Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε..Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαικό ανάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης..Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες είναι οι ίδιες οι λαικές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα.Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι πάνω απλο τους αγώνες του χτές.Είναι η θέληση μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανασταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες:γιαυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη γι’αυτό είναι απαραίτητη η επανασύνδεση μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικου επαναστατικού κινήματος.Εξήνταεφτά χρόνια μετά τα Δεκεμβριανά το ’44 και Τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Δεκεμβρη τα αίτια που τους προκάλεσαν παραμένουν ακόμα υπαρκτά. Το Δεκέμβρη του ’44 τέθηκε το πρόβλημα που βάζει κάθε επανάσταση: Ποιος κυβερνάει ποιον; Σ’ αυτό το ερώτημα οι Έλληνες αγωνιστές απάντησαν με το αίμα τους. Το συλλαλητήριο στις 3 του Δεκέμβρη γίνεται στο σύνταγμα και πνίγεται στο αίμα. Εικοσιοχτώ νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Η Αθήνα για πρώτη φορά στην ιστορία της βομβαρδίζεται από αγγλικά αεροπλάνα και το μπλοκ ταγματασφαλητών και άγγλων οργιάζει. Ο Τσόρτσιλ με τηλεγράφημα του στον στρατηγό Σκόμπι τον διατάζει: «Είσθε υπεύθυνος δια την τήρησιν της τάξεως εις τας Αθήνας και δια την καταστροφήν όλων των ομάδων ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Μη διστάσετε να ενεργήσετε ως να ευρίσκεσθε εις μίαν μόλις καταληφθείσα υπό του στρατού πόλιν, όπου έχει εκραγεί επαναστατικόν κίνημα. Πρέπει να κρατήσουμε τας Αθήνας και να επιβληθώμεν. Εάν τούτο το επιτύχετε χωρίς αιματοχυσίαν, θα είναι διά σας, αλλά και με αιματοχυσίαν θα είναι επίσης κατόρθωμα εάν αυτή είναι απαραίτητος». Έτσι άρχισε ο Μεγάλος Δεκέμβρης. Η ανθρώπινη αντίσταση ενάντια στη μηχανοκίνητη βία. Έτσι άρχισαν 33 ημέρες ηρωικής πάλης, που όμοιες τους μόνο σ’ ελάχιστες περιπτώσεις στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος μπορούμε να βρούμε.Οι ηρωικοί προλετάριοι, υπακούοντας στο υγιές ταξικό τους ένστικτο, ρίχτηκαν με μανία ενάντια στην πλουτοκρατία και τους συμμάχους Εγγλέζους ιμπεριαλιστές.Ο ελληνικός λαός ζητούσε την αποτίναξη από τον ξένο αλλά και εγχώριο ζυγό και έβαζαν πτωτάγματα όπως λαοκρατία.Ο Δεκέμρης του ’08 δεν είχε τα ίδια πολιτικά χαρακτηριστικά αλλά για ακόμα μια φορά φάνηκε πως ο ελληνικός λαός ξεσηκώνεται.Ηδιεθνής απήχηση του Δεκέμβρη δεν ήταν καθόλου τυχαία αλλά στάθηκε γεγονός που επηρέασε παγκόσμια τους λαούς και υπήρξε πυροδότης λαικών εξεγέρσεων και κινημάτων που δεν έχουν τέλος. Η εξέγερση έφερε στο προσκήνιο ένα αντιφατικό ρεύμα αμφισβήτησης με ποιοτικά ριζοσπαστικά κοινωνικά και πολιτικά χαρακτηριστικά κάτι το οποίο εκφράστηκε με την αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική την εναντίωση σε εμπορευματικούς θεσμούς(τράπεζες),σε καταναλωτικά πρότυπα,την αντίθεση στον αυταρχισμό της κρατικής καταστολής και συνολικά στον κυρίαρχο τρόπο ζωής. Το 2008 η Ελλάδα ζούσε τα προμηνύματα της θύελλας που επρόκειτο να ξεσπάσει με τη ραγδαία όξυνση της κρίσης χρέους, ένα χρόνο μετά.Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν μόνο η αφορμή,τα αίτια ήταν βαθύτερα και οφείλονται στην ασκούμενη πολιτική του κεφαλαίου τόσων χρόνων και συνολικά στην ασφυκτική κατάσταση που το ίδιο έχει διαμορφώσει.Η εργατική περιπλάνηση,η λιτότητα,η ακρίβεια,η αβεβαιότητα για το αύριο και η βεβαιότητα ταυτόχρονα ότι η νέα γενιά θα είναι η πρώτη που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη είναι χαρακτηριστικά της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος που στάθηκαν και στέκονται βάρος στις πλάτες των εργαζομένων μα που επαγρυπνούν τις συνειδήσεις και γεννούν εξεγέρσεις.Τέτοιες εξεγέρσεις έχουν αρχίσει να ξυπνάνε στο σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο μετά από χρόνια νηνεμίας φανερώνοντας πως το υπάρχον σύστημα έχει σαπίσει και είναι όχι μόνο αναγκαίο αλλά και εφικτό να ανατραπεί.Οι εξεγέρσεις στην Αίγυπτο,την Αργεντινή,την Αγγλία,οι κινητοποιήσεις στην Γαλλία, στην Ισπανία,στις ΗΠΑ, αλλά και το κύμα των απεργιών στην Ελλάδα που έχουν καταλύσει τομείς του εγχώριου κεφαλαίου, όπως η ανυποχώρητη απεργία των χαλυβουργών εδώ και ένα μήνα,οι απεργιακές κινητοποιήσεις σε πάμπολλες μεγαλοβιομηχανίες και οι καταλήψεις πολλων Δεκο δείχουν πως η υπάρχουσα εποχή,μια εποχή που η κρίση,οδηγεί ολόκληρους λαούς στην πείνα ενώ μεγαλώνει η ψαλίδα ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργαζομένους έχει μπολιαστεί με το όραμα της ανατροπής και της αντικαπιταλστικής επανάστασης.Ο εργαζόμενος λαός έχει συνειδητοποιήσει πως δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με την αστική τάξη και δεν διστάζει να το φωνάξει.Ήρθε η στιγμή που τελικά αυτά τα ορμητικά ποτάμια των περασμένων Δεκέμβρηδων πρέπει να γίνουν ανεξέλεγκτα και να πάρουν κατεύθυνση τέτοια που θα καταπνίξουν το βάρβαρο αυτό πολιτικό σύστημα.
“Εμείς που φτιάξαμε τον κόσμο αυτό,πάνω του θα ταξιδέψουμε”Μπέρτολτ Μπρέχτ
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011
Δεκέμβρης ’44: “Αυτά τα κόκκινα σημάδια είναι από αίμα…”
Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε… Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαϊκό ανάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης… Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες είναι οι ίδιες οι λαϊκές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα…
Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι απάνω από τον Κόκκινο Δεκέμβρη του ’44. Είναι η θέλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανάσταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες: γι’ αυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη, γι’ αυτό είναι απαραίτητη η επανασύνδεσή μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικού επαναστατικού κινήματος.
Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι απάνω από τον Κόκκινο Δεκέμβρη του ’44. Είναι η θέλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανάσταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες: γι’ αυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη, γι’ αυτό είναι απαραίτητη η επανασύνδεσή μας με τα κορυφαία γεγονότα του ελληνικού επαναστατικού κινήματος.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΕΠΕΣΕ,ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ….!
