"Αν δεν καώ εγώ,αν δεν καείς εσύ,αν δεν καούμε εμείς,πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη.."Ναζίμ Χικμέτ

Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ!

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, μίας κρίσης η οποία με την ένταση και τη διάρκειά της δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του καπιταλισμού στην εποχή μας. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Είναι μία κρίση που έχει επίκεντρο την καρδιά του καπιταλιστικού κόσμου (ΗΠΑ, ΕΕ κλπ), με πρωτοφανή διάρκεια και αντοχή απέναντι στις «ενέσεις ρευστότητας», αφορά τομείς και κλάδους «σύμβολα» της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ο καπιταλισμός σήμερα δε βρίσκεται μόνο αντιμέτωπος με μία χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά με μία βαθύτερη κρίση που εδράζεται στις ίδιες τις σχέσεις παραγωγής. Με αυτή την έννοια, δεν πρόκειται απλά για κρίση του νεοφιλελευθερισμού ούτε ενός δήθεν ακραίου «καπιταλισμού – καζίνο», όπως πολλοί διατείνονται, αλλά για μία κρίση που προκύπτει από τις δομικές αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος της εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας. Από οικονομική άποψη είναι μία κρίση υπερσυσσώρευσης που κλονίζει όλα τα δόγματα της αστικής κυρίαρχης ιδεολογίας δημιουργώντας ρήγματα και αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού, ακολουθώντας τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων χρόνων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις διεθνώς. Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο ετοιμάζει μία νέα εκστρατεία ενάντια στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Ολόκληρο το πολιτικό αστικό σύστημα συστρατεύεται για να βγάλει το κεφάλαιο όσο πιο αλώβητο γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της εθνικής οικονομίας να πληρώσουν τα σπασμένα. Μετά τα 700 δις που απλόχερα δώθηκαν στις τράπεζες με το σχέδιο Πόλσον στις ΗΠΑ, η ΕΕ χαρίζει 300 δις στα επιχειρηματικά συμφέροντα και από κοντά η ελληνική κυβέρνηση παραχωρεί 28 δις (ας μη ξεχνάμε ότι το νέο ασφαληστρικό νομοσχέδιο έγινε στο όνομα της ενίσχυσης των αποθεματικών των ταμείων με 200εκ). Σε μία εποχή άγριας λιτότητας όπου κατά τ’ άλλα δεν υπάρχουν λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία και υγεία. Στο όνομα της «θωράκισης» της οικονομίας οι κυβερνήσεις και η ΕΕ διαψεύδουν όσους ευαγγελίζονται ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή ένα πιο «φιλολαϊκό μοντέλο διαχείρισης», εξαπολύοντας μία νέα επιδρομή: με ένταση της εκμετάλλευσης, με ασφυκτική λιτότητα, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντιδημοκρατικά μέτρα, με όξυνση των πολεμικών συγκρούσεων που προκύπτουν από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Στο ίδιο πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της, οξύνει τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις». Όσο διαμορφώνεται η αστική στρατηγική απάντησης στην κρίση, τόσο πιο εμφανής γίνεται η νέα φάση επιθετικότερης προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, που μπαίνουν υπό το πρίσμα των «αναγκαίων» μεταρρυθμίσεων.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ:ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ

ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ
ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ
ΜΕ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ
Δημοσιεύματα θέλουν τον αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Άμυνας να συναποφάσισε σε πρόσφατη συνάντηση του με την Υπουργό Υγείας Μ.Ξενογιαννακοπούλου τον εμβολιασμό όλων των στρατευσίμων. Μάλιστα, από αρχές Δεκεμβρίου, με «προτεραιότητα στις ευπαθείς ομάδες, θα εμβολιασθούν όλοι όσοι υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις».

Όμως σε εκατοντάδες χιλιάδες υπολογίζονται τα αποθέματα των αχρησιμοποίητων εμβολίων για τη γρίπη των χοίρων καθώς, παρά το κλίμα τρομοϋστερίας που καλλιεργεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τμήμα του κατεστημένου του ιατρικού κόσμου με γνωστή τη διαπλοκή του με τις ελληνικές και ξένες φαρμακοβιομηχανίες, αλλά και τα επίσης διαπλεκόμενα ΜΜΕ, μεγαλώνει η αμφισβήτηση των πολιτών και της ιατρικής κοινότητας για την κυρίαρχη πολιτική αντιμετώπισης της «πανδημίας».

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

...λίγα λόγια για το Πρόγραμμα Σπουδών....

