυρτη και λιπόθυμη στην είσοδο του σπιτιού της. Το κίνητρο της επίθεσης δεν ήταν η ληστεία, καθώς όταν η Κάρμεν συνήλθε είχε πάνω της και τα χρήματα και το τηλέφωνό της.<br /><br />Την κυβερνητική τρομοκρατία των οικονομικών μέτρων και της αστυνομικής καταστολής ακολουθεί χαμογελαστά η εργοδοτική τρομοκρατία της μείωσης μισθών, της ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας και της τραμπούκικης συμπεριφοράς απέναντι σε όποιον/α επιλέγει να παλέψει συλλογικά για τα αυτονόητα (πλήρη ασφάλιση, ένσημα, αποζημιώσεις, αξιοπρέπεια). Το παραπάνω γεγονός έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο της εργοδοτικής αυθαιρεσίας απέναντι σε συνδικαλιστές βάσης το τελευταίο διάστημα και στους αναρίθμητους εργαζομένους που βιώνουν τέτοιες συνθήκες καθημερινά, τη στιγμή που οι ξεπουλημένοι συνδικαλιστές με τους παχυλούς μισθούς διοργανώνουν συνέδρια-φιέστες, προβάροντας το υπουργικό τους κοστούμι.<br /><br /><br />Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ<br /><br /><br />ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΠΡΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-690520693789607442?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-85819506140143460112010-03-24T14:09:00.000-07:002010-03-24T14:11:18.469-07:00Καθημερινά οι οικονομικοί αναλυτές και οι αστικές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωποι με τον χειρότερο εφιάλτη τους. Οι εκτιμήσεις τους για ανάκαμψη της οικονομίας πέφτουν στο κενό και η μια μετά την άλλη οι εθνικές οικονομίες φτάνουν στα όρια της χρεοκοπίας. Το πολιτικό και οικονομικό επιτελείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σπεύδει σε αναζήτηση λύσεων για να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα. Στο επίκεντρο των συζητήσεων η ελληνική (και όχι μόνο) οικονομία με το δυσθεώρητο χρέος και τα άδεια ταμεία. <br />Το σύμφωνο σταθερότητας και το καθεστώς επιτήρησης δίνουν ένα ξεκάθαρο στίγμα για το πώς αυτοί βλέπουν την «υπέρβαση» της κρίσης. Με κάθε μέσο επιχειρούν να μετακυλήσουν το κόστος στις πλάτες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Από κοινού η Ε.Ε. και η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προωθούν νέα λαίλαπα αντεργατικών και αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων σε όλα τα επίπεδα: ασφαλιστικό, φορολογικό σύστημα, μείωση μισθών, απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις. Ταυτόχρονα έχουν επιστρατευτεί όλες οι εφεδρείες του συστήματος(Μ.Μ.Ε.-οικονομολόγοι κλπ) προκειμένου να μας πείσουν ότι πρέπει να βάλουμε «πλάτη» για την έξοδο από την κρίση με το πρόσχημα της «εθνικής ενότητας». Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προσπαθεί να χτίσει κοινωνικές συμμαχίες και να βγει στο προσκήνιο με φιλολαϊκό προσωπείο ωστόσο είναι αδύναμο να απαντήσει στα πραγματικά προβλήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας και στην προσπάθεια αυτή κατευθύνει τις δυνάμεις του στο εργατικό κίνημα μέσω της Γ.Σ.Ε.Ε. και της ΑΔΕΔΥ. Σε συστράτευση η Ν.Δ. η οποία απαιτεί από το ΠΑ.ΣΟ.Κ να χτυπήσει άμεσα τα εργατικά δικαιώματα προς όφελος ενός δήθεν «εθνικού συμφέροντος». <br />Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αποτελεί το αναγκαίο κυβερνητικό ανάχωμα για τις εργατικές διεκδικήσεις και δεν μπορεί να εμπνεύσει εργατικούς αγώνες. Η ΠΑΣΚΕ αποτελεί το δυνατό στήριγμα του ΠΑΣΟΚ στην εργασία και προωθεί με κάθε μέσο την κυβερνητική γραμμή. Η ΔΑΚΕ όσο και αν εμφανίζεται ως αντιπολίτευση βάζει πλάτη στη γραμμή της ΠΑΣΚΕ. Από κοντά και η Αυτόνομη Παρέμβαση(ΣΥΡΙΖΑ) που κινείται μεταξύ ΠΑΣΚΕ και απραγίας, ενώ ταυτόχρονα ο Σύριζα «κόπτεται» κατά τα άλλα για τα εργατικά δικαιώματα. Το ΠΑΜΕ από την άλλη εμφανίζει αγωνιστική διάθεση ωστόσο κινείται σε «ρηχά νερά» καθώς επί της ουσίας καλεί σε συσπείρωση γύρω από το ΚΚΕ και απομακρύνεται συνεχώς από το κομμάτι των εργαζομένων που παραδοσιακά δεν στηρίζει το κόμμα.<br />Ωστόσο ήδη οι εργαζόμενοι των stage από το Φθινόπωρο άνοιξαν τις κινητοποιήσεις, καθώς βρέθηκαν άνεργοι χωρίς προοπτική επαναδιορισμού και έδειξαν τα πρώτα σημάδια δυσαρέσκειας και αντίδρασης στα κυβερνητικά μέτρα που εφαρμόζονται. Οι απεργίες στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, η απεργία στις 17 Δεκέμβρη και στις 10 Φλεβάρη εκφράζουν ακριβώς τις διεκδικήσεις των εργαζομένων και μια πρώτη άμυνα απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Στο πεδίο αυτό εμφανίζονται και οι πρώτες πράξεις αντεκδίκησης από μεριάς εργοδοσίας, όπως οι απολύσεις συνδικαλιστών (π.χ. Χαλυβουργική, εκδόσεις Άγρα, ΜΕΤΚΑ κλπ) πακέτο με τις «νόμιμες» απολύσεις σε σειρά επιχειρήσεων. Η ανεργία καλπάζει, καθώς καθημερινά νέες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο, οι εργαζόμενοι δεν αποζημιώνονται και μπαίνουν σε καθεστώς εργασιακής περιπλάνησης. <br />Την κατάσταση αυτή βιώνουνε οι εργαζόμενοι, την κατάσταση αυτή καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε κι εμείς ως αυριανοί εργαζόμενοι. Οι αγώνες στον χώρο της εκπαίδευσης συνδέονται άμεσα με τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι τα συμφέροντά μας ευθυγραμμίζονται με τα συμφέροντα των εργαζομένων και γι αυτό στηρίζοντας την εργατική Απεργία στις 24 Φλεβάρη παλεύουμε τόσο για την άμεση ικανοποίηση των κοινών μας αιτημάτων για μόνιμη σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς μισθούς και ασφάλιση, όσο και για την ικανοποίηση των πάγιων αιτημάτων του Φοιτητικού Κινήματος.<br /> Καθήκον των φοιτητών όσο και των εργαζομένων είναι να δώσουμε ζωντάνια στους Φοιτητικούς μας Συλλόγους και στα εργατικά σωματεία και χώρους δουλειάς αντίστοιχα, μέσα από αμεσοδημοκρατικές Γενικές Συνελεύσεις οι οποίες συσπειρώνουν το σύνολο των πληττόμενων και μπορούν να εκφράσουν τις πραγματικές τους διαθέσεις.<br /><br /><br />• Να μην εφαρμοστεί το Σύμφωνο Σταθερότητας.<br />• Καμιά απόλυση. Άμεση ανάκληση όλων των απολύσεων.<br />• Μόνιμη και σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς μισθούς.<br />• Δημόσια και δωρεάν παιδεία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-8581950614014346011?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-7070964040836671222010-01-18T05:46:00.000-08:002010-09-21T10:35:32.783-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S1Rmp7R27YI/AAAAAAAAADE/xNkTSPx3Yk4/s1600-h/fhfj.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/S1Rmp7R27YI/AAAAAAAAADE/xNkTSPx3Yk4/s320/fhfj.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428076321361554818" /></a><br /><br />Στις 20 του Γενάρη στην Άμφισσα, αρχίζει η δίκη των δολοφόνων του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Κορκονέα και Σαραλιώτη.<br />Μία δίκη που διεξάγεται 13 μήνες μετά τη δολοφονία, μακριά από την Αθήνα, παρά τις δύο αιτήσεις της οικογένειας για το αντίθετο. Μία δίκη που συντονισμένα, το σύστημα και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την αγαστή στήριξη των ΜΜΕ θέλουν να περάσουν στα «ψιλά» των ειδήσεων», υποβιβάζοντας και υποβαθμίζοντας το γεγονός.<br />Γι αυτό και επιλέγουν η δίκη να γίνει χρονικά μακριά από τα γεγονότα του Δεκέμβρη του ’08, αλλά και τις πρόσφατες επετειακές κινητοποιήσεις, που καταδίκασαν την κυβερνητική πολιτική και τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας.<br />Αυτοί που όπλισαν το χέρι των δολοφόνων θέλουν να ξεμπερδεύουν επιτέλους με το Δεκέμβρη, να τον σβήσουν από τη μνήμη της νεολαίας και των εργαζομένων που κατά χιλιάδες αντιστέκονταν καθημερινά σ’ ολόκληρη τη χώρα απέναντι στην πολιτική που δολοφονεί, τις μέρες του Δεκέμβρη. Θα ‘θελαν πολύ να ξεχαστεί η κοινωνική έκρηξη και οι αιτίες της, που εδράζονται στην σκληρή καταπίεση που επιβάλλει καθημερινά στις ζωές μας η πολιτική του κεφαλαίου και των εκφραστών της.<br /><a name='more'></a><br />Αυτή την πολιτική που εφάρμοσε με συνέπεια η κυβέρνηση της ΝΔ και που σήμερα συνεχίζει αμείωτα το ΠΑΣΟΚ.<br />Που επιτίθεται σε εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, που παγιώνει την ελαστική εργασία, που ετοιμάζει τη νέα φοροεπιδρομή, που επιχειρεί την εφαρμογή του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.<br />Που εντείνει, αναβαθμίζει και οξύνει την κρατική τρομοκρατία, την καταστολή και την επίθεση εν συνόλω στα δημοκρατικά δικαιώματα σε όλα τα επίπεδα.<br />Γιατί, παρόλο που το ΠΑΣΟΚ και ο Χρυσοχοίδης εμφανίζονται ως δήθεν θιασώτες του «εκδημοκρατισμού» των δυνάμεων της καταστολής με το Υπουργείο «Προστασίας του … Πολίτη», η ίδια η πραγματικότητα συνηγορεί για το αντίθετο: όργιο εκατοντάδων προσαγωγών και συλλήψεων στο δόγμα της προληπτικής καταστολής, αστυνομοκρατία στο κέντρο της Αθήνας και στις γειτονιές, ωμή παραβίαση και σχέδια κατάργησης του Ασύλου, φασιστικές επιθέσεις.<br />Με τα βασανιστήρια και τους ξυλοδαρμούς νεολαίων και μεταναστών να συμπληρώνουν το πεδίο.<br />Η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες απαιτείται για να κάμψει τις αντιστάσεις των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας απέναντι στη συνολικότερη επίθεση που έχουν εξαπολύσει κυβέρνηση και ΕΕ, υπό την πλήρη στήριξη της ΝΔ ώστε να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους.<br />Ένα χρόνο μετά, όσο το αιτήματα του Δεκέμβρη παραμένουν ανεκπλήρωτα και όσο οι ίδιες οι αιτίες και η πολιτική που τον πυροδότησαν βαθαίνουν, όσο οι δολοφόνοι του Γρηγορόπουλου παραμένουν ατιμώρητοι, τόσο η μάχη θα συνεχίζεται.<br />Οι Κορκονέας και Σαραλιώτης, σε αντίθεση με τους Μελίστα (δολοφόνος του μαθητή Καλτεζά το 1985) και Καλαμπόκα (δολοφόνος του Νίκου Τεμπονέρα το 1991) που «έπεσαν στα μαλακά» πρέπει να καταδικαστούν σκληρά, πολιτικά και πρακτικά, μαζί με τους πολιτικούς και ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας.<br />Η μαζική παρουσία των φοιτητικών συλλόγων, των φοιτητών, των μαθητών και των εργαζομένων στην Άμφισσα την ημέρα που ξεκινά η δίκη μπορεί να ασκήσει πολιτική πίεση σε αυτή την κατεύθυνση.<br /><br />ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ<br /><br />• ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΗΘΙΚΩΝ ΑΥΤΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΟΠΛΙΖΕΙ<br />• ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ<br /><br />Καλούμε σε συγκέντρωση την Τετάρτη 20 Γενάρη και ώρα 09:00 στην κεντρική πλατεία της Άμφισσας<br /><br />Η αναχώρηση των πούλμαν θα γίνει στις 6:00 από το Μουσείο στην Πατησίων<br />ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ - ΤΕΙ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-707096404083667122?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-5003364581082755432009-11-27T17:25:00.000-08:002009-11-27T17:26:18.031-08:00<span style="font-weight:bold;">Η ανάγκη μιας επαναστατικής διεξόδου.</span><br />Για ακόμη μια χρονιά η κουβέντα αναλώθηκε στην ιστορική αναδρομή των γεγονότων της 7ετίας 1967-1974 και στο γενικό μοτίβο της επικαιροποίησης του κεντρικού αιτήματος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία». Και μπορεί όντως να εξαντλήθηκε η κουβέντα πάνω στα ζητήματα αυτά, ωστόσο μια σειρά ζητημάτων δεν συζητήθηκαν και έμειναν αναπάντητα. Δεν μπήκε σε συζήτηση το γιατί η εξέγερση του Πολυτεχνείου, ναι μεν έριξε τη Χούντα των Συνταγματαρχών, αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει ένα πολιτικό λόγο και πρακτική που θα έθετε το ζήτημα της αλλαγής της εξουσίας. Δηλαδή, γιατί δεν αναπτύχθηκε ένα πολιτικό κίνημα που δεν θα ζητούσε απλά την αποκατάσταση της αστικής δημοκρατίας, αλλά την κατάργηση της αστικής δημοκρατίας και εξουσίας, ένα πολιτικό κίνημα που θα πάλευε για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας και της εργατικής δημοκρατίας.