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’την Ευρώπη,το φάντασμα της εξαθλίωσης..Όταν ογδόντα χιλιάδες παιδιά υποσιτίζονται σήμερα στην Αθήνα. Ένα εκατομμύριο άνεργοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Πεντακόσιες είκοσι κλίνες δημόσιων νοσοκομείων παραδίδονται στα χέρια ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών Η δωρεάν παιδεία καταργείται, βιβλία δεν υπάρχουν, δάσκαλοι δεν υπάρχουν.Μισθοί, συντάξεις πετσοκόβονται. Ιατρικές εξετάσεις κόβονται και όσες παραμένουν παύουν να είναι δωρεάν. Φόροι, φόροι, φόροι!
Και μιλάμε σε μια περίοδο που όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα του σαπίσματος του καπιταλιστικού συστήματος, ενός συστήματος που περνάει την πιο μεγάλη δομική κρίση του και βρίσκει πάτημα σωτηρίας στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση του λαού.Και ενώ ένα προηγούμενο διάστημα η άρχουσα τάξη προσπαθούσε να αποκρύψει την κατοχή της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό και εγχώριο κεφάλαιο, τώρα με την επιβολή της κυβέρνησης ‘Εθνικής Σωτηρίας’ γίνεται ξεκάθαρο και επίσημα ποιοί μας εξουσιάζουν.
Οι ίδιοι άνθρωποι που ως τώρα κυβερνούσαν έμειναν σε γενικές γραμμές στη θέση τους ,απλά άλλαξαν την "κεφαλή" της κυβέρνησης και τώρα ήταν η ώρα να φέρουν έναν "αγνό" αντικαταστάτη, για να συνεχίσει όμως το ίδιο ακριβώς έργο του Παπανδρέου και δεν είναι άλλος από τον λομπίστα του πολυεθνικού κεφαλαίου που διορίζεται πρωθυπουργός ερήμην του λαού. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μέλος του λόμπι που ονομάζεται Τριμερής Επιτροπή. Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών. Ο κύριος Παπαδήμος που είναι μέχρι σήμερα μέλος αυτής της ομάδας πίεσης έρχεται να εκπληρώσει την ιδρυτική αποστολή της : να επιβάλει την απάθεια στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται ενάντια στα άδικα μέτρα και να «μετριάσει» το δικαίωμά του να διαλέγει ποιος θα τον κυβερνάει. Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του. Δεν πρέπει να αναμένεται λοιπόν ότι ο κύριος αυτός θα «χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του και τις επαφές του για να ωφελήσει τον ελληνικό λαό», όπως λένε τα παπαγαλάκια. Πρόκειται για εκπρόσωπο του διεθνούς τραπεζικού και πολυεθνικού κεφαλαίου που έρχεται με τρόπο ανάλογο που τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά τη δεκαετία του ’30, καθώς και με τη θετική έγκριση των ευρωπαϊκών ελίτ.
Και μετά απ’όλα αυτά είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για μια κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και όχι του λαού καθώς ειπώθηκε ξεκάθαρα και από αξιωματούχο της Ε.Ε ο οποίος ανέφερε « Χρειαζόμαστε κάποιον που να μιλάει ελληνικά, αλλά να μην είναι με την πλευρά των Ελλήνων»
Ξυπνήστε!
Δεν είναι ηλίθιοι, είναι ιδεολόγοι. Αυτό πιστεύουν. Στο κεφάλαιο, στις ελεύθερες αγορές, στην ιδιωτικοποίηση, στο ξεπούλημα των πάντων για το κέρδος.Είναι εχθροί μας, ταξικοί εχθροί.Δεν κόπτονται για εμάς αλλά για την τάξη τους, τα προνόμιά τους, τα κέρδη τους, την εξουσία τους.