Ένα από τα ζητήματα που έχουν μονοπωλήσει την πολιτική αντιπαράθεση στο Τμήμα είναι η αλλαγή του Προγράμματος Σπουδών(Π.Σ.). Η συζήτηση αυτή είχε ξεκινήσει πέρυσι και πάγια θέση μας είναι ότι τέτοια ζητήματα πρέπει καταρχήν να συζητηθούν από το Φοιτητικό Σύλλογο και εν συνεχεία να γίνει κουβέντα στο Τμήμα. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη καθώς Τμήμα έγινε (19-2-08 εν μέσω εξεταστικής !!!) και εξέλεξε-διόρισε Επιτροπή Προγράμματος Σπουδών η οποία θα αναλάμβανε να παρουσιάσει ένα νέο Π.Σ.. Έτσι η ήδη «δημοκρατική» τοποθέτηση του ζητήματος ολοκληρώθηκε με μια νέα Συνέλευση του Τμήματος μια εβδομάδα μετά(26-02-08) όπου τέθηκε το ζήτημα αλλαγής του κανονισμού και της μορφής των Διπλωματικών Εργασιών(Δ.Ε.). Είχαμε και έχουμε να κάνουμε με δυο ζητήματα που αλλάζουν τα έως τώρα δεδομένα σε αντιδραστικές κατευθύνσεις.Η προσπάθεια αλλαγής του Π.Σ. τότε δεν επιτεύχθηκε, αλλά αποφασίστηκε εν τέλει η αλλαγή του Π.Σ. πραξικοπηματικά και εν μέσω της εξεταστικής του Ιουνίου(2009) όπου οι φοιτητικές αντιστάσεις ήταν ελάχιστες.
Η απαίτησή μας να γίνει ανοιχτή συζήτηση φοιτητών-καθηγητών για το ζήτημα αυτό όσο και για το Ν-Πλαίσιο κλπ δεν υλοποιήθηκε ποτέ παρά τις δεσμεύσεις του Προέδρου και άλλων καθηγητών. Στις συζητήσεις που έγιναν αναπτύχθηκε όλο το φάσμα των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που προσπαθεί να εφαρμόσει τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις(ΠαΣοΚ-ΝΔ) τα τελευταία 10 χρόνια με έναρξη την υπογραφή της Διακήρυξης της Μπολόνια τον Ιούνιο του 1999.[Υπογράφηκε από 29 ευρωπαίους Υπ. Παιδείας με σημαντική συμβολή των Ελλήνων Υπουργών και Υφυπουργών Παιδείας].
Μερίδα καθηγητών αλλά και φοιτητών (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) που ενστερνίζονται τα νομοθετήματα αυτά έκαναν λόγω για δημιουργία κατευθύνσεων, μαθημάτων «αλυσίδες», η δήλωση των μαθημάτων που θα παρακολουθούμε ανά εξάμηνο ή ακόμα και για δημιουργία δύο κύκλων σπουδών 3+2 χρόνια(3 χρόνια προπτυχιακό και 2 χρόνια master). Όλα αυτά αναμφισβήτητα κομματιάζουν το σημερινό Π.Σ. στο βωμό της «ανταγωνιστικότητας» και του εξευρωπαϊσμού της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη Ελλάδα.

Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση

Τα τελευταία χρόνια οι κινητοποιήσεις των φοιτητών και των σπουδαστών, ενάντια στις αντιδραστικές εκπαιδευτικές και εργασιακές αναδιαρθρώσεις(α.16, Ν-Πλαίσιο, ΔΟΑΤΑΠ,ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ) ,ανέδειξαν ένα μεγάλο ερώτημα που, ποτέ δεν απάντησε τόσο η ΝΔ(ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) και το ΠΑΣΟΚ(ΠΑΣΠ), αλλά ούτε και οι δυνάμεις της καθεστωτικής-επίσημης Αριστεράς(ΚΚΕ(ΠΚΣ)-ΣΥΡΙΖΑ(ΑΡ.ΕΝ.)) που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις αυτές.


Ποιος είναι τελικά ο ρόλος της εκπαίδευσης στον καπιταλισμό;
Στον καπιταλισμό η εκπαίδευση εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ,όπως η μαζική συμμετοχή σε όλες τις βαθμίδες ,η αυξημένη γενική υποχρεωτική εκπαίδευση (σε όγκο γνώσης και χρόνο) ,ο κατακερματισμός των εκπαιδευτικών βαθμίδων(ΑΕΙ/ΤΕΙ, Ενιαίο Λύκειο/Επαγγελματικό Λύκειο, ΙΕΚ-ΚΕΚ-ΚΕΣ) οι κατευθύνσεις και οι εξειδικεύσεις. Προορισμός των αποφοίτων είναι η μισθωτή εργασία με συνδυασμό χειρωνακτικής και διανοητικής εργασίας .Το πλειοψηφικό κομμάτι των αποφοίτων του ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά του νέου εργαζομένου, αφού πλέον η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα αποτελεί στελεχικό κομμάτι της παραγωγής.
Οι βασικές της διαστάσεις της όμως, είναι η αναπαραγωγή και επιβολή της αστικής ιδεολογίας στη νεολαία καθώς και, η ενσωμάτωση της γνώσης στην παραγωγική διαδικασία (αναπαραγωγή του κεφαλαίου). Με λίγα λόγια στοχεύει, στο να δημιουργεί μια νεολαία υποταγμένη στην κυρίαρχη ιδεολογία, που όταν ενταχθεί στην παραγωγή θα αποτελεί ένα μορφωμένο, αλλά πλήρως εκμεταλλεύσιμο(χωρίς δικαιώματα) εργατικό δυναμικό .