<br /><br />Ζούμε σε μια εποχή μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων και αμύθητης παραγωγής πλούτου και παρόλα αυτά η πείνα, η φτώχεια ,η ανεργία, η στέρηση δημοκρατικών δικαιωμάτων, οι πόλεμοι μαστίζουν τους όλους τους λαούς της γης. Ο πλούτος και η εξουσία είναι συγκεντρωμένα στα χέρια μια μικρής μειοψηφίας (καπιταλιστές). Αυτοί ανεβοκατεβάζουν τις κυβερνήσεις(δηλαδή το πολιτικό τους προσωπικό) για να μπορούν να αυξάνουν τα κέρδη τους, δηλαδή να αυξάνουν την εκμετάλλευση της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. <br />Η αλλαγή της οργάνωσης της κοινωνίας δεν θα γίνει μέσω σταδιακής μετάβασης(όπως πιστεύει το ΚΚΕ), ούτε μέσω εκδημοκρατισμού της σημερινής κοινωνίας (όπως πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ).<br />Η μόνη λύση είναι η εξουσία να περάσει στους εργαζομένους δηλαδή στους άμεσους παραγωγούς του πλούτου, στην πλειοψηφία της κοινωνίας. Η μετάβαση στην νέα κοινωνία απαιτεί επαναστατική ανατροπή της σημερινής-το ριζικό ξήλωμα κάθε μηχανισμού και θεσμού της καπιταλιστικής κοινωνίας. Μόνο έτσι η πείνα, οι πόλεμοι και η καταπίεση θα λάβουν τέλος μια για πάντα, μόνο έτσι κάθε μέλος της κοινωνίας θα έχει δικαίωμα στη μόρφωση και στην εργασία και θα βρεθεί κοντά στην κατάκτηση της πραγματικής ελευθερίας. <br />Στο σήμερα πρέπει να οργανώσουμε την πάλη μας πάνω σε αυτή τη βάση και να προσανατολιστούμε στον στόχο αυτό. Πρέπει να αξιοποιήσουμε την πείρα των σύγχρονων επαναστάσεων και εξεγέρσεων και να ετοιμάσουμε τις νέες. Πρέπει να προωθήσουμε μορφές οργάνωσης οι οποίες πραγματικά φέρνουν την εικόνα του μέλλοντός μας, μορφές και πρακτικές που μπορούν να εκφράζουν το σύνολο της κοινωνίας και όχι των λίγων. Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι να παλέψουμε για την διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης, για αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες που καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής, που καθένας είναι συμμέτοχος στην λήψη των αποφάσεων. Όργανα συντονισμού τα οποία στόχο θα έχουν να οργανώνουν την υλοποίηση των επιμέρους αποφάσεων και να αποτελούν μια συγκεντρωμένη έκφραση των επιμέρους αγώνων. Όργανα συντονισμού τα οποία δεν θα παζαρεύουν τις αποφάσεις των αμεσοδημοκρατικών Γενικών Συνελεύσεων αλλά θα έχουν ως καθήκον την υλοποίηση των αποφάσεων των επιμέρους αγώνων.<br /><br />Πως εμφανίστηκε η καθεστωτική-διαχειριστική Αριστερά (ΠΚΣ-ΑΡΕΝ).<br />Δεν προσπάθησαν να δουν πραγματικά τα αίτια της μη ολοκλήρωσης και περαιτέρω ανάπτυξης του κινήματος που έφερε την πτώση της Χούντας. Δεν τοποθετήθηκαν παρά μόνο στην επικαιρότητα των αιτημάτων του 1973. Η κουβέντα μετατοπισμένη στην ανάλυση της σημερινής κατάστασης και όχι τίποτα παραπάνω. Καμιά προσπάθεια ανάδειξης του πως σήμερα πρέπει να δοθεί μάχη όχι μόνο για τα καθημερινά προβλήματα αλλά συνολικά για την ανατροπή της σημερινής κοινωνίας. <br />Διακηρύξεις περί ενότητας και ενιαίου ταξικού εορτασμού αλλά καμιά αντίστοιχη πολιτική τοποθέτηση και βούληση. Η κουβέντα χάθηκε στο ποιος είναι λιγότερο ή περισσότερο «διασπαστής» και δεν αποτύπωσε τις πολιτικές αυτές αντιλήψεις που οδηγούν εν τέλει σε διασπαστικά φαινόμενα.<br />Η ΠΚΣ εμφανίστηκε κάπου κρυμμένη πίσω από το ΜΑΣ(Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών), το οποίο, κατά τα λεγόμενά τους, είναι μια συσπείρωση φοιτητών ενάντια στον εκφυλισμό των δομών του φοιτητικού συνδικαλισμού και κατέληξε όχι μόνο στο να μας παρουσιάσει τη γραμμή του ΚΚΕ αλλά και στο να μας πει ότι η λύση δεν είναι η κατάκτηση γενικών συνελεύσεων και αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών, αλλά η συσπείρωση στο ΜΑΣ(!). Όμως από την εμπειρία μας και τη διακήρυξή του εκτιμούμε ότι η προσπάθειά τους αυτή είναι ένα «μικρό ΠΑΜΕ» στα ΑΕΙ-ΤΕΙ το οποίο επίσης θα στέφεται με την κορώνα της «ταξικότητας». Πόσο ταξικό όμως εμφανίζεται το ΠΑΜΕ όταν, δεδομένου και των δυνάμεών του στο συνδικαλιστικό κίνημα, δεν μπορεί να κηρύξει μια απεργία-στήριξη στον αγώνα των λιμενεργατών; Ωραία τα δημοσιεύματα στο Ριζοσπάστη περί ανάγκης στήριξης της απεργίας αλλά το ΠΑΜΕ δεν πιέζει και δεν παλεύει για μια απεργία στον κλάδο ή συνολικά σε μια απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων απέναντι στην πώληση του Λιμανιού στην COSCO. Που είναι η ταξική αλληλεγγύη που ευαγγελίζονται, που είναι η ρήξη με τα μονοπώλια που υποστηρίζουν, που είναι η ενιαία έκφραση των εργαζομένων απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις; Για τους λόγους αυτούς δεν μπορούμε να δούμε με θετικό «μάτι» την συγκρότηση του ΜΑΣ καθώς κινείται αφενός ακριβώς στην ίδια γραμμή αφετέρου πετά έξω όποιον δεν δέχεται την απόλυτη αλήθεια του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.<br /><br />Η ΑΡΕΝ επιχείρησε για ακόμη μια χρονιά να μας εμφανίσει ως διασπαστές και ότι κοντραριζόμαστε με την ΠΚΣ σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων και άλλα τέτοια απολιτικά τσιτάτα. Γιατί η ΑΡΕΝ δεν μπήκε στον κόπο να μας εξηγήσει την θέση της για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ ή για το πιο δρόμο βλέπει ως λύση για την ευημερία της κοινωνίας; Γιατί για ακόμη μια φορά θέλησε να λύσει ένα πολιτικό ζήτημα όπως το συμβολισμό της πορείας της 17 Νοέμβρη σε ένα συντονιστικό στελεχών, μακριά από τους φοιτητικούς συλλόγους και όχι στις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων; Μάλλον γιατί αρκεί στην ΑΡΕΝ να παρουσιάζει τα κεκτημένα αιτήματα του πρόσφατου φοιτητικού αγώνα και από κει και πέρα να επιχειρεί να μετατοπίσει την πολιτική της , στον πολιτικό της φορέα τον ΣΥΡΙΖΑ και το κοινοβούλιο, όπως έκανε ο Αλαβάνος στο Αγώνα του φοιτητικού κινήματος το 2007.<br /><br />Για να είμαστε καθαροί απέναντι στο ζήτημα αυτό, επειδή μονοπώλησε και κομμάτι της κουβέντας, η ΕΑΑΚ πήρε πριν 10 χρόνια την πολιτική απόφαση να αποτελέσει το Παράρτημα(ο τόπος εξέγερσης των φοιτητών και εργαζομένων της Πάτρας το 1973) σημείο αναφοράς τόσο των νέων αγώνων όσο και του εορτασμού του Πολυτεχνείου. Πήρε την πολιτική απόφαση η πορεία του της 17 Νοέμβρη να περνά από το μνημείο-τόπο θυσίας του Ν. Τεμπονέρα καθώς το μαθητικό κίνημα του 1991 και η αυτοθυσία του αγωνιστή αυτού ήταν ένα νέο Πολυτεχνείο, σε μια περίοδο υποταγής της Αριστεράς στην συγκυβέρνηση ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ(ΚΚΕ-ΕΑΡ)-Νέας Δημοκρατίας, σε μια περίοδο που η καθεστωτική αριστερά υπέγραψε το συμβόλαιο της ταξικής συνεργασίας.<br />Τόσο το ΚΚΕ όσο και ο Συνασπισμός σήμερα αρνούνται να αναγνωρίσουν την ιστορική αυτή προδοσία και βρίσκουν διάφορους τρόπους για να καλύπτουν την πολιτική γύμνια τους και τον ιστορικό τους συμβιβασμό.<br /><br />Τελευταίο ζήτημα το οποίο πρέπει να δημιουργήσει ερωτηματικά είναι το εξής: στη Συνέλευση κατατέθηκε ένα ψήφισμα καταδίκης του Ψευδοκράτους των Τουρκοκυπρίων και στήριξη στο αναγνωρισμένο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας (δηλαδή των ελληνοκυπρίων). Σύσσωμοι ΔΑΠ-ΠΑΣΠ-ΠΚΣ-ΑΡΕΝ στήριξαν το ψήφισμα!!!!! Στήριξαν ένα ψήφισμα το οποίο λέει ότι η Κύπρος ήταν, είναι και θα είναι διαιρεμένη σε δύο στρατόπεδα, το στρατόπεδο του ελληνικού ιμπεριαλισμού και το στρατόπεδο του τουρκικού ιμπεριαλισμού.<br />Μπράβο και πάλι μπράβο!!!! Και καλά οι ΔΑΠ-ΠΑΣΠ που είναι γνωστό ότι υπηρετούν τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών, αλλά η ΠΚΣ και η ΑΡΕΝ που δίνουν όρκους ενάντια στον ιμπεριαλισμό, πως είναι δυνατόν να στηρίζουν ένα αίτημα της ελληνικής και ελληνοκυπριακής αστικής τάξης;;; Είναι να απορεί κανείς με το τι εν τέλει έχουν οι συνάδελφοι στο κεφάλι τους. Να βάζουν το κίνημα να υπηρετήσει τα συμφέρονται των καπιταλιστών, ωστόσο η ΚΝΕ να παίρνει όρκο για την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΡΕΝ, να παίρνει όρκο στο εκδημοκρατισμό της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και της σημερινής καπιταλιστικής κοινωνίας!!!<br /><br />ΚΑΤΑΛΥΣΗ χημικού-Ε.Α.Α.Κ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-500336458108275543?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-67743752126883614922009-11-27T17:12:00.001-08:002009-11-27T17:24:58.887-08:00Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, μίας κρίσης η οποία με την ένταση και τη διάρκειά της δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του καπιταλισμού στην εποχή μας. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Είναι μία κρίση που έχει επίκεντρο την καρδιά του καπιταλιστικού κόσμου (ΗΠΑ, ΕΕ κλπ), με πρωτοφανή διάρκεια και αντοχή απέναντι στις «ενέσεις ρευστότητας», αφορά τομείς και κλάδους «σύμβολα» της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ο καπιταλισμός σήμερα δε βρίσκεται μόνο αντιμέτωπος με μία χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά με μία βαθύτερη κρίση που εδράζεται στις ίδιες τις σχέσεις παραγωγής. Με αυτή την έννοια, δεν πρόκειται απλά για κρίση του νεοφιλελευθερισμού ούτε ενός δήθεν ακραίου «καπιταλισμού – καζίνο», όπως πολλοί διατείνονται, αλλά για μία κρίση που προκύπτει από τις δομικές αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος της εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας. Από οικονομική άποψη είναι μία κρίση υπερσυσσώρευσης που κλονίζει όλα τα δόγματα της αστικής κυρίαρχης ιδεολογίας δημιουργώντας ρήγματα και αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού, ακολουθώντας τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων χρόνων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις διεθνώς. Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο ετοιμάζει μία νέα εκστρατεία ενάντια στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Ολόκληρο το πολιτικό αστικό σύστημα συστρατεύεται για να βγάλει το κεφάλαιο όσο πιο αλώβητο γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της εθνικής οικονομίας να πληρώσουν τα σπασμένα. Μετά τα 700 δις που απλόχερα δώθηκαν στις τράπεζες με το σχέδιο Πόλσον στις ΗΠΑ, η ΕΕ χαρίζει 300 δις στα επιχειρηματικά συμφέροντα και από κοντά η ελληνική κυβέρνηση παραχωρεί 28 δις (ας μη ξεχνάμε ότι το νέο ασφαληστρικό νομοσχέδιο έγινε στο όνομα της ενίσχυσης των αποθεματικών των ταμείων με 200εκ). Σε μία εποχή άγριας λιτότητας όπου κατά τ’ άλλα δεν υπάρχουν λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία και υγεία. Στο όνομα της «θωράκισης» της οικονομίας οι κυβερνήσεις και η ΕΕ διαψεύδουν όσους ευαγγελίζονται ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή ένα πιο «φιλολαϊκό μοντέλο διαχείρισης», εξαπολύοντας μία νέα επιδρομή: με ένταση της εκμετάλλευσης, με ασφυκτική λιτότητα, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντιδημοκρατικά μέτρα, με όξυνση των πολεμικών συγκρούσεων που προκύπτουν από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Στο ίδιο πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της, οξύνει τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις». Όσο διαμορφώνεται η αστική στρατηγική απάντησης στην κρίση, τόσο πιο εμφανής γίνεται η νέα φάση επιθετικότερης προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, που μπαίνουν υπό το πρίσμα των «αναγκαίων» μεταρρυθμίσεων. <br /><a name='more'></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΄73 ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ</span><br /><br />Σε αυτές τις συνθήκες η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεών του για ψωμί – παιδεία – ελευθερία.