Τα δικά τους παιδιά δεν θα πεινάσουν. Δεν θα σταθούν στις ουρές του ΙΚΑ δύο και τρεις μήνες για να δουν έναν γιατρό. Δεν θα ξεπαγιάζουν σε άθλιες σχολικές αίθουσες. Δεν θα μεταναστεύσουν για να βρουν δουλειά. Δεν θα νοσηλευτούν σε άθλια νοσοκομεία. Δεν θα υπηρετήσουν τη «μαμά» πατρίδα. Δεν θα γίνουν φθηνοί εργάτες με μισθούς πείνας. Δεν θα κυνηγηθούν στους δρόμους από τα σκυλιά τους διεκδικώντας τα αυτονόητα. Δεν θα σταθούν στις ουρές του ΟΑΕΔ για ένα εξευτελιστικό επίδομα ανεργίας. Δεν θα σκοτωθούν στα γιαπιά, στα εργοτάξια, στα καράβια και στα εργοστάσια λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας. Δεν θα τους πάρουν τα σπίτια τους οι τράπεζες. Δεν θα τους κόψουν το ρεύμα γιατί δεν θα έχουν να πληρώσουν. Δεν, δεν, δεν...Τίποτα από όλα αυτά που εμείς ζούμε δεν θα τους αγγίξει.
Τώρα που η νέα κυβέρνηση είναι πραγματικότητα,τώρα που η εξαθλίωση της εργατικής τάξης και της νεολαίας έχει ξεπεράσει κάθε όριο και αναγκάζεται να γυρίσει αιώνες πίσω, σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή για το λαό είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να βάλουμε μπροστά τις δικιές μας ανάγκες,να κάνουμε προτάγματα τα δικά μας όνειρα,για μια χειραφετημένη εργασία,για μια απελευθερωτική παιδεία,για μια άλλη κοινωνία..
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.
Και μιλάμε σε μια περίοδο που όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα του σαπίσματος του καπιταλιστικού συστήματος, ενός συστήματος που περνάει την πιο μεγάλη δομική κρίση του και βρίσκει πάτημα σωτηρίας στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση του λαού.Και ενώ ένα προηγούμενο διάστημα η άρχουσα τάξη προσπαθούσε να αποκρύψει την κατοχή της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό και εγχώριο κεφάλαιο, τώρα με την επιβολή της κυβέρνησης ‘Εθνικής Σωτηρίας’ γίνεται ξεκάθαρο και επίσημα ποιοί μας εξουσιάζουν.
Οι ίδιοι άνθρωποι που ως τώρα κυβερνούσαν έμειναν σε γενικές γραμμές στη θέση τους ,απλά άλλαξαν την "κεφαλή" της κυβέρνησης και τώρα ήταν η ώρα να φέρουν έναν "αγνό" αντικαταστάτη, για να συνεχίσει όμως το ίδιο ακριβώς έργο του Παπανδρέου και δεν είναι άλλος από τον λομπίστα του πολυεθνικού κεφαλαίου που διορίζεται πρωθυπουργός ερήμην του λαού. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μέλος του λόμπι που ονομάζεται Τριμερής Επιτροπή. Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών. Ο κύριος Παπαδήμος που είναι μέχρι σήμερα μέλος αυτής της ομάδας πίεσης έρχεται να εκπληρώσει την ιδρυτική αποστολή της : να επιβάλει την απάθεια στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται ενάντια στα άδικα μέτρα και να «μετριάσει» το δικαίωμά του να διαλέγει ποιος θα τον κυβερνάει. Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του. Δεν πρέπει να αναμένεται λοιπόν ότι ο κύριος αυτός θα «χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του και τις επαφές του για να ωφελήσει τον ελληνικό λαό», όπως λένε τα παπαγαλάκια. Πρόκειται για εκπρόσωπο του διεθνούς τραπεζικού και πολυεθνικού κεφαλαίου που έρχεται με τρόπο ανάλογο που τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά τη δεκαετία του ’30, καθώς και με τη θετική έγκριση των ευρωπαϊκών ελίτ.