<br /> Η νέα ταξική φοροεπιδρομή, ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγεινά που έρχεται να επεκτείνει την ασφαληστρική μεταρρύθμιση, το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ) στο δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αντιδραστική μεταρρύμιση του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ, νέος εκλογικός νόμος) και η ένταση της λεηλασίας της φύσης (εργοστάσια λιθάνθρακα, Λευκίμμη – χώροι ταφής απορριμμάτων, χωροτακτικά σχέδια, εκχώρηση ελεύθερων χώρων στο κεφάλαιο, «άγιοι» αποχαρακτηρισμοί δασών) αποτελούν τα πρώτα δείγματα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα της κρίσης του κεφαλαίου και πώς θα επιχειρηθεί η θωράκιση της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος. Προϋπόθεση βέβαια για όλα αυτά αποτελεί η παράλληλη συντριβή των οποιονδήποτε αντιδράσεων, το τσάκισμα του κινήματος και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (βλ. δολοφονία μεταναστών από τις δυνάμεις καταστολής, πρόσφατη αναμέτρηση του φοιτητικού κινήματος, κάμερες σε χώρους δουλειάς και εκπαιδευσης, άγρια καταστολή στις πορείες, κατάργηση ασύλου, ποινικές και δικαστικές διώξεις σε αγωνιστές και συνδικαλιστές). Παράλληλα, άλλο αέρα δίνουν τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα που ξεσπούν και φαίνεται πως οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν καθοριστικό παράγοντα έτσι ώστε τα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας να βγαίνουν στο προσκήνιο και να πετυγχαίουν νίκες. <br />Το μέτωπο της δημοκρατίας δεν αφορά μόνο το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αποτελεί απλά ένα διακοσμητικό περιτύλιγμα. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία. Οι μητροπόλεις του καπιταλισμού στην εποχή μας (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) όχι μόνο ανταγωνίζονται για τις σφαίρες επιρροής τους και τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, αλλά κυρίαρχα στοχεύουν στο βάθεμα της εκμετάλλευσης σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Άλλωστε, η σημερινή κρίση τους δίνει το έναυσμα τόσο για την ένταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων όσο και για το εκ νέου άνοιγμα ενός αντιδημοκρατικού μετώπου. <br /><br />Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο. Η πολιτική της κυβέρνησης και οι κατευθύνσεις της ΕΕ διαμορφώνουν το αντιδραστικό πλαίσιο της πλήρους υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου, το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που αυτό απαιτεί. Χέρι - χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της γκιλοτίνας της βάσης του 10. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των κολεγίων, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που τα ισοτιμεί επαγγελματικά με τα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελμαικά δικαιώματα. Η αναγνώριση των ιδιωτικών κολλεγίων βαθαίνει την όξυνση των ταξικών φραγμών, τη διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων και των ενιαίων πτυχιών, ενώ αποτελεί μοχλό πίεσης για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο δημόσιο πανεπιστήμιο, παράλληλα με την αξιολόγηση. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί την εφαρμογή του νόμου –πλαίσιο της πειθάρχησης και των ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων. Η λίστα συγγραμμάτων, που εμπεριέχει και την περικοπή βιβλίων οδηγεί στην εντατικοποίηση και την εξατομίκευση των σπουδών μέσα από την ασάφεια της ύλης και κινείται στην κατεύθυνση της περικοπής κοινωνικών δαπανών. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και πειθαρχημένου. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση. Η κατεύθυνση αυτή υλοποιείται μέσα από την απαξίωση των πτυχίων και την αποδύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα, την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος, την ειδίκευση και τη διάσπαση γνωστικών αντικειμένων, καθώς και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικο-οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια και την περαιτέρω υπαγωγή της ερευνητικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ!</span><br /><br />Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγουσα και πιο αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Αγώνων που θα καταφέρουν καίρια πλήγματα στην πολιτική του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που θα αμφισβητούν στην κατεύθυνση της ανατροπής το ίδιο το σύστημα που γεννά τις κοινωνικές ανισότητες και την εκμετάλλευση. Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και η εξέγερση του Δεκέμβρη άνοιξε με δυναμικό τρόπο τα ερωτήματα για το μέλλον που προδιαγράφεται, αποτέλεσε την πρώτη παγκόσμια αντίδραση ενάντια στην επίθεση που δεχόμαστε. Κι αυτό γιατί, τα αίτια της εξέγερσης δεν μπορούν να αναλωθούν μόνο στο ότι, η νεολαία προβληματίζεται εντονότερα για το μέλλον γιατί έχει πιο προνομιακή σχέση με αυτό, αλλά στο ότι η νέα εργατική βάρδια είναι το πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης που αντιλαμβάνεται με υλικούς όρους την δυσμένεια του παρόντος και του μέλλοντός της ,είναι ακριβώς αυτό το κομμάτι που δέχεται πιο έντονα τις συνέπειες της κρίσης. Ο Δεκέμβρης έδειξε τις εκρηκτικές δυνατότητες της εποχής και έβαλε το ζήτημα σύνδεσης τακτικής και στρατηγικής στην πραγματικότητα, στο τώρα και όχι στην μακρινή επαύριον που οι συσχετισμοί θα είναι καλύτεροι. Η όξυνση της ταξικής πάλης ιδιαίτερα μετά την κορύφωση του Δεκέμβρη αναδεικνύει μια περίοδο όπου δεν θα υπάρξουν περίοδοι ανακωχής αλλά κάθε μέρα θα υπάρχει ένταση που θα ανακυκλώνεται και θα μετασχηματίζεται από χώρο σε χώρο. Η εξέγερση του Δεκέμβρη «εξάχθηκε» διεθνώς με ανησυχητικά αποτελέσματα για τα αστικά επιτελεία (πχ Ισλανδία) ακόμα και σε χώρες πρότυπα οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας όπως η Ελβετία. Όσο η οικονομική ύφεση προχωρά και η κρίση οξύνεται αντίστοιχες κοινωνικές εκρήξεις θα βγαίνουν στο προσκήνιο και οι αγωνιζόμενοι θα ζητούν πίσω την κλεμμένη ζωή τους.<br /> Με ένα ταξικό εργατικό κίνημα που θα παλεύει για γενικές συνελεύσεις, στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς, για ανυποχώρητους αγώνες στο δρόμο. Κόντρα στον γραφειοκρατικοποιημένο και υποταγμένο συνδικαλισμό που επιχειρεί να εκτονώσει και να ενσωματώσει τις αναπτυσσόμενες τάσεις για αγώνες, που συνθηκολογεί με την εργοδοσία, στραγγαλίζει εργατικά δικαιώματα και μισθούς στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Για την ανατροπή του εργατικού – κοινωνικού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας που θα προτάσσει τα κοινά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Να στρατευθεί στα 18, να κοπεί από τη βάση του 10, να σπουδάσει στα ιδιωτικά κολέγια ή στο δημόσιο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο, να απεμπολήσει κάθε ελεύθερο χρόνο. Μία νεολαία που όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται και να αποσπά υλικές νίκες στο σήμερα.<br />Για μία νέα όξυνση του φοιτητικού κινήματος που θα διεκδικεί την ανατροπή των αντί – εκπαιδευτικών μέτρων και όλης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Που θα συγκρούεται με την πολιτική της κυβέρνησης και τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, που θα διεκδικεί την απεμπλοκή από τις οδηγίες και τις συνθήκες της ΕΕ (Μπολόνια, ΚΕΧΑΕ κλπ) κόντρα στη λογική του «ευρωμονοδρόμου». <br />Πρέπει να παλέψουμε για ένα κοινό μέτωπο αγώνα με τους εργαζόμενους, ένα μέτωπο εργαζομένων και νεολαίας, ενάντια στην λαίλαπα που έρχεται, ενάντια στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Πρέπει να παλέψουμε ώστε το Εργατικό Κίνημα να απομονώσει τις γραφειοκρατικές συνταγές που ακολουθεί η ηγεσία της Γ.Σ.Ε.Ε. και του ΠΑ.Μ.Ε. , αντίστοιχα να παλέψουμε για Φοιτητικούς Συλλόγους που δεν θα υποτάσσονται στις ορέξεις των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ και τα διαχειριστικά σχέδια των ΑΡ.ΕΝ.–Π.Κ.Σ., να παλέψουμε για Συλλόγους μαχητικούς που θα καταφέρνουν να περικλείουν το σύνολο των φοιτητών και να καταφέρνουν υλικές νίκες. Μακριά από την λογική των κομματικών Επιτροπών Αγώνα(βλ. την πρόσφατη πρακτική της Π.ΚΣ. και στο Χημικό) που δρουν έξω από τις φοιτητικές συνελεύσεις και τιτλοφορούνται ως «φερέγγυες» και η «μοναδική λύση» για την ανασυγκρότηση του κινήματος.<br /><br />Πρέπει να παλέψουμε για Γενικές Συνελεύσεις στους Φοιτητικούς Συλλόγους και τα εργατικά Σωματεία, καθώς οι Συνελεύσεις είναι η μόνη διαδικασία στην οποία μπορεί να συμμετέχει κάθε συνάδελφος με ισοτιμία λόγου και μπορεί πραγματικά να είναι συμμέτοχος στην απόφαση που παίρνεται. Είναι η μόνη διαδικασία στην οποία η ανάγκη να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας παίρνει πολιτική όψη και μετατρέπεται σε αγώνα. Το δρόμο αυτό ακολουθήσαμε στις πρόσφατες μάχες του Φοιτητικού Κινήματος, το δρόμο αυτό ακολούθησαν οι απεργοί εργάτες των ίδιο δρόμο ακολούθησαν και οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου για να ρίξουν την Χούντα. <br /><br /><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΒΑΦΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.</span><br /><br />Και αν το Πολυτεχνείο του ΄73 φαίνεται μακρινό, πολύ κοντά είναι η δολοφονία του Ν. Τεμπονέρα και ο θάνατος 4 ανθρώπων στο κατάστημα «Κ. Μαρούση» στην Αθήνα έπειτα από φωτιά που προκάλεσε δακρυγόνο των ΜΑΤ το χειμώνα του ΄91. Η περίοδος εκείνη χαρακτηρίζεται από την αστάθεια του αστικού πολιτικού σκηνικού και την επαίσχυντη συγκυβέρνηση ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ(Κ.Κ.Ε.,Ε.Α.Ρ.) -Νέας Δημοκρατίας και από την άλλη η ύπαρξη ενός μαχητικού ,και με διάρκεια, εργατικού κινήματος με έντονα αντικυβερνητικά χαρακτηριστικά το οποίο θα αποτελέσει την κύρια αιτία για την μαζικότητα και την αποφασιστικότητα του μαθητικού κινήματος εκείνου του χειμώνα.«Οι καταλήψεις είναι παράνομες, οι ανακαταλήψεις είναι νόμιμες» θα δηλώσει στις 9 Γενάρη 1991 ο τότε νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης, εκφράζοντας την γραμμή του κυβερνητικού επιτελείου. Το αποτέλεσμα ήταν η επίθεση μελών της ΝΔ και τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ στο κτήριο του 3ου -7ου Λυκείου της Πάτρας η ανελέητη ξυλοκόπηση των μαθητών και η δολοφονία( με λοστό) του καθηγητή Ν. Τεμπονέρα. Φυσικός αυτουργός της δολοφονίας, ο πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ Ν. Καλαμπόκας και ηθικοί αυτουργοί όσοι σχεδίασαν την επίθεση αυτή, η κυβέρνηση, και ιδιαίτερα ο Υπ. Παιδείας Κοντογιαννόπουλος(βουλευτής του ΠΑΣΟΚ πλέον). Η επιδίωξη της λήθης γύρω από τα γεγονότα εκείνου του θερμού χειμώνα είναι απολύτως αναμενόμενη για την ΝΔ αλλά και το ΠΑΣΟΚ ,ωστόσο και η υπόλοιπη κοινοβουλευτική αριστερά(ΣΥΡΙΖΑ,ΚΚΕ) επιδιώκει ακριβώς το ίδιο, γιατί η στάση τους στο εκπαιδευτικό κίνημα τότε ήταν εχθρική-προδοτική και γιατί αρνούνται ακόμα ότι τα γεγονότα αυτά ήταν ξεκάθαρα κρατική δολοφονία, που προήλθε από τη δράση και την καθοδήγηση κρατικών μηχανισμών και παρακρατικών μηχανισμών. <br /><br />Το μαχητικό μαθητικό κίνημα του 1991 και η δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, όπως και η πρόσφατη εξέγερση του Δεκέμβρη αποτελούν τα «σύγχρονα Πολυτεχνεία» μας και αποτελούν σταθμούς στην πάλη του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος για την κατάργηση του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος!<br /><br />Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων. Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία, όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου και για όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-6774375212688361492?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-8049825509639772182009-11-27T17:09:00.001-08:002009-11-27T17:09:40.403-08:00ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ<br />ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ<br />ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ<br />ΜΕ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ<br />Δημοσιεύματα θέλουν τον αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Άμυνας να συναποφάσισε σε πρόσφατη συνάντηση του με την Υπουργό Υγείας Μ.Ξενογιαννακοπούλου τον εμβολιασμό όλων των στρατευσίμων. Μάλιστα, από αρχές Δεκεμβρίου, με «προτεραιότητα στις ευπαθείς ομάδες, θα εμβολιασθούν όλοι όσοι υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις».<br /><br />Όμως σε εκατοντάδες χιλιάδες υπολογίζονται τα αποθέματα των αχρησιμοποίητων εμβολίων για τη γρίπη των χοίρων καθώς, παρά το κλίμα τρομοϋστερίας που καλλιεργεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τμήμα του κατεστημένου του ιατρικού κόσμου με γνωστή τη διαπλοκή του με τις ελληνικές και ξένες φαρμακοβιομηχανίες, αλλά και τα επίσης διαπλεκόμενα ΜΜΕ, μεγαλώνει η αμφισβήτηση των πολιτών και της ιατρικής κοινότητας για την κυρίαρχη πολιτική αντιμετώπισης της «πανδημίας».<br /><a name='more'></a><br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παραίτηση του προέδρου της Επιτροπής Εμβολιασμού Kατά της Nέας Γρίπης (όπως έντεχνα μετονομάστηκε η γρίπη των χοίρων για να αποενοχοποιηθεί η «άρρωστη» διατροφική βιομηχανία) του νοσοκομείου «Άγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης, Στρατή Πλωμαρίτη, την περασμένη Δευτέρα. «Θεωρώ ανήθικο και αντιδεοντολογικό να προσπαθώ να πείσω τους συμπολίτες μου να εμβολιαστούν τη στιγμή που εγώ ως γιατρός αποφάσισα να μην το κάνω. Επιπροσθέτως, δεν έχω πεισθεί για την ασφάλεια των συστατικών του νέου εμβολίου, τα οποία δεν έχουν ελεγχθεί πλήρως» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Στρ. Πλωμαρίτης, καταγγέλλοντας το υπουργείο Υγείας για έλλειμμα διαλόγου. «Η νέα γρίπη δεν είναι χειρότερη από την κοινή γρίπη. Αντίθετα, έχουμε μια ήπια, φιλική –αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο σε μια αρρώστια– και όχι μια επιθετική γρίπη. Ουδέποτε στο παρελθόν υπήρχε μια παρόμοια εκστρατεία για εποχική γρίπη προκειμένου να πεισθεί ή να φοβηθεί ο κόσμος να κάνει το εμβόλιο». Ο Στ. Πλωμαρίτης αμφισβήτησε και τα τρομολάγνα σενάρια, με βάση την εμπειρία του νοτίου ημισφαιρίου, που αντιμετώπισε ήδη τη νέα γρίπη χωρίς εμβόλια. Στην Αυστραλία, για παράδειγμα, όπου το σενάριο προέβλεπε το θάνατο 3.000 ανθρώπων, πέθαναν τελικά 150. Επίσης, ο Στ. Πλωμαρίτης αμφισβήτησε ευθέως και την επιστημονική αμεροληψία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, κάνοντας σαφώς λόγο για επιρροή των μεγάλων συμφερόντων των κολοσσιαίων πολυεθνικών εταιρειών του φαρμάκου.<br /><br />Αξίζει να επισημάνουμε ότι 46.000.000 αμερικανοί υπάκουα υποβλήθηκαν σε εμβολιασμό, και τώρα τουλάχιστον 4000 απαιτούν από το αμερικανικό κράτος 3.5 δις δολ. ως αποζημίωση για τις παρενέργειες που υπέστησαν. Παράλληλα, σε 100.000 εμβολιασμένων παιδιών με εμβόλια που περιέχουν το συντηρητικό thimerosal που έχει συστατική ουσία του τον υδράργυρο, παρουσιάστηκε αλματώδης αύξηση των κρουσμάτων αυτισμού και πλήθος νευρολογικών διαταραχών!<br /><br />Στη χώρα μας, η συμμετοχή του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στον εμβολιασμό παρέμεινε σε πολύ χαμηλά επίπεδα, παρά τις παραινέσεις, ακόμα και τις απειλές του υπουργείου Υγείας. Μέχρι την Πέμπτη 19-11-09 είχαν εμβολιαστεί περίπου 6.300 άτομα. Ενδεικτική η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη, όπου στο «Ιπποκράτειο» έχουν εμβολιαστεί 400 άτομα σε σύνολο 2.500 εργαζομένων, στο «Παπανικολάου» 100 στους 1.500 και στο «ΑΧΕΠΑ» όχι πάνω από 400. Ανεξάρτητα από το βάσιμο ή όχι των ενστάσεων για το εμβόλιο, η τόσο μεγάλη άρνηση εκφράζει μια βαθιά αμφισβήτηση στην κυρίαρχη γραμμή για την αντιμετώπιση της «πανδημίας της νέας γρίπης».<br />Η κυρίαρχη γραμμή κυβερνήσεων και επιστημονικο-βιομηχανικών συμπλεγμάτων της υγείας είναι η αντιμετώπιση της γρίπης κυρίως μέσω της ατομικής λήψης σκευασμάτων.<br />Το σύστημα δεν αντιμετωπίζει τη χρόνια έλλειψη πρωτοβάθμιας υγείας, ούτε τις σοβαρότατες ελλείψεις σε ιατρικό και κυρίως νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Υποβαθμίζει ακόμα και τα μέτρα υγιεινής, για την απλή προστασία από τη γρίπη, όπως η ατομική καθαριότητα (πλύσιμο χεριών) και ο καθαρισμός χώρων.<br /><br />Στα στρατόπεδα του Ελληνικού Στρατού η κατάσταση παραμένει δραματική: άθλιες συνθήκες υγιεινής, ανεπαρκής αριθμός τουαλετών και ντους στα Κέντρα Εκπαίδευσης, έλλειψη καθαριστικών μέσων, συχνά ανύπαρκτο πόσιμο νερό, ενώ δεν λείπουν και οι καταγγελίες που κάνουν λόγο για επικίνδυνο για την υγεία του προσωπικού δικτύου υδροδότησης, παμπάλαιες εγκαταστάσεις, αμίαντος παντού.<br /><br />Στα Κέντρα Εκπαίδευσης ιδιαίτερα υπάρχει τεράστια έλλειψη Υγειονομικού προσωπικού που σε καμιά περίπτωση δεν αναλογεί στον αριθμό των στρατευσίμων. Τα όποια μέτρα για την αντιμετώπιση της γρίπης ελάχιστα, ενώ συγκλονιστική ήταν η πρόσφατη καταγγελία των Νεοσυλλέκτων από το Κέντρο Εκπαίδευσης Υγειονομικού στην Άρτα που αποκάλυπτε ότι κανένα μέτρο δεν είχε ληφθεί, με αποτέλεσμα οι φαντάροι να αγοράζουν οι ίδιοι, δαπανώντας το πενιχρό χαρτζιλίκι που τους παρέχει η οικογένεια, γάντια και καθαριστικά, ενώ καμιά ενημέρωση δεν τους έγινε.<br /><br />Και αυτά συμβαίνουν στο Υγειονομικό, που λόγω αντικειμένου βρίσκεται στην «πρώτη γραμμή» αντιμετώπισης της γρίπης των χοίρων!<br />Επιμένουμε ότι είναι κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των στρατευμένων ο υποχρεωτικός τους εμβολιασμός και απαράδεκτη αυθαιρεσία η κάθε μορφής άσκηση πίεσης από τη μεριά των διοικητών.<br /><br />Καλούμε τους φαντάρους να Αντισταθούν, να Αρνηθούν τον Υποχρεωτικό Εμβολιασμό, όπως έχουν κάθε δικαίωμα, και τους γονείς να σταθούν στο πλευρό τους.<br />Είναι ευθύνη των διοικητών των μονάδων, του ΓΕΣ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας να λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την εξασφάλιση των ιδανικών συνθηκών υγιεινής και περίθαλψης των φαντάρων.<br />Σημαντική συμβολή στην αντιμετώπιση της νέας γρίπης θα ήταν η λήψη μέτρων για τη μη καταπόνηση του προσωπικού.<br /><br />Σοβαρό μέτρο σε αυτή την κατεύθυνση θα ήταν για παράδειγμα η μη πραγματοποίηση των 12ήμερων ασκήσεων, που καταπονεί τους φαντάρους και υποχρεώνει σε πολύωρη συνεύρεση κάτω από άθλιες συνθήκες (πολυήμερη παραμονή σε σκοινάκια κάτω από απαράδεκτες συνθήκες: βρωμιά, λάσπες, ανύπαρκτα μέσα υγιεινής κλπ).<br />Πρέπει επιτέλους όλοι να προτάξουν την ανθρώπινη ζωή και όχι το Αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Οι αξιωματικοί και οι διοικητές να δίνουν προσοχή στις υποδείξεις και στις γνωματεύσεις των γιατρών, να παύσουν να αυθαιρετούν και να υποτάσσουν τα πάντα στις ανάγκες της «Υπηρεσίας».<br /><br />ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ<br />ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ<br />ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 Diktiospartakos.blogspot.com<br /><br /><br />http://diktiospartakos.blogspot.com/2009/11/blog-post_4959.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-804982550963977218?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-26617730577625272202009-10-17T14:36:00.000-07:002009-10-17T14:44:03.369-07:00<span style="font-style:italic;">...λίγα λόγια για το Πρόγραμμα Σπουδών....<br /></span><br />Ένα από τα ζητήματα που έχουν μονοπωλήσει την πολιτική αντιπαράθεση στο Τμήμα είναι η αλλαγή του Προγράμματος Σπουδών(Π.Σ.). Η συζήτηση αυτή είχε ξεκινήσει πέρυσι και πάγια θέση μας είναι ότι τέτοια ζητήματα πρέπει καταρχήν να συζητηθούν από το Φοιτητικό Σύλλογο και εν συνεχεία να γίνει κουβέντα στο Τμήμα. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη καθώς Τμήμα έγινε (19-2-08 εν μέσω εξεταστικής !!!) και εξέλεξε-διόρισε Επιτροπή Προγράμματος Σπουδών η οποία θα αναλάμβανε να παρουσιάσει ένα νέο Π.Σ.. Έτσι η ήδη «δημοκρατική» τοποθέτηση του ζητήματος ολοκληρώθηκε με μια νέα Συνέλευση του Τμήματος μια εβδομάδα μετά(26-02-08) όπου τέθηκε το ζήτημα αλλαγής του κανονισμού και της μορφής των Διπλωματικών Εργασιών(Δ.Ε.). Είχαμε και έχουμε να κάνουμε με δυο ζητήματα που αλλάζουν τα έως τώρα δεδομένα σε αντιδραστικές κατευθύνσεις.Η προσπάθεια αλλαγής του Π.Σ. τότε δεν επιτεύχθηκε, αλλά αποφασίστηκε εν τέλει η αλλαγή του Π.Σ. πραξικοπηματικά και εν μέσω της εξεταστικής του Ιουνίου(2009) όπου οι φοιτητικές αντιστάσεις ήταν ελάχιστες. <br />Η απαίτησή μας να γίνει ανοιχτή συζήτηση φοιτητών-καθηγητών για το ζήτημα αυτό όσο και για το Ν-Πλαίσιο κλπ δεν υλοποιήθηκε ποτέ παρά τις δεσμεύσεις του Προέδρου και άλλων καθηγητών. Στις συζητήσεις που έγιναν αναπτύχθηκε όλο το φάσμα των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που προσπαθεί να εφαρμόσει τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις(ΠαΣοΚ-ΝΔ) τα τελευταία 10 χρόνια με έναρξη την υπογραφή της Διακήρυξης της Μπολόνια τον Ιούνιο του 1999.[Υπογράφηκε από 29 ευρωπαίους Υπ. Παιδείας με σημαντική συμβολή των Ελλήνων Υπουργών και Υφυπουργών Παιδείας].<br />Μερίδα καθηγητών αλλά και φοιτητών (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) που ενστερνίζονται τα νομοθετήματα αυτά έκαναν λόγω για δημιουργία κατευθύνσεων, μαθημάτων «αλυσίδες», η δήλωση των μαθημάτων που θα παρακολουθούμε ανά εξάμηνο ή ακόμα και για δημιουργία δύο κύκλων σπουδών 3+2 χρόνια(3 χρόνια προπτυχιακό και 2 χρόνια master). Όλα αυτά αναμφισβήτητα κομματιάζουν το σημερινό Π.Σ. στο βωμό της «ανταγωνιστικότητας» και του εξευρωπαϊσμού της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη Ελλάδα. <br /><a name='more'></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τι όριζε όμως η Διακήρυξη της Μπολόνια και πως αυτά σε συνδυασμό με το Ν-Πλαίσιο έρχονται να μετατρέψουν το δικαίωμα στη μόρφωση, σε υποταγή στις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής και της αγοράς;</span><br />Η απόφαση της Μπολόνια αφετηριακά στόχο έχει να «χτυπήσει» το Αμερικανικό μοντέλο εκπαίδευσης μέσω της δημιουργίας μιας ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής εκπαίδευσης. Έτσι λοιπόν «τέκνο» της είναι ο Κοινός Ευρωπαϊκός Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης( ΚΕΧΑΕ) ο οποίος στόχο έχει να βάλει βασικές γραμμές σύγκλισης στα ευρωπαϊκά ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης. Προμετωπίδα του όλου σχεδίου είναι το σύστημα «3-5-8» δηλαδή 3 χρόνια προπτυχιακό, 2 master, 3 διδακτορικό(σύνολο 8). Δεν υπάρχει καμιά απολύτως ερμηνεία και δέσμευση για το αν κάποιος μπορεί να κάνει master ή και διδακτορικό ακόμα, χωρίς το προπτυχιακό και είναι ξεκάθαρο ότι η κατάρτιση γίνεται αυτοσκοπός και η μόρφωση ακόμα και ως έννοια πάει περίπατο. Επίσης στόχο είχε και να κλείσουν ή να δουλεύουν ελεγχόμενα τα ξένα παραρτήματα –κολλέγια (π.χ. New York College κλπ). 10 χρόνια μετά βλέπουμε με τον πιο ζοφερό τρόπο τα αποτελέσματα: κάθε μέρα φυτρώνει και από ένα παράρτημα ξένου Πανεπιστημίου και προσφέρει master και όποιο άλλο τίτλο σπουδών θέλει ο πελάτης του και επιχειρείται μανιωδώς η ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Άρα δεν πρόκειται για τυχαία ασάφεια αλλά για συγκαλυμμένη διάθεση τόσο για ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης όσο και για κατακερματισμό της γνώσης που θα παρέχεται. Βάλλεται το δημόσιο ΑΕΙ-ΤΕΙ ως οπισθοδρομικό καθώς οι μάχες που έχει δώσει το Φοιτητικό Κίνημα δεν έχουν επιτρέψει την τόσο την ιδιωτικοποίησή του όσο και την μετατροπή της γνώσης που προσφέρει σε εμπόρευμα. Εν τέλει ο ΚΕΧΑΕ πρέπει να ολοκληρώσει την υλοποίηση της Μπολόνια μέχρι το 2010 και για το λόγο αυτό παρατηρείται σε πολλές σχολές να επιχειρούνται δραστικές αλλαγές στα Π.