Και μετά απ’όλα αυτά είναι ολοφάνερο πως πρόκειται για μια κυβέρνηση που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και όχι του λαού καθώς ειπώθηκε ξεκάθαρα και από αξιωματούχο της Ε.Ε ο οποίος ανέφερε « Χρειαζόμαστε κάποιον που να μιλάει ελληνικά, αλλά να μην είναι με την πλευρά των Ελλήνων»
Ξυπνήστε!
Δεν είναι ηλίθιοι, είναι ιδεολόγοι. Αυτό πιστεύουν. Στο κεφάλαιο, στις ελεύθερες αγορές, στην ιδιωτικοποίηση, στο ξεπούλημα των πάντων για το κέρδος.Είναι εχθροί μας, ταξικοί εχθροί.Δεν κόπτονται για εμάς αλλά για την τάξη τους, τα προνόμιά τους, τα κέρδη τους, την εξουσία τους.
Τα δικά τους παιδιά δεν θα πεινάσουν. Δεν θα σταθούν στις ουρές του ΙΚΑ δύο και τρεις μήνες για να δουν έναν γιατρό. Δεν θα ξεπαγιάζουν σε άθλιες σχολικές αίθουσες. Δεν θα μεταναστεύσουν για να βρουν δουλειά. Δεν θα νοσηλευτούν σε άθλια νοσοκομεία. Δεν θα υπηρετήσουν τη «μαμά» πατρίδα. Δεν θα γίνουν φθηνοί εργάτες με μισθούς πείνας. Δεν θα κυνηγηθούν στους δρόμους από τα σκυλιά τους διεκδικώντας τα αυτονόητα. Δεν θα σταθούν στις ουρές του ΟΑΕΔ για ένα εξευτελιστικό επίδομα ανεργίας. Δεν θα σκοτωθούν στα γιαπιά, στα εργοτάξια, στα καράβια και στα εργοστάσια λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας. Δεν θα τους πάρουν τα σπίτια τους οι τράπεζες. Δεν θα τους κόψουν το ρεύμα γιατί δεν θα έχουν να πληρώσουν. Δεν, δεν, δεν...Τίποτα από όλα αυτά που εμείς ζούμε δεν θα τους αγγίξει.
Τώρα που η νέα κυβέρνηση είναι πραγματικότητα,τώρα που η εξαθλίωση της εργατικής τάξης και της νεολαίας έχει ξεπεράσει κάθε όριο και αναγκάζεται να γυρίσει αιώνες πίσω, σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή για το λαό είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να βάλουμε μπροστά τις δικιές μας ανάγκες,να κάνουμε προτάγματα τα δικά μας όνειρα,για μια χειραφετημένη εργασία,για μια απελευθερωτική παιδεία,για μια άλλη κοινωνία..
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.
Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
Το Ελληνικό Κράτος τιμά τους συνταξιούχους-Αντικομμουνιστές...!!!!
Αναδημoσίευση απο την εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ".
Δεν είναι μικρή η έκπληξη που περιμένει όποιον αναγνώσει την διάταξη του κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Μέσα στη φασαρία που έχει προκύψει από το νέο Ασφαλιστικό, με τις συντάξεις, τον τρόπο υπολογισμού τους και όλα τα σχετικά, πέρασε απαρατήρητο ότι εν έτη 2010, εξήντα χρόνια μετά τον Εμφύλιο, παραμένει ακόμη σε ισχύ η νομοθεσία που δίνει τη δυνατότητα να «μετρήσουν» μέχρι διπλάσια, μέχρι και έξι συντάξιμα, τα χρόνια όσων πολέμησαν τους «κομμουνιστοσυμμορίτες» (σ.σ. έτσι ονομάστηκαν οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος στα μετεμφυλιακά χρόνια,η σημείωση δική μας).
Η εν λόγω διάταξη θεσμοθετήθηκε αρχικά τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Έκτοτε όμως επαναλαμβάνεται αυτούσια στους νόμους που ακολούθησαν, με τελευταίο αυτόν που ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο του 2010! Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς με πόσο «ενδιαφέρον» συντάσσουν οι νομοτεχνικοί και μελετούν οι Έλληνες βουλευτές τα νομοσχέδια τα οποία καλούνται να ψηφίσουν για να γίνουν νόμοι του κράτους. Νομοσχέδια τα οποία, στη συνέχεια, όπως ορίζει το Σύνταγμα, καλείται να υπογράψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Έτσι, η υπογραφή του Καρόλου Παπούλια, αντιστασιακού κατά τον Πόλεμο και γνωστού ως "κομμουνιστοσυμμορίτη" την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, φέρει τόσο το προεδρικό διάταγμα του 2007, για τον Κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, όσο και ο ασφαλιστικός νόμος του 2010, που μετράει διπλά τον χρόνο υπηρεσίας όσων κυνήγησαν και εξόντωσαν «κομουνιστοσυμμορίτες».
Τον Αύγουστο του 2007 συντάχτηκε υπό μορφή Προεδρικού Διατάγματος ο Κώδικας πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Το υπ' αριθμ. 169 Π.Δ., με ημερομηνία 29/8/2007, φέρει την υπογραφή του τότε υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη και φυσικά του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στο άρθρο 40 και υπό τον τίτλο «Υπολογισμός χρόνου υπηρεσίας στο διπλάσιο» διαβάζουμε ότι δικαίωμα υπολογισμού του χρόνου στο διπλάσιο έχουν μεταξύ άλλων και όσοι «Ελαβαν μέρος στον αγώνα κατά των "κομμουνιστοσυμμοριτών" και για όσο χρόνο διατέλεσαν στη ζώνη επιχειρήσεων. Ο χρόνος υπηρεσίας καθενός στη ζώνη των επιχειρήσεων βεβαιώνεται από την αρμόδια Διεύθυνση του οικείου Γενικού Επιτελείου ή του Αρχηγείου της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας πόλεων και του Πυροσβεστικού Σώματος. Η διάρκεια του αγώνα κατά των "κομμουνιστοσυμμοριτών" ορίζεται από την 1η Απριλίου 1946 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1949, με τη διατήρηση της ισχύος της παρ. 1 του άρθρου 2 του Ν.Δ. 2704/1953».
Γίνεται προφανές λοιπόν πως οι νομοτεχνικοί που ανέλαβαν τη σύνταξη του Κώδικα απλώς έκαναν αντιγραφή των προηγούμενων διατάξεων (Α.Ν. 1854/51, όπως αντικαταστάθηκε με τον Ν. 4448/64), χωρίς κανείς να μπει στον κόπο να διαβάσει εκείνες τις διατάξεις και να διαγράψει τη νομοθετική αυτή ντροπή.
Τον περασμένο Ιούλιο ψηφίστηκε από τη Βουλή η «Μεταρρύθμιση Συνταξιοδοτικού Συστήματος του Δημοσίου» (Νόμος 3865, ΦΕΚ 120 Α’ 21/7/2010). Στο άρθρο 2 αναφέρεται ότι «στο άρθρο 40 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (Π.Δ. 169/2007, ΦΕΚ 210 Α’) προστίθεται «παράγραφος 7...» (η παράγραφος αφορά τον επανακαθορισμό των μονάδων και υπηρεσιών, άσχετη με το θέμα που αναδεικνύουμε). Αποδεικνύει ωστόσο, και γι’ αυτό την παραθέτουμε, ότι το άρθρο 40 το είδαν, το διάβασαν και έκριναν απλώς ότι σε αυτό έπρεπε να προσθέσουν ακόμη μία παράγραφο. Τον τελευταίο αυτό νόμο υπογράφουν οι Γ. Παπακωνσταντίνου, Ευ. Βενιζέλος, Αν. Λοβέρδος, Μ. Χρυσοχοΐδης και φυσικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας!!!