Σ.. Κάτι που πρέπει να κρατήσουμε και να συνεκτιμήσουμε είναι ότι παρόλο που η μη εφαρμογή της Μπολόνια δεν επιφέρει νομικές κυρώσεις στη χώρα που δεν την εφαρμόζει, οι κυβερνήσεις συντεταγμένα δίνουν μάχη για να την υλοποιήσουν. Έτσι φαίνεται καθαρά ότι η Μπολόνια δεν είναι μια απλή συμφωνία αλλά η αντικειμενική ανάγκη του καπιταλισμού να παράγει εργαζόμενους χωρίς συνολική μόρφωση, εργαζόμενους που θα αποτελούν εξάρτημα της μηχανής και όχι τον συνολικό επόπτη της παραγωγικής διαδικασίας. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι παρόλο που οι μάχες του Φ.Κ. έχουν εμποδίσει σε ένα βαθμό την αντιδραστική αυτή τομή επιχειρείται με κάθε έμμεσο τρόπο η ενσωμάτωση αυτών των στοιχείων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δημόσια(ΑΕΙ-ΤΕΙ) και ιδιωτική(ΚΕΣ-ΚΕΚ-ΙΕΚ).<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Η θέση μας για το Πρόγραμμα Σπουδών.</span><br />Το Π.Σ. δεν πρέπει να θέτει φραγμούς(οικονομικούς-βαθμολογικούς-γνωστικούς) στην εκπαιδευτική διαδικασία από την μία και από την άλλη πρέπει να οδηγεί σε ισχυρά πτυχία με κατοχυρωμένα όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα. Ακόμα πρέπει να διασφαλίζει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης.<br />Οι διεκδικήσεις αυτές όμως θα πρέπει να πλαισιώνονται από εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του Π.Σ. που θα καθιστούν τον πτυχιούχο αφ’ ενός ολοκληρωμένο επιστήμονα στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών αφ’ ετέρου δάσκαλο και αναμεταδότη της γνώσης. Οι βασικές πτυχιακές γνώσεις πρέπει να περιλαμβάνουν κατά το δυνατόν το σύνολο της γνώσης σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο. Η εκπαίδευση του φοιτητή να είναι τέτοια ώστε να του δίνει και τη δυνατότητα να εργαστεί σε οποιοδήποτε πεδίο, που βρίσκει η επιστήμη εφαρμογή (π.χ. έρευνα, βιομηχανία, ανίχνευση νοθείας, φάρμακα κλπ).Για το λόγο αυτό πέρα από την θεωρητική διδασκαλία υπάρχει η αναγκαιότητα τόσο της πρακτικής εργαστηριακής εξάσκησης σε βασικές εφαρμογές (σύνθεση, ανάλυση κλπ) όσο και της εκμάθησης του φοιτητή να αναμεταδίδει τη γνώση που κατέχει(ανάγκη για μαθήματα διδακτικής φύσεως ).Σημαντικό είναι η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας και της αυτενέργειας του φοιτητή ώστε να μην μεταπέσει σε έναν παθητικό δέκτη γνώσης. Επίσης κρίνεται ως επιτακτική η ανάπτυξη συνεργασίας και εμπιστοσύνης μεταξύ των ατόμων που εργάζονται στον ίδιο χώρο(π.χ. κατά τη διάρκεια της Δ.Ε.). <br />Δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι η Δ.Ε. αποτελεί κάτι ξεχωριστό από το Π.Σ. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πάρει το χαρακτήρα ενός άτυπου “μεταπτυχιακού “ και να θεωρείται το κλειδί της επαγγελματικής αποκατάστασης. (Μια τέτοια αντίληψη διασπά το πτυχίο και η ίδια λανθασμένη αντίληψη οδήγησε και στην εμφάνιση των Κ.Ε.Σ. και άλλων ιδιωτικών κολλεγίων-επιχειρήσεων που εμπορεύονται πιστοποιητικά γνώσης .Τέτοιες λογικές τις αντιπαλεύει το Φοιτητικό Κίνημα εδώ και πολλά χρόνια.) Η Δ.Ε. πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Π.Σ. και να έχει και πειραματικό και διδακτικό χαρακτήρα. Πρέπει να στοχεύει στην εκμάθηση της εργασίας σε εργαστηριακό περιβάλλον με ταυτόχρονη ανάπτυξη συνεργασίας με τα άτομα που εργάζονται στο χώρο, την ανάπτυξη πρωτοβουλιών και την “ελεύθερη δημιουργία“ .Απαραίτητη κρίνεται και η σωστή αξιοποίηση των βιβλιογραφικών πηγών και των διαδικτυακών βάσεων δεδομένων , για την ερμηνεία και παρουσίαση των πειραματικών αποτελεσμάτων. Μετά το πέρας της Δ.Ε. πρέπει να γίνεται παρουσίασή της μέσω ηλεκτρονικών μέσων. Ο χρόνος διάρκειάς της πρέπει να οριοθετείται σε ένα εξάμηνο συνολικής εργασίας και να μην αποτελεί “μαύρη” εργασία του φοιτητή σε ερευνητικά προγράμματα.Αίτημά μας πρέπει να είναι και η καθολική ασφάλιση των φοιτητών στα εργαστήρια ,αλλά και η πυροπροστασία των κτιρίων γενικότερα. <br />Πρέπει να τεθούν ζητήματα όσον αφορά το υπάρχον Π.Σ. και έχουν να κάνουν με τον εκσυγχρονισμό κάποιων μαθημάτων τόσο σε εργαστηριακό όσο και εκπαιδευτικό επίπεδο, με τις αλληλεπικαλύψεις μαθημάτων και την συμπύκνωση άλλων, ή ακόμα και με το γεγονός ότι η ύπαρξη μαθημάτων επιλογής τα οποία καλύπτουν σήμερα σημαντικό πεδίο των εφαρμογών της χημείας (Τρόφιμα, Περιβάλλον, Πολυμερή κλπ) δεν περιέχονται στις βασικές γνώσεις. Επίσης δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει στις βασικές γνώσεις μάθημα διδακτικής των Φυσικών Επιστημών ή επίσης να μην υπάρχει ως μάθημα η Φιλοσοφία των Επιστημών, ένα «εργαλείο» που απαντά σε κάθε λογής τεχνοκρατική αντίληψη των πραγμάτων γύρω μας. Θεωρούμε επίσης λάθος την αντίληψη της ύπαρξης μαθημάτων του τύπου : Φυσική για Χημικούς ή Μαθηματικά για Χημικούς ,καθώς δεν μπορείς να κόψεις και να ράψεις μια επιστήμη στα μέτρα σου για να ικανοποιήσεις την πολιτική σου σκοπιμότητα ή την απροθυμία των συναδέλφων ή των φοιτητών σου να έρθουν σε τριβή με τις επιστήμες αυτές.<br /> Για το ζήτημα της αξιολόγησης (εσωτερικής-εξωτερικής) θεωρούμε ότι η λογική της ανταγωνιστικότητας και τις μαζικής παραγωγής αναλώσιμων εργαζομένων είναι αυτή που σήμερα είναι ζωτικής σημασίας για το κεφάλαιο, και στέλνει στην εξαθλίωση τους εργαζόμενους και τους νέους στον αποκλεισμό από την εκπαίδευση. Έτσι για μας η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται στη βάση των κοινωνικών και όχι των καπιταλιστικών αναγκών και στο κατά πόσο οι φοιτητές-μελλοντικοί εργαζόμενοι θα μπορούν να δουλεύουν σε οποιοδήποτε τομέα βρίσκει εφαρμογή το αντικείμενό τους. Ο καπιταλισμός ως άναρχο σύστημα παραγωγής δεν μπορεί να θέσει κριτήρια και κατευθύνσεις αξιολόγησης πέρα από το κέρδος, την ανταποδοτικότητα και την ανταγωνιστικότητα. Για εμάς η Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου πρέπει να ασκεί αυτήν την λειτουργία και οι αποφάσεις της να είναι δεσμευτικές για τα Τμήματα , να είναι η μόνη διαδικασία που μπορεί να αποφασίζει για την πορεία και την προοπτική των σπουδών μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2661773057762527220?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-78531345712950172152009-10-17T14:00:00.000-07:002009-10-17T14:45:15.142-07:00Τα τελευταία χρόνια οι κινητοποιήσεις των φοιτητών και των σπουδαστών, ενάντια στις αντιδραστικές εκπαιδευτικές και εργασιακές αναδιαρθρώσεις(α.16, Ν-Πλαίσιο, ΔΟΑΤΑΠ,ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ) ,ανέδειξαν ένα μεγάλο ερώτημα που, ποτέ δεν απάντησε τόσο η ΝΔ(ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) και το ΠΑΣΟΚ(ΠΑΣΠ), αλλά ούτε και οι δυνάμεις της καθεστωτικής-επίσημης Αριστεράς(ΚΚΕ(ΠΚΣ)-ΣΥΡΙΖΑ(ΑΡ.ΕΝ.)) που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις αυτές.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ποιος είναι τελικά ο ρόλος της εκπαίδευσης στον καπιταλισμό;</span><br />Στον καπιταλισμό η εκπαίδευση εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ,όπως η μαζική συμμετοχή σε όλες τις βαθμίδες ,η αυξημένη γενική υποχρεωτική εκπαίδευση (σε όγκο γνώσης και χρόνο) ,ο κατακερματισμός των εκπαιδευτικών βαθμίδων(ΑΕΙ/ΤΕΙ, Ενιαίο Λύκειο/Επαγγελματικό Λύκειο, ΙΕΚ-ΚΕΚ-ΚΕΣ) οι κατευθύνσεις και οι εξειδικεύσεις. Προορισμός των αποφοίτων είναι η μισθωτή εργασία με συνδυασμό χειρωνακτικής και διανοητικής εργασίας .Το πλειοψηφικό κομμάτι των αποφοίτων του ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά του νέου εργαζομένου, αφού πλέον η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα αποτελεί στελεχικό κομμάτι της παραγωγής.<br />Οι βασικές της διαστάσεις της όμως, είναι η αναπαραγωγή και επιβολή της αστικής ιδεολογίας στη νεολαία καθώς και, η ενσωμάτωση της γνώσης στην παραγωγική διαδικασία (αναπαραγωγή του κεφαλαίου). Με λίγα λόγια στοχεύει, στο να δημιουργεί μια νεολαία υποταγμένη στην κυρίαρχη ιδεολογία, που όταν ενταχθεί στην παραγωγή θα αποτελεί ένα μορφωμένο, αλλά πλήρως εκμεταλλεύσιμο(χωρίς δικαιώματα) εργατικό δυναμικό .<br /><a name='more'></a><br />Η προσπάθεια κατάργησης της δωρεάν εκπαίδευσης, δεν σημαίνει μόνο την εισαγωγή οικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων στον τρόπο λειτουργίας των ιδρυμάτων, μετατροπή της εκπαίδευσης σε εμπόρευμα και κατακερματισμό της γνώσης (εξειδίκευση).Σημαίνει κυρίαρχα ότι, οι νέοι εργαζόμενοι θα εντάσσονται με χειρότερους όρους στην παραγωγή, καθώς δεν θα έχουν εργασιακά δικαιώματα, θα έχουν πολύ εξειδικευμένες γνώσεις και κατά συνέπεια θα είναι αναλώσιμοι και εγκλωβισμένοι σε ένα φαύλο κύκλο ειδίκευσης-ανεργίας-επανειδίκευσης -ανεργίας κ.ο.κ.. <br />Έτσι λοιπόν το σύνολο των κρατικών νομοθετημάτων(π.χ. Ν-Πλαίσιο, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ) λειαίνει το έδαφος προς αυτή την κατεύθυνση, σε συνδυασμό με την νομιμοποίηση της ανασφάλιστης-μαύρης εργασίας (προγράμματα stage κλπ) και την αυταρχικοποίηση των συνθηκών εργασίας(κάμερες, κατάργηση συνδικαλιστικής δράσης κλπ). Κατά συνέπεια οξύνονται οι ταξικές αντιθέσεις και αναπόφευκτα νεολαία και εργαζόμενοι συγκρούονται με τις καπιταλιστικές μεταρρυθμίσεις.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Για μα μαχητική απάντηση του Φοιτητικού Κινήματος. Μέτωπο Παιδείας-Εργασίας.</span><br />Έτσι λοιπόν είναι ανούσιο και παιδαριώδες να παλεύει κάποιος για μια εκπαίδευση απελευθερωμένη, από τα δεσμά της αστικής πολιτικής και του κεφαλαίου, χωρίς ταυτόχρονα να παλεύει για την κατάργηση της εκμετάλλευσης του εργαζομένου. Είναι αναγκαίο λοιπόν το Φοιτητικό Κίνημα να παλεύει για το ζήτημα της εργασίας ,να συνδέει την πάλη του με το Εργατικό Κίνημα και να μην περιχαρακώνεται πολιτικά και χωροταξικά στο Πανεπιστήμιο. Να αποτελεί το πλέον μάχιμο στήριγμα του εργατικού κινήματος. Σε συνθήκες έντασης της επίθεσης στο χώρο της εκπαίδευσης, ως προπύργιο αντιδραστικών αλλαγών στην εργασία, πρέπει να συνδέσουμε την καθημερινή πάλη, με την πάλη για την κατάργηση κάθε καταναγκασμού και εκμετάλλευσης, για την ανατροπή εν τέλει του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας με ανώτερη οργάνωση, ισότιμους ανθρώπους και ελευθερία.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η λογική της Ενιαίας Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης.</span><br />Το ζήτημα της ενιαίας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης είναι ανάγκη στο σήμερα να ανοίξει δυναμικά τόσο στο επίπεδο των φοιτητικών κ σπουδαστικών συλλόγων όσο και συνολικότερα στην κοινωνία σαν το μόνο πρόταγμα για την απελευθέρωση της παιδείας στην βάση των κοινωνικών αναγκών.<br />Η γνώση που δεχόμαστε στο σήμερα μέσα από το σημερινό καλούπι πανεπιστημίου –του επιχειρηματικού πανεπιστημίου- αποτελεί εμπόρευμα και όχι κοινωνικό αγαθό, καταργεί την ελεύθερη πρόσβαση στην 3βάθμια εκπαίδευση θέτοντας ταξικούς ,οικονομικούς και εξεταστικούς φραγμούς.<br /><br />Το ζήτημα του ενός πτυχίου ανά γνωστικό αντικείμενο δείχνει την αναγκαιότητα να παρέχεται το σύνολο της παραχθείσας γνώσης με στόχο τη δημιουργία αποφοίτων που θα κατέχουν την ολόπλευρη γνώση του αντικειμένου και όχι ένα τμήμα αυτής. Αυτό πιο απλά σημαίνει διαφύλαξη της γνώσης από το κατακερματισμό της και τον εγκλωβισμό της σε ειδικευμένα-ευέλικτα προγράμματα σπουδών (βλέπε αυτά των ΚΕΣ, ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΤΕΙ).Παλεύουμε για ενιαίες προπτυχιακές σπουδές που θα κατευθύνονται ενάντια στη λογική του 2+2 δηλαδή 2 έτη βασικών προπτυχιακών σπουδών και 2 έτη επιπέδου master, το οποίο έχει σαν στόχο την υποβάθμιση της αξίας του σημερινού πτυχίου και τη δημιουργία υπέρ-εξειδικευμένων αποφοίτων με ελάχιστα επαγγελματικά δικαιώματα και αβέβαιο εργασιακό μέλλον.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Θέλουμε μια Εκπαίδευση: </span><br />• Που θα είναι απελευθερωμένη από τα δεσμά της αγοράς και θα υποτάσσεται πλήρως στις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας.<br />• Που τελικά τελικά θα παρέχει στην κοινωνία αποφοίτους-εργαζόμενους με ισότιμα εργασιακά δικαιώματα που θα κατέχουν το σύνολο της γνώσης, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις για κοινή διεκδίκηση των αιτημάτων όλων των εργαζομένων, σημερινών και αυριανών, παλιών και νέων(βλ. συλλογικές συμβάσεις εργασίας και αντικατάσταση τους στο σήμερα με τις νόμιμες πλέον ατομικές συμβάσεις), κόντρα λοιπόν και στο δόγμα του ατομισμού που προσπαθεί να προωθήσει αστική πολιτική.<br /><br />Η εκπαίδευση λοιπόν υπό το πρίσμα της απελευθέρωσης της γνώσης δεν υποτάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου αλλά απαντά στα κοινωνικά προβλήματα και στις κοινωνικές ανάγκες, διαμορφώνοντας εργαζόμενους που έχουν την δυνατότητα να δουλέψουνε σε οποιοδήποτε τομέα εφαρμογής του αντικείμενου τους ακριβώς επειδή κατέχουν το σύνολο της γνώσης και ο εργοδότης αναλαμβάνει εξ’ ολοκλήρου τη περαιτέρω επιμόρφωση του εργαζόμενου, τόσο στο επίπεδο της επαφής με το περιεχόμενο της εργασίας, όσο και στο επίπεδο της ενημέρωσης του εργαζόμενου για τις νέες εξελίξεις-γνώσεις γύρω από την εργασία του (κατάργηση Ι.Δ.Β.Ε.) .Με αυτό τον τρόπο αντιμετωπίζεται και μια καίρια προσπάθεια του κεφαλαίου, να μεταφέρει όλο το κόστος (σε χρόνο και σε χρήμα) της κατάρτισης και της επανειδίκευσης κ.ο.κ. στις πλάτες των εργαζόμενων. Ακριβώς επειδή στο σήμερα επιδιώκουμε την απελευθέρωση της παιδείας, είναι αναγκαία αλλά και δυνατή η διεκδίκηση ενιαίων ισχυρών πτυχίων με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτά, η κατάργηση διαδικασιών πιστοποίησης μετά από αυτό (βλ. Π.Π.Δ.Ε. κοκ), η κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και η πάλη του συνόλου των εργαζομένων και του φοιτητικού κινήματος από κοινού για μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μείωση των ωρών εργασίας (ακριβώς επειδή σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να δουλεύει ένας εργαζόμενος λιγότερο, μόνιμα και σταθερά, και να απολαμβάνει πολλά περισσότερα) και ταυτόχρονη αύξηση των μισθών ,των συντάξεων και των επιδομάτων ανεργίας.<br /><br />Για το λόγο αυτό είμαστε ενάντια στο διαχωρισμό ΑΕΙ ,ΤΕΙ ,ΙΕΚ .κλπ και διεκδικούμε ενιαία δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Τασσόμαστε ενάντια στην αναγνώριση των ΚΕΣ (κοινοτική οδηγία 36/05) τα οποία πουλάνε εξειδικευμένα πτυχία και απόφοιτους που θα αποτελέσουν το πιο φθηνό εργατικό δυναμικό. Με την αναγνώριση των ΚΕΣ, τα ΤΕΙ αλλά και στο σύνολο της εξειδικευμένης μεταλυκειακής εκπαίδευσης αυξάνεται η ανταγωνιστικότητα μεταξύ των αποφοίτων των διάφορων ιδρυμάτων, οι οποίοι θα εργάζονται, θα ανταμείβονται αλλά και θα διεκδικούν τις ανάγκες τους κάτω απόδιαφορετικές συνθήκες(εδώ εμφανίζεται ξανά η προσπάθεια αποδυνάμωσης του Εργατικού Κινήματος και των συλλογικών διεκδικήσεων) <br /><br />Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της και όχι αναπόσπαστα από τους άλλους της στόχους, έχει επίσης σαν στόχο την πειθάρχηση και χειραγώγηση του Φοιτητικού Κινήματος (ως εκείνους τους ανθρώπους που στην συντριπτική τους πλειοψηφία θα γίνουν οι νέοι φθηνοί, ευέλικτοι, αναλώσιμοι κ.ο.κ. εργαζόμενοι που έχει ανάγκη το καπιταλιστικό σύστημα στην εργασία) που γίνεται αντιληπτή από την πρόθεση της κυβέρνησης να εφαρμόσει τον νόμο πλαίσιο που στοχεύει σε εξειδικευμένα προγράμματα σπουδών ,εντατικοποίηση των σπουδών (προαπαιτούμενα ,αλυσίδες κλπ), την εισαγωγή όρων αποδοτικότητας των φοιτητών και κατάργηση τόσο του ασύλου (κατάκτηση του λαϊκού κινήματος) άλλα και απαγόρευση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης. Το πάζλ των μεταρρυθμίσεων συμπληρώνουν και οι 3 νόμοι (αξιολογηση,ΙΔΒΕ,ΔΟΑΤΑΠ)οι οποίοι πολεμήθηκαν και πολεμούνται ακόμα από το Φ.Κ.<span style="font-weight: bold;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-7853134571295017215?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-80035015235371407942009-10-11T12:26:00.000-07:002009-10-17T14:24:42.435-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StIx1HOKFnI/AAAAAAAAABY/R6PZC_6mdKQ/s1600-h/no-pasaran.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 299px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StIx1HOKFnI/AAAAAAAAABY/R6PZC_6mdKQ/s320/no-pasaran.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391426492457162354" border="0" /></a><br />Περίπου 10 μέλη της Χρυσής Αυγής που μοίραζαν προεκλογικό υλικό στο σταθμό του μετρό «Κατεχάκη» επιτέθηκαν στη Σοφία Παπάζογλου, επειδή πέταξε την εφημερίδα που της έδωσαν. Η κοπέλα νοσηλεύεται στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς» με τραύματα στο πρόσωπο.<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />Η Χρυσή Αυγή ωστόσο, αρνείται με ανακοίνωσή της ότι μέλη της ευθύνονται για την επίθεση.<br /><br />Η Σ. Παπάζογλου κατέβαινε τις σκάλες του μετρό, όταν περίπου 10 άτομα την πλησίασαν για να της δώσουν προεκλογικό υλικό της Χρυσής Αυγής. Πήρε τα φυλλάδια, και στη συνέχεια τα πέταξε στα σκουπίδια. Η κίνηση εκνεύρισε τους νεαρούς, με αποτέλεσμα να της επιτεθούν και να την χτυπήσουν στο πρόσωπο. Παράλληλα, την έβριζαν και της έριξαν καυστικό σπρέι στα μάτια και στο πρόσωπο, εξαιτίας του οποίου δεν μπορούσε να αναπνεύσει και να δει.<br /><br />Οι υπάλληλοι του μετρό, οι οποίοι ήταν αυτόπτες μάρτυρες του περιστατικού, κάλεσαν ασθενοφόρο και η κοπέλα μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου υποβάλλεται σε σειρά εξετάσεων. Από δικούς της ανθρώπους που βρίσκονται στο νοσοκομείο, ενημερωθήκαμε ότι προς το παρόν οι γιατροί δεν τους έχουν εξηγήσει ακόμα ποια ακριβώς είναι η κατάστασή της, αλλά «δεν υπάρχει εμφανές πρόβλημα. Τα μάτια της όμως είναι πρησμένα και έχει εγκαύματα στα χέρια και στο πρόσωπο».<br /><br />Η αστυνομία βρίσκεται αυτή την ώρα στο νοσοκομείο και η νεαρή κοπέλα δίνει κατάθεση για το περιστατικό.<br /><br />Σημειώνεται πάντως ότι η Χρυσή Αυγή αρνείται με ανακοίνωσή της ότι μέλη της ευθύνονται για την επίθεση.<br /><br />Ακολουθεί η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής:<br /><br />O σταθμός των ΜΚΟ που στηρίζει τους Οικολόγους Πράσινους του Τρεμόπουλου και ο οποίος μετέδωσε το 5λεπτο της Χρυσής Αυγής, παραβιάζοντας κάθε νόμο στις 4.30 το πρωί! Μεταδίδει ότι Χρυσαυγίτες κτύπησαν γυναίκα που ήταν… “ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΑ” κουμπάρα δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ…<br /><br />Το βρώμικο σιωνιστικό αγγλοεβραϊκό κεφάλαιο των λαθρεμπόρων επιτίθεται με ψέματα κατά της Χρυσής Αυγής.<br />Διαψεύδουμε κατηγορηματικά τα όσα μεταδίδει ο σταθμός-προστάτης των οικολόγων πράσινων ΣΚΑΪ, ότι δήθεν μέλη της Χρυσής Αυγής έριξαν καυστικό υγρό στα μάτια μιας γυναίκας! Η οποία γυναίκα ΕΤΥΧΕ (τι σύμπτωση!!!) να είναι κουμπάρα με την δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Σαπουνά, η οποία αμέσως το μετέδωσε… Αρνήθηκαν την διάψευσή μας δείχνοντας ξεκάθαρα ότι βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία.<br /><br />Η Δικαιοσύνη έχει τον λόγο και είμαστε σίγουροι ότι ακόμη και αν αργεί κάποτε ΣΙΓΟΥΡΑ έρχεται!<br /><br />http://www.tvxs.gr/v22218<a href="http://www.tvxs.gr/v22218"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-8003501523537140794?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-81940754248078517282009-10-11T12:21:00.000-07:002009-10-11T12:23:53.852-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StIwmbJoHAI/AAAAAAAAABQ/HghJJl6cPbI/s1600-h/1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 208px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StIwmbJoHAI/AAAAAAAAABQ/HghJJl6cPbI/s320/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391425140597201922" /></a><br />Την Πέμπτη 8 Οκτώβρη δικάζονται από το πρωτοδικείο Πειραιά οι δύο ανήλικοι μαθητές που είχαν συλληφθεί το Δεκέμβρη έξω από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Πειραιά.<br /><br />Δεν χωρά αμφιβολία πως πρόκειται για ακόμη μια προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων της νεολαίας και τον εργαζομένων, ρεβανσισμού απέναντι στον ελπιδοφόρο και ανολοκλήρωτο Δεκέμβρη της προηγούμενης χρονιάς.<br /><br />Είναι ακόμα μια πράξη ποινικοποίησης δίπλα σε αυτήν της παρατεταμένης προφυλάκισης με κατασκευασμένο κατηγορητήριο του Θοδωρή Ηλιόπουλου και της τρομοκρατικής δολοφονικής απόπειρας ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Κομμάτι της αυταρχικής θωράκισης του κράτους και της πολιτικής του κεφαλαίου, που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο.<br /><br />Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι εκπαιδευτικοί θα δώσουν μια πρώτη απάντηση!<br /><br />Η ΕΛΜΕ Πειραιά και Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά, παραχωρούν συνέντευξη τύπου την Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009 και ώρα 12 το μεσημέρι, στα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά (Ηρώων Πολυτεχνείου 47).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-8194075424807851728?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-64253365189555546412009-10-11T07:03:00.000-07:002009-10-17T14:30:45.718-07:00<span style="font-weight:bold;">ΟΙ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ – ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ<br /> <br />Η ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ</span><br /> <br /> <br />Το διάστημα Σεπτεμβρίου – Νοέμβριου του 2005, στη Ξάνθη και στη Κομοτηνή διεξήχθησαν κινητοποιήσεις ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της φοιτητικών λεσχών. <br />Ο τότε πρύτανης Καραμπίνης εναρμονιζόμενος πλήρως με τις επιταγές της κυβέρ-νησης και της Ε.Ε. προσπάθησε να αφαιρέσει ένα κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος, όπως είναι η δημόσια και δωρεάν σίτιση για όλους τους φοιτητές.<br />Απέναντι σε αυτή του τη προσπάθεια βρήκε τον Σύλλογο Φοιτητών της Πολυτε-χνικής Σχολής Ξάνθης που σε αλλεπάλληλες γενικές συνελεύσεις τον κατήγγειλε και προχώρησε σε δυναμικές κινητοποιήσεις. <br /><br /><a name='more'></a><br />Οι δυναμικές μορφές πάλης που επέλεξαν οι φοιτητές, μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, τα σπασίματα διαγωνισμών για την ιδιωτικοποίηση , οι παραστάσεις διαμαρ-τυρίας στη σύγκλητο, η καταγγελία του εν λόγω πρύτανη και των πεπραγμένων του στη τοπική κοινωνία είχαν σαν αποτέλεσμα απειλές εναντίον συνδικαλιστών φοιτητών που πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις τόσο από τον κ. Καραμπίνη όσο και από τον τότε αντιπρύτανη κ. Σιμόπουλο.<br />Τον Φλεβάρη του 2006 ο κ. Καραμπίνης προχώρησε στην υλοποίηση αυτών των απειλών, μηνύοντας για συκοφαντική δυσφήμηση τον φοιτητή Λεύτερη Μπέτση, μέλους της Ενωτικής Πρωτοβουλίας Ανεξάρτητων Αριστερών. Αφορμή για αυτή την μήνυση υπήρξε δημόσια τοποθέτηση του συμφοιτητή μας σε τοπικό κανάλι όπου υπερασπίστηκε τις αποφάσεις των γενικών μας συνελεύσεων και κατήγγειλε τον πρύτανη Καραμπίνη. <br />Αξίζει να σημειωθεί ότι οι χειρισμοί του κ. Καραμπίνη στο συγκεκριμένο ζήτημα και η πρεμούρα του να ξεμπερδεύει με το κεκτημένο της δημόσιας και δωρεάν σίτισης στις πόλεις της Ξάνθης και της Κομοτηνής είχαν οδηγήσει το υποχρηματοδοτούμενο Δ.