Δεν συγκινούμαστε από την "ευαισθησία" της γνωστής αυτής αστικής φυλλάδας και το συντάκτη του άρθρου. Αυτό γιατί πρώτον, ο συντάκτης δεν γνωρίζει καν!!! ότι η λέξη κομμουνισμός γράφεται με 2 "μ" όχι με ένα και δεύτερον επιμένει συστηματικά ακόμα και εντός εισαγωγικών να αναφέρει τους αντάρτες του Δ.Σ.Ε. ως "κομουνιστοσυμμορίτες". Οποία υποκρισία!!!
Βέβαια ένας συντάκτης δεν επιδρά τόσο στον ελληνικό λαό.
Όμως το έγκλημα της δήθεν "δημοκρατίας" που προσφέρει η αστική κυριαρχία, είναι ότι ακόμα μια φορά το Ελληνικό Κράτος και το ελληνικό κεφάλαιο τιμούν τον αντικομμουνισμό, τους προδότες και δυνάστες του ελληνικού λαού. Αποδεικνύουν ότι οι νεκροί αγωνιστές (κομμουνιστές και μη) της περιόδου 1942-49 στοιχειώνουν ακόμα την αστική τάξη και την ιδεολογική της ηγεμονία. Δείχνει ότι 50 χρόνια μετά ο μεγάλος Αγώνας της περιόδου 42-49 περιμένει καρτερικά την ιστορική του δικαίωση...
Δεν είναι μικρή η έκπληξη που περιμένει όποιον αναγνώσει την διάταξη του κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Μέσα στη φασαρία που έχει προκύψει από το νέο Ασφαλιστικό, με τις συντάξεις, τον τρόπο υπολογισμού τους και όλα τα σχετικά, πέρασε απαρατήρητο ότι εν έτη 2010, εξήντα χρόνια μετά τον Εμφύλιο, παραμένει ακόμη σε ισχύ η νομοθεσία που δίνει τη δυνατότητα να «μετρήσουν» μέχρι διπλάσια, μέχρι και έξι συντάξιμα, τα χρόνια όσων πολέμησαν τους «κομμουνιστοσυμμορίτες» (σ.σ. έτσι ονομάστηκαν οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος στα μετεμφυλιακά χρόνια,η σημείωση δική μας).
Η εν λόγω διάταξη θεσμοθετήθηκε αρχικά τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Έκτοτε όμως επαναλαμβάνεται αυτούσια στους νόμους που ακολούθησαν, με τελευταίο αυτόν που ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο του 2010! Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς με πόσο «ενδιαφέρον» συντάσσουν οι νομοτεχνικοί και μελετούν οι Έλληνες βουλευτές τα νομοσχέδια τα οποία καλούνται να ψηφίσουν για να γίνουν νόμοι του κράτους. Νομοσχέδια τα οποία, στη συνέχεια, όπως ορίζει το Σύνταγμα, καλείται να υπογράψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Έτσι, η υπογραφή του Καρόλου Παπούλια, αντιστασιακού κατά τον Πόλεμο και γνωστού ως "κομμουνιστοσυμμορίτη" την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, φέρει τόσο το προεδρικό διάταγμα του 2007, για τον Κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, όσο και ο ασφαλιστικός νόμος του 2010, που μετράει διπλά τον χρόνο υπηρεσίας όσων κυνήγησαν και εξόντωσαν «κομουνιστοσυμμορίτες».