Π.Θ στη σύναψη διπλής σύμβασης για το χρονικό διάστημα Σεπτεμβρίου-Νοεμβρίου, τόσο με το Ε.Ι.Ν. όσο και με τον επιχειρηματία Χουτο.<br />Τον Νοέμβρη του 2006 ο κ. Καραμπινης, ο οποίος διατελούσε πλέον αντιπρύτανης, προχώρησε ένα βήμα παραπάνω καταθέτοντας αγωγή εναντίον του Λευτέρη Μπέτση και ζητώντας 200.000 για ηθική βλάβη καθώς και ένα χρόνο φυλάκιση του φοιτητή εάν αυτός δεν προχωρήσει σε δήλωση μετάνοιας.<br />Πλήρως συντεταγμένος μαζί του είναι και ο επιχειρηματίας Χούτος ο οποίος προχώ-ρησε σε μήνυση εναντίον του φοιτητή Λευτέρη Μπετση αλλά και εναντίον του Συλ-λόγου Φοιτητών με τα ίδια ακριβώς προσχήματα.<br />Η τακτική αυτή ακολουθείται από τον τέως πρύτανη και νυν αντιπρύτανη προκείμε-νου να τρομοκρατήσει το φοιτητικό κίνημα και τα πιο πρωτοπόρα στοιχεία του. <br />Συνδέθηκε άμεσα με την εκστρατεία που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση της Ν.Δ., ενεργοποιώντας τα πιο αντιδραστικά καθηγητικά στρώματα προκειμένου να δημιουρ-γήσει κλίμα ρεβανσισμού και τρομοκρατίας στις σχολές, ενόψει του δεύτερου γύρου του πανεκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16., <br />Η απάντηση του φοιτητικού κινήματος ήταν η αρμόζουσα σε τέτοιες φασιστικές πρα-κτικές. Ο Σύλλογος Φοιτητών απαίτησε την άμεση διακοπή των διώξεων εναντίον του συμφοιτητή μας και προχώρησε στον συμβολικό αποκλεισμό των γραφείων του αντιπρύτανη με χτίσιμο της εισόδου τους. <br />Η συνέχεια είναι ενδεικτική των διαθέσεων της κυβέρνησης απέναντι στο φοιτητικό κίνημα και της ταύτισης των πρυτανικών αρχών με αυτές. Ύστερα από επερώτηση του Έβερτ στη βουλή και διάβημα του υπέρ εισαγγελικής παρέμβασης, η εισαγγελία της Ξάνθης κάλεσε 6 φοιτητές που συμμετείχαν στην κινητοποίηση και που θεωρού-νται υπεύθυνοι για τρία αδικήματα. <br />Τα αδικήματα αυτά είναι η παράνομη βία, η διατάραξη οικιακής ειρήνης, και η πρόκ-ληση διακεκριμένης φθοράς.<br />Η εμπλοκή του αντιπρύτανη κ. Καραμπίνη και σε αυτή τη δίωξη, που αφορά κινητοποίηση με βάση απόφαση μαζικής Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Φοιτητών και έλαβε χώρα εντός του ακαδημαϊκού ασύλου, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι γραμματείες των τμημάτων της πολυτεχνικής σχολής έδωσαν τα στοιχεία των φοιτητών στην εισαγγελία.<br />Ακόμα πιο εξόφθαλμα γελοία είναι η κατάθεση του οδηγού του, ο οποίος και κατονό-μασε τους 6 φοιτητές με βάση ανώνυμο τηλεφώνημα το οποίο ισχυρίζεται ότι δέχτη-κε λίγες μέρες αργότερα. <br />Οι κινήσεις αλληλεγγύης του συλλόγου φοιτητών προς τον Λευτερή Μπέτση δικαιώθηκαν και ηθικά και πολιτικά καθώς τόσο ο κ. Καραμπίνης όσο και ο επιχειρηματίας κ. Χούτος απέσυραν τις μηνήσεις και τις αγωγές τους, παραδεχόμενοι το σφάλμα τους.<br />Η συντονισμένη αυτή προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και των μορφών πάλης που επιλέγει το φοιτητικό κίνημα, ήταν ενταγμένη σε γενικοτερη προσπάθεια της κυβέρνησης να καταστείλει τις αντιδράσεις ενόψει της αναθεώρησης του άρθρου 16 και της κατάθεσης του νέου νόμου πλαισίου. <br />Η δίωξη αυτή αποτελεί την προσπαθεί να εξατομικεύσει μια συλλογική απόφαση και πράξη με στόχο την αποψίλωση του φοιτητικού κινήματος από ριζοσπαστικές πρακτικές. <br />Καλούμε κάθε Φοιτητικό Σύλλογο να τσακίσει ποινικές μεθοδεύσεις, οι οποίες άλλωστε αποτελούν και όχημα για την υλοποίηση των κυρίαρχων επιδιώξεων εναντίον της νεολαίας. <br /> <br /> <br />• Έξω οι εισαγγελείς από τα πανεπιστήμια - Κάτω τα χέρια από το άσυλο.<br />• Καμία δίωξη μαζικού φορέα και των μελών του – Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. <br />• Δημόσια και δωρεάν σίτιση – στέγαση για όλους τους φοιτητές.<br />• Άρση όλων των διώξεων.<br />• Παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα Δικαστήρια της Ξάνθης στις 27/10 κατά την εκδίκαση της υπόθεσης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-6425336518955554641?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-76003552250313403642009-10-11T06:54:00.000-07:002009-10-11T06:57:26.191-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StHkPEakN4I/AAAAAAAAABI/OVrreJ2Qc6Q/s1600-h/generalstrike.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 179px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StHkPEakN4I/AAAAAAAAABI/OVrreJ2Qc6Q/s320/generalstrike.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391341176473532290" /></a><br />Μαζικές απολύσεις προγραμματίζει η εταιρεία Siemens, σύμφωνα με ανακοίνωση των εργαζομένων της. Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, «η εταιρεία παρουσίασε μάλιστα, ένα «μοντέλο» αποχωρήσεων με κάποια ελάχιστη πριμοδότηση των νόμιμων αποζημιώσεων, προκειμένου να φανεί το «κοινωνικό πρόσωπο» της εταιρείας, ξεχνώντας όμως, ότι ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην ανεργία σε πολλούς εργαζόμενούς της σε μια πολύ άσχημη οικονομική και κοινωνική συγκυρία».<br /><br />Τα παραπάνω θέματα τέθηκαν στη έκτακτη γενική συνέλευση του Σωματείου της εταιρείας την 1η Οκτωβρίου 2009, κατά την οποία «απορρίφθηκε ομόφωνα το «μοντέλο» των ομαδικών απολύσεων της εταιρείας ως ανεπαρκές και απαράδεκτο».<br /><br />Επίσης από την πλειοψηφία των μελών κρίθηκε ότι δεν έχει νόημα να συμμετάσχουν «στις κατ’ επίφαση «διαβουλεύσεις», που μας έχει καλέσει η Διοίκηση της εταιρείας, δεδομένου ότι είναι προαποφασισμένος ο αριθμός των προς απόλυση εργαζομένων, ο χρόνος και ο τρόπος αποχώρησης. Κρίθηκε ότι η παρουσία μας θα έχει διακοσμητικό χαρακτήρα και το μόνο που θα εξυπηρετούσε θα ήταν η νομιμοποίηση των αλλεπάλληλων παραβιάσεων από τη Διοίκηση της σχετικής νομοθεσίας», τονίζεται στην ανακοίνωση.<br /><br />Το Σωματείο των εργαζομένων έχει καλέσει τους εργαζόμενους να στηρίξουν τις αποφάσεις του»σύσσωμοι να αντιταχθούν με ενέργειες που θα συναποφασίσουν, προκειμένου ν’ αποτρέψουμε το πογκρόμ των απολύσεων που έρχεται ως “τσουνάμι”».<br /><a href=" http://www.tvxs.gr/v22782"><br />http://www.tvxs.gr/v22782</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-7600355225031340364?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-14110444771160255312009-10-10T19:05:00.000-07:002009-10-17T14:31:53.629-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StE-H5SIj_I/AAAAAAAAABA/b3iIX5tMITQ/s1600-h/indi3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 104px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StE-H5SIj_I/AAAAAAAAABA/b3iIX5tMITQ/s320/indi3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391158534296080370" /></a><br />Εμφανίστηκαν μέσα από την πυκνή ζούγκλα, μια μακριά σειρά από ξυπόλητους αρχηγούς και γέροντες βαμμένους στο πρόσωπο με παραδοσιακά χρώματα και φορώντας στο κεφάλι πολύχρωμα φτερά από παπαγάλους.<br />Όλοι καλέστηκαν να πάνε εκεί από τον επικεφαλή του χωριού Ουασίντσα, σε μια συνάντηση για να συζητηθεί το πρόβλημα των πετρελαϊκών εταιριών , που η κυβέρνηση επέτρεψε να ξεκινήσουν έργα εξόρυξης πετρελαίου στο 75% του Περουβιανού Αμαζόνιου. Οι περισσότεροι είχαν ταξιδέψει για ώρες ολόκληρες μέσα στο σκοτάδι. Κάποιοι εκπροσωπούν τις ινδιάνικες φυλέςΑκουαρ που ζουν διάσπαρτες κατά μήκος του ποταμού Παστάζα, στα πιο απόμακρα μέρη στα σύνορα με τον Ισημερινό.<br />Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν μέρος ενός αναπτυσσόμενου κινήματος αντίστασης που αποκρυσταλλώνεται στα βάθη του Αμαζόνιου. Για πρώτη φορά απομονωμένες ομάδες ιθαγενών ενώνονται για να καταπολεμήσουν τα κυβερνητικά σχέδια για παράδοση του 75% του Αμαζόνιου εδάφους που αντιπροσωπεύει τα 3/3 του εδάφους του Περού στα χέρια των εταιρειών πετρελαίου και μεταλλευμάτων για εκμετάλλευση.<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />οι κάτοικοι και τα ζώα του Περουβιανού Αμαζόνιου βρίσκονται σε κίνδυνο από την παρατεταμένη ξηρασία που πλήττει το δάσος και από τα έργα «ανάπτυξης» της κυβέρνησης που με 11 προεδρικά διατάγματα προσπαθεί να θεσπίσει μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τις ΗΠΑ, διατάγματα που παρακάμπτοντας τις κοινότητες των ιθαγενών κατοίκων, πλειοδοτεί ξένες εταιρείες στην εξόρυξη φυσικών πόρων, την υλοτόμηση των δασών και την κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων.<br /><br /><br />Οι ιθαγενείς θεωρούν ότι οι νόμοι επηρεάζουν περισσότερα από 50 τοπικά έθνη που εκπροσωπούν εκατοντάδες χιλιάδες ινδιάνων.<br />βήμα βήμα οι ιθαγενείς σκληραίνουν την στάση τους. « Εάν κάποια εταιρεία πεταλοειδών έρθει εδώ, θα μπλοκάρουμε τα έργα τους , θα μπλοκάρουμε τα ποτάμια. Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε.»,<br /><br />ορισμένες ομάδες έχουν ήδη ξεκινήσει την μάχη. Διαμαρτυρίες με αποκλεισμούς δρόμων, αεροδρομίων, ακόμα και πόλεων (Μπακούα) έχουν πραγματοποιηθεί καθ όλη την διάρκεια του χρόνου, ενώ από τις βίαιες συγκρούσεις δεν έλειψαν και οι θάνατοι, μετρώντας έως τώρα τουλάχιστον 30 νεκρούς εκ τον οποίων οι 2ο είναι αστυνομικοί και άνδρες των δυνάμεων καταστολής.<br /><br />Παρόλο των χαρακτηρισμό του αγώνα των ινδιάνων για την επιβίωσή τους σαν εξτρεμισμό και τον χαρακτηρισμό των ίδιων ως τρομοκράτες, η κυβέρνηση υπό τον φόβο γενίκευσης της αντίστασης και της βίας, ανακάλεσε 2 από τα 11 διατάγματα, ο πρωθυπουργός της χώρας παραιτήθηκε, και ο πρόεδρος Γκαρσία «παραδέχθηκε» ότι υπήρξε σειρά λαθών στους κυβερνητικούς χειρισμούς.<br /> <br />Παρόλο το κιμά καταστολής που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση, αναγκάζοντας περισσότερους από 100 αγωνιστές να περάσουν στην παρανομία και να εγκαταλείψουν τις κοινότητες τους και ένα από τους ηγέτες της αντίστασης να αναζητήσει καταφύγιο στην Νικαράγουα, οι ινδιάνοι θεωρούν ότι η κατάσταση έχει βοηθήσει στην ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των απομονωμένων φυλών.<br /><br />« το μόνο που θέλουμε είναι να τηρούνται οι κανόνες της προστασίας του δάσους και της πατρογονικής μας γης. Των σπιτιών μας. Εμείς διαδηλώνουμε ειρηνικά και η κυβέρνηση κάνει ότι δεν μας ακούει. Και αν αυτό συνεχιστεί έχουμε τον τρόπο να ακουστούμε. Δεν φοβόμαστε. Υπερασπιζόμαστε τα σπίτια μας την ίδια μας την ζωή. Η κατάσταση μπορεί πολύ εύκολα να επιδεινωθεί».<br /><br /><br />ορισμένες φυλές έχουν αναπτύξει για τις ανάγκες της αντίστασης ένα δίκτυο ραδιοφώνου που τους επιτρέπει να επικοινωνούν, και να είναι σε διαρκή συντονισμό και επικοινωνία, ανταλλαγή πληροφοριών , εκμηδενίζοντας έτσι τις τεράστιες εδαφικές αποστάσεις. Σύμφωνα με τον Αμβρόσιο Ουουάκ, προέδρου μιας από τις οργανώσεις στήριξης του αγώνα, μπορούν μέσο του ραδιοφωνικού δικτύου να κινητοποιήσουν αναπάσα στιγμή περισσότερους από 15.000 ιθαγενείς. «θέλουμε την άμεση ανάκληση όλων των προεδρικών διαταγμάτων. Αν δε γίνει αυτό ο αγώνας θα συνεχιστεί και θα είναι μακρύς».<br /><br /><a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1089845">http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1089845</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-1411044477116025531?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-23880416580757408272009-10-10T18:51:00.000-07:002009-10-10T18:54:48.679-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StE636ecaJI/AAAAAAAAAA4/rhQsxEVARyU/s1600-h/STELLIII.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 202px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oHQX5ki_cGY/StE636ecaJI/AAAAAAAAAA4/rhQsxEVARyU/s320/STELLIII.