Τον Αύγουστο του 2007 συντάχτηκε υπό μορφή Προεδρικού Διατάγματος ο Κώδικας πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Το υπ' αριθμ. 169 Π.Δ., με ημερομηνία 29/8/2007, φέρει την υπογραφή του τότε υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη και φυσικά του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στο άρθρο 40 και υπό τον τίτλο «Υπολογισμός χρόνου υπηρεσίας στο διπλάσιο» διαβάζουμε ότι δικαίωμα υπολογισμού του χρόνου στο διπλάσιο έχουν μεταξύ άλλων και όσοι «Ελαβαν μέρος στον αγώνα κατά των "κομμουνιστοσυμμοριτών" και για όσο χρόνο διατέλεσαν στη ζώνη επιχειρήσεων. Ο χρόνος υπηρεσίας καθενός στη ζώνη των επιχειρήσεων βεβαιώνεται από την αρμόδια Διεύθυνση του οικείου Γενικού Επιτελείου ή του Αρχηγείου της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας πόλεων και του Πυροσβεστικού Σώματος. Η διάρκεια του αγώνα κατά των "κομμουνιστοσυμμοριτών" ορίζεται από την 1η Απριλίου 1946 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1949, με τη διατήρηση της ισχύος της παρ. 1 του άρθρου 2 του Ν.Δ. 2704/1953».
Γίνεται προφανές λοιπόν πως οι νομοτεχνικοί που ανέλαβαν τη σύνταξη του Κώδικα απλώς έκαναν αντιγραφή των προηγούμενων διατάξεων (Α.Ν. 1854/51, όπως αντικαταστάθηκε με τον Ν. 4448/64), χωρίς κανείς να μπει στον κόπο να διαβάσει εκείνες τις διατάξεις και να διαγράψει τη νομοθετική αυτή ντροπή.
Τον περασμένο Ιούλιο ψηφίστηκε από τη Βουλή η «Μεταρρύθμιση Συνταξιοδοτικού Συστήματος του Δημοσίου» (Νόμος 3865, ΦΕΚ 120 Α’ 21/7/2010). Στο άρθρο 2 αναφέρεται ότι «στο άρθρο 40 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (Π.Δ. 169/2007, ΦΕΚ 210 Α’) προστίθεται «παράγραφος 7...» (η παράγραφος αφορά τον επανακαθορισμό των μονάδων και υπηρεσιών, άσχετη με το θέμα που αναδεικνύουμε). Αποδεικνύει ωστόσο, και γι’ αυτό την παραθέτουμε, ότι το άρθρο 40 το είδαν, το διάβασαν και έκριναν απλώς ότι σε αυτό έπρεπε να προσθέσουν ακόμη μία παράγραφο. Τον τελευταίο αυτό νόμο υπογράφουν οι Γ. Παπακωνσταντίνου, Ευ. Βενιζέλος, Αν. Λοβέρδος, Μ. Χρυσοχοΐδης και φυσικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας!!!
Δεν συγκινούμαστε από την "ευαισθησία" της γνωστής αυτής αστικής φυλλάδας και το συντάκτη του άρθρου. Αυτό γιατί πρώτον, ο συντάκτης δεν γνωρίζει καν!!! ότι η λέξη κομμουνισμός γράφεται με 2 "μ" όχι με ένα και δεύτερον επιμένει συστηματικά ακόμα και εντός εισαγωγικών να αναφέρει τους αντάρτες του Δ.Σ.Ε. ως "κομουνιστοσυμμορίτες". Οποία υποκρισία!!!
Βέβαια ένας συντάκτης δεν επιδρά τόσο στον ελληνικό λαό.
Όμως το έγκλημα της δήθεν "δημοκρατίας" που προσφέρει η αστική κυριαρχία, είναι ότι ακόμα μια φορά το Ελληνικό Κράτος και το ελληνικό κεφάλαιο τιμούν τον αντικομμουνισμό, τους προδότες και δυνάστες του ελληνικού λαού. Αποδεικνύουν ότι οι νεκροί αγωνιστές (κομμουνιστές και μη) της περιόδου 1942-49 στοιχειώνουν ακόμα την αστική τάξη και την ιδεολογική της ηγεμονία. Δείχνει ότι 50 χρόνια μετά ο μεγάλος Αγώνας της περιόδου 42-49 περιμένει καρτερικά την ιστορική του δικαίωση...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)