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391154961203357842" /></a><br />Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα καταγγέλλει την τρομοκρατική επιχείρηση-σκούπα στα Εξάρχεια, καθώς και την απόπειρα αστυνομικής εισβολής στο Στέκι Μεταναστών. Χτες το βράδυ, εκατοντάδες αστυνομικοί περικύκλωσαν την περιοχή των Εξαρχείων, εισέβαλαν σε μπαρ, προσήγαγαν μεγάλο αριθμό ατόμων που έπιναν υπόπτως ποτό, και υπέβαλαν σε εξευτελιστικούς ελέγχους ακόμα περισσότερα Μάλιστα, μια ομάδα ασφαλιτών επιχείρησε να εισβάλει στο Στέκι Μεταναστών της οδού Τσαμαδού, πράγμα που αποτράπηκε από τις έντονες διαμαρτυρίες των παρευρισκομένων. Μετά τη χτεσινή βραδιά, έγινε φανερό ότι όταν η νυν κυβέρνηση μιλούσε προεκλογικά για «πράσινη ανάπτυξη», εννοούσε την πλήρη ανάπτυξη και κατάληψη του κέντρου της Αθήνας από τα ΜΑΤ.<br /><br />Τέλος, να σημειώσουμε ότι οι δηλώσεις του κ. Βούγια περί πάταξης της ανομίας (δηλαδή των θαμώνων των Εξαρχείων) είναι συνεπείς τόσο με το ήθος του όσο και με την πολιτική ιστορία του. <br /><a href="http://gortynios.blogspot.com/2009/10/blog-post_10.html"><br />http://gortynios.blogspot.com/2009/10/blog-post_10.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2388041658075740827?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3365022201065002652.post-23313449884813986132009-10-10T18:26:00.000-07:002009-10-17T14:32:41.613-07:00Η εποχή της γενιάς μας είναι μια εποχή έντονων αντιθέσεων και συγκρούσεων. Μία εποχή στην οποία δεν μπορεις να μείνεις ουδέτερος ή αμέτοχος...<br /><br />Tις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθήσαμε τις εξαγγελίες των μεγάλων κομμάτων για το μέλλον της χώρας και τον τρόπο που πρότεινε ο καθένας για την «έξοδο της Ελλάδας από την οικονομική κρίση». Από τη μία η ΝΔ με τα «δύσκολα αλλά αναγκαία μέτρα» που πρέπει να εφαρμοστούν για να σωθούμε: πάγωμα των αυξήσεων, πιο σκληρές φορολογίες στα χαμηλά στρώματα, ιδιοτικοποιήσεις των δημόσιων υπηρεσιών, εκπαιδειτικές και εργασιακές μεταρρυθμίσεις. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ με σημαία τη «δύναμη της αλλαγής» , μα για ποια αλλαγή μιλάμε όταν η νέα κυβέρνηση είναι ήδη παλία, αφού είναι οι ίδιοι που κυβερνούσαν επί 20 χρόνια, όταν οι περισσότερες μεταρρυθμίσεις της ΝΔ βασίστηκαν σε παλιότερες του ΠΑΣΟΚ, όατν και τα δύο κόμματα έχουν κοινή πολιτική γραμμή στα περισσότερα ζητήματα,(ιδ.πανεπιστήμια.αλλαγές στο ασφαλιστικό,εξ.πολιτική, μεταναστευτικό κλπ)<br />Είναι πλεόν σίγουρο ότι ανεξαρτήτου χρώματος οι κυβερνήσεις δε θέλουν να δώσουν παροχές ακολουθώντας βέβαια και τις επιταγές της ΕΕ . Η οικονομική κρίση, οδηγεί ολόκληρους λαούς στην πείνα ενώ μεγάλώνει την ψαλίδα ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργαζομένους. Κυβερνήσεις ξεπουλούν δημόσιες υπηρεσίες ,ενώ «χαρίζουν» χρέη σε τραπεζικούς κολοσσούς. Η συγκέντρωση ολοένα και περισσότερου πλούτου σε όλο και λιγότερους δείχνει ότι η κρίση δεν οφείλεται σε έλλειψη αγαθών αλλά στις ίδιες τις αντιφάσεις του συστήματος και στην αδυναμία του να συνεχίσει να αναπαράγεται με το βέλτιστο δυνατό τρόπο για εκείνο.. Είναι σαφές ότι οι επιπτώσεις επηρεάζουν όχι μόνο την εργασία μας, αλλά το πως ζούμε, το τι πιστεύουμε, τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας.<br /><br /><a name='more'></a><br />Στο μέτωπο της εργασίας τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται κάθε μέρα. Εξαπολύεται νέα επίθεση φορομπηξίας στους εργαζόμενους ενώ αλλάζει δραματικά η καθημερινότητα τους ,.με την κατάργηση της μονιμότητας, την εγκαθίδρυση των ελαστικών σχέσεων εργασίας αλλά και την καθήλωση των μισθών. Με το ήδη ψηφισμένο ασφαλιστικό που μπαίνει σε εφαρμογή,περικοπή βαρέων και ανθυγιεινών επιδομάτων, ενοποίηση και καταλήστευση ταμείων, με τη μείωση των συντάξεων και τις περικοπές στα επιδόματα των εργαζομένων συμπληρώνεται ένα κομμάτι της επίθεσης απέναντι στα όποια εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα.<br />Στην εκπαίδευση και τα δύο κόμματα έχουν στηρίξει νόμους στους οποίους εναντιώθηκε το φοιτητικό κίνημα, όπως η αξιολόγηση, ν.πλάισιο,αναθεώρηση αρθρου 16,κατάργηση του ασύλου,δια βίου εκπαίδευση…Και οι δύο προσπαθούν από κοινού το προχώρημα της αντισυνταγματικής αναγνώρισης των ΚΕΣ δια της «πλαγίας οδού» του ευρωπαικού δικαστηρίου καθώς και την προώθηση του νέου ν. για ΤΑ ΤΕΙ, και την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπάιδευση με τη βάση του 10. Το νέο νομοσχέδιο για τα ΤΕΙ, όπως και ο ν.ΚΕΣ, κατά την προσφιλ΄η τακτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ψηφίστηκαν μέσα στο καλοκαίρι φοβούμενοι την κεντρική αντιπαράθεση με το φοιτητικό κίνημα.Οι νόμοι αυτοί σαν στόχο έχουν :<br /> <br /> Την ένταξη με χειρότερους όρους στην εργασίας. Την απαξίωση των πτυχίων, την αποσύνδεση πτυχίων – επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και την συνολική αλλαγή στον χαρακτήρα των προπτυχιακών σπουδών<br />• Την εντατικοποίηση των φοιτητών και την πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος, την αντιδραστικοποίηση του πλαισίου λειτουργίας των σχολών. Το σύνολο των μέτρων της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης σκοπεύουν στη διαμόρφωση φοιτητών χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις, στη βάση των απάνθρωπων ρυθμών σπουδών όπως φαίνεται και μέσα από την προσπάθεια ουσιαστικής αλλαγής του χρόνου φοίτησης και κατάργησης του ασύλου<br />• Την ίδια την αλλαγή των όρων λειτουργίας του πανεπιστημίου με την εισαγωγή της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας. Την διαπλοκή των σχολών με τις επιχειρήσεις, την απαξίωση του φοιτητικού συνδικαλισμού μέσω της μεταφοράς κυρίαρχων επιλογών της διοίκησης στον πρύτανη ως “ανώτατου άρχοντα” ενώ όλο το υπόλοιπο κομμάτι διαχείρισης του πανεπιστημίου θα το αναλάβουν μάνατζερ.<br />Στόχος όλων αυτών είναι ένα νέο μοντέλο εργαζομένου ο οποίος θα αποδέχεται και θα λειτουργεί με τις πλέον ελαστικές σχέσεις εργασίας, θα είναι απασχολίσιμος, θα είναι πειθήνιος στις επιθυμίες της εργοδοσίας και τελικά θα είναι συνολικά πιο παραγωγικός για τις ανάγκες τους. Ένας εργαζόμενος χωρίς διαπραγματευτική ισχύ και με απουσία συλλογικών αναπαραστάσεων οι οποίες θα μπορούσαν να του δείξουν τον δρόμο της αγωνιστικής υπεράσπισης των αναγκών του. <br />Στα δημοκρατικά δικαιώματα εμφανίζεται μια έντονη καταστρατήγησή τους στην προσπάθεια του κεφαλαίου να αντιμετωπίσει τα εργατικά και νεολαιίστικα κινήματα και να θωρακιστεί το ίδιο και το κράτος απέναντί τους. Χαρακτηριστική είναι η ένταση εργοδοτικής τρομοκρατίας , καταστολή και τρομοκρατία του κινήματος και των αγωνιστών καθώς και η νέα επίθεση στους μετανάστες. Παραδείγματα σε αυτό είναι και η δολοφονική επίθεση απέναντι στην Κ. Κουνεβα, τη σύλληψη μαθητών στη Λάρισα και τη δίκη τους βάση του τρομονόμου,αλλα και τη σύλληψη του Θ. Ηλιόπουλου την επί μήνες προφυλάκισή του με κατασκευασμένο κατηγορητήριο και ψευδομάρτυρες και την απελευθέρωση του μετά από 49 μέρες απεργίας πείνας μπροστά στο φόβο νέων Δεκέμβρηδων καθώς και η καταστροφή στου καταβλυσμού στην Πάτρα. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται τα νέα μέτρα της κυβέρνησης για προσπάθεια άρσης του ασύλου για το ιδιώνυμο της κουκούλας, το νομοσχέδιο για το DNA και τις κάμερες.<br /> Σε αυτή την κατεύθυνση δεν έχουν μόνο την ενεργή στήριξη του ΣΕΒ και της ΕΕ αλλά και τις ξεπουλημένες ηγεσίες και την συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ που όχι μόνο δεν κρατούν ουδέτερη στάση, άλλα είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες (δεν κάλεσαν σε καμιά κινητοποίηση) και πολλές φορές έδρασαν απέναντι στο κίνημα με την υπόθαλψη των εργοδοτών, των αυτουργών της επίθεσης στην Κ. Κούνεβα στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ στον Πειραιά, αλλά και με τη συλλογική σύμβαση που υπέγραψαν και τις προτάσεις προς τον Μίχαλο αποδεικνύοντας άλλη μια φορά ότι η μόνη τους έννοια είναι πως το κεφάλαιο θα ξεπεράσει την κρίση του.<br />Ούτε σιωπής, ούτε υποταγής, είμαστε η γενιά της ανατροπής <br /><br />Διεκδικούμε Eνιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, με ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο. Κατάργηση των οριζόντιων και κάθετων διαχωρισμών και όλων των φραγμών (εξεταστικών, οικονομικών, ταξικών) για την εισαγωγή και συνέχιση των σπουδών. Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών. Όλα τα εργασιακά δικαιώματα στο πτυχίο. Κατάργηση κάθε είδους ατομικού φακέλου και πιστωτικών μονάδων. Δωρεάν σίτιση, στέγαση και συγκοινωνίες. Δωρεάν συγγράματα. Φοιτητικός και εργατικός έλεγχος στην παρεχόμενη γνώση. Εναλλακτικές μορφές εξέτασης. Ελεύθερη πρόσβαση στην έρευνα για όλους.Έρευνα με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. <br />Για λιγότερη δουλεία-δουλειά για όλους ,μόνιμη και σταθερή, χωρίς ελαστικές σχέσεις και ατομικές συμβάσεις. Αύξηση των αποδοχών πάνω από την αύξηση της παραγωγικότητας, ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά. Αγωνιζόμαστε για μία άλλη εργασία, αξιοπρεπή, που δεν θα αναπαράγει ειδικευμένους, ελαστικούς εργαζόμενους. Που θα κάνει την κριτική όχι μόνο στους όρους πώλησης της εργατικής δύναμης αλλά και στο ποιόν της εργασίας ανοίγοντας δρόμους για την χειραφέτηση της ίδιας της εργασίας από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους.<br /><br /> Αγωνιζόμαστε ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου και του κράτους. Παλεύουμε ενάντια στην καταστολή, τον αυταρχισμό και την αστυνομοκρατία. Διεκδικούμε δημοκρατικές ελευθερίες σε όλους τους χώρους εργασίας και δράσης της νεολαίας. Κατάργηση του ηλεκτρονικού φακελώματος. Να διαλυθούν τώρα τα ΜΑΤ και ΜΕΑ και να αφοπλιστεί η αστυνομία. Διεύρυνση του πανεπιστημιακού ασύλου για τη νεολαία και τους εργαζόμενους. Υπεράσπιση όλων των αγωνιστών των κινημάτων.Αντίσταση στη δικτατορία των ΜΜΕ. Ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ανθρώπων. Αγώνας που θα βλέπει την ενότητα των εργαζομένων ενάντια στον πόλεμο του κεφαλαίου. Γιατί δεν υπάρχει πραγματική ειρήνη χωρίς ανατροπή του ζυγού και της κυριαρχίας του κεφαλαίου.Έξω η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να διαλυθούν όλοι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.<br /><br /><br />Το ποτάμι πίσω δε γυρνά…Στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά...<br />Απέναντι σε αυτά έχουμε μάθει να απαντάμε άμεσα. Αυτό έδειξαν οι κινητοποιήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος2006-2007,οι απεργίες για το ασφαλιστικό, η εξέγερση του Δεκέμβρη, οι κινητοποιήσεις για την Κ.Κούνεβα. Μέσα από τις μορφές συντονισμού και οργάνωσης του κινήματος που ανέδειξαν οι πρόσφατοι -αγώνες, Θα κινηθούμε στην κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της εκπαίδευσης [μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές], που θα αποτελέσει κόμβο για την συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου νεολαίας και εργαζομένων στην βάση των μαζικών διαδικασιών του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, για την απόκρουση και την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης, του ΠαΣοΚ, της ΕΕ, της πολιτικής του κεφαλαίου σε εκπαίδευση, εργασία, δημοκρατικά δικαιώματα.<br />Όπως προέταξαν και οι γάλλοι εργάτες<br /> Να γινει της Ελλάδας !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3365022201065002652-2331344988481398613?l=katalysiximikou.blogspot.com' alt='' /></div>ΚΑΤΑΛΥΣΗχημικού-Ε.Α.Α.Κ.http://www.blogger.com/profile/14524383947075529565noreply